Dawkowanie. Zalecana dawka to 60 mg atogepantu przyjmowane raz/dobę. Pominięcie dawki. W razie pominięcia dawki należy ją przyjąć możliwie jak najszybciej. Jeśli od pory przyjęcia dawki minął cały dzień, zapomnianą dawkę należy pominąć i przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Modyfikacje dawki. Silne inhibitory enzymu CYP3A4: 10 mg raz/dobę. Silne inhibitory transportera OATP: 10 mg raz/dobę. Osoby w podeszłym wieku. Wyniki populacyjnego modelowania parametrów farmakokinetycznych nie sugerują istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce pomiędzy osobami w podeszłym wieku a młodszymi pacjentami. Nie jest potrzebne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest zalecane dostosowanie dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (Cr_Cl 15-29 ml/min) oraz ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. ESRD) (Cr_Cl <15 ml/min) zalecana dawka to 10 mg raz/dobę. W przypadku pacjentów ze ESRD poddawanych okresowej dializoterapii produkt powinien być podawany po dializie. Zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest zalecane dostosowanie dawki. Należy unikać stosowania atogepantu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności atogepantu u dzieci i młodzieży (<18 lat). Dane nie są dostępne.

Tabl. można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabl. należy połykać w całości. Nie wolno ich dzielić, rozkruszać ani rozgryzać.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Podczas stosowania produktu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, duszność, wysypkę, świąd, pokrzywkę i obrzęk twarzy. Większość najcięższych reakcji pojawiało się w ciągu 24 h od 1. zastosowania, jednak niektóre reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić kilka dni po podaniu. Należy poinformować pacjenta o objawach związanych z nadwrażliwością. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie produktu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Nie zaleca się stosowania atogepantu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg)/tabl., to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Atogepant nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych pacjentów może jednak powodować senność. Pacjenci powinni zachować ostrożność przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn, dopóki nie uzyskają wystarczającej pewności, że atogepant nie wpływa niekorzystnie na ich sprawność.

Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, rytonawir) mogą znacznie zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na atogepant. Równoczesne podawanie atogepantu z itrakonazolem skutkowało zwiększeniem ekspozycji (2,15-krotnym wzrostem wartości C_max i 5,5-krotnym wzrostem wartości AUC) na atogepant u zdrowych uczestników badania. Nie oczekuje się, aby zmiany w ekspozycji na atogepant podczas równoczesnego podawania ze słabymi lub umiarkowanymi inhibitorami enzymu CYP3A4 miały istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory polipeptydu transportującego aniony organiczne (OATP) (np. ryfampicyna, cyklosporyna, rytonawir) mogą znacznie zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na atogepant. Równoczesne podawanie atogepantu z pojedynczą dawką ryfampicyny skutkowało zwiększeniem ekspozycji (2,23-krotnym wzrostem wartości C_max i 2,85-krotnym wzrostem wartości AUC) na atogepant u zdrowych uczestników badania. Równoczesne podawanie atogepantu z innymi produktami leczniczymi, takimi jak etynyloestradiol i lewonorgestrel (doustne środki antykoncepcyjne), paracetamol, naproksen, sumatryptan, lub ubrogepant nie skutkowało istotnymi interakcjami farmakokinetycznymi w odniesieniu do atogepantu ani równocześnie podawanych produktów leczniczych. Równoczesne stosowanie z famotydyną lub esomeprazolem nie powodowało istotnych klinicznie zmian ekspozycji na atogepant.

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania atogepantu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Nie zaleca się stosowania atogepantu w okresie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Dane farmakokinetyczne po podaniu pojedynczej dawki wykazały minimalne przenikanie atogepantu do mleka ludzkiego. Nie ma danych odnośnie wpływu atogepantu na karmione piersią niemowlęta oraz wpływu atogepantu na produkcję mleka. Należy rozważyć korzyści rozwojowe i zdrowotne wynikające z karmienia piersią wraz z kliniczną potrzebą matki do stosowania atogepantu oraz potencjalne działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią spowodowane przez atogepant lub chorobę matki. Brak danych dotyczących wpływu atogepantu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu leczenia atogepantem na płodność samic ani samców.

Bezpieczeństwo stosowania oceniono w grupie 2657 pacjentów z migreną, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę atogepantu w ramach badań klinicznych. Spośród nich 1225 pacjentów otrzymywało atogepant przez co najmniej 6 m-cy, a 826 chorych przez 12 m-cy. W trwających 12 tyg. badaniach z grupą kontrolną przyjmującą placebo, 678 pacjentów otrzymało co najmniej 1 dawkę 60 mg atogepantu podawaną raz/dobę, natomiast 663 pacjentów otrzymało placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi leku były nudności (9%), zaparcia (8%) i zmęczenie/senność (5%). Większość działań miała nasilenie łagodne lub umiarkowane. Działaniem niepożądanym, które najczęściej prowadziło do przerwania leczenia, były nudności (0,4%). Zaburzenia układu immunologicznego: (nieznana) reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja, duszność, wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk twarzy). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (często) zmniejszony apetyt. Zaburzenia żołądka i jelit: (często) nudności, zaparcia. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (często) zmęczenie/senność. Badania diagnostyczne: (często) zmniejszenie mc. - definiowany w badaniach klinicznych jako obniżenie mc. o co najmniej 7% w którymkolwiek punkcie czasowym; (niezbyt często) wzrost aktywności AlAT/AspAT - w badaniach klinicznych obserwowano przypadki zwiększenia aktywności AlAT/AspAT (definiowanego jako ≥3-krotność GGN) czasowo związanego ze stosowaniem atogepantu, w tym w wywiadzie przypadki samoistnego ustąpienia objawów w ciągu 8 tyg. po odstawieniu produktu. Jednak ogólna częstość zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych była podobna w grupach otrzymujących atogepant i placebo.

W badaniach klinicznych atogepant podawano w pojedynczych dawkach do maks. 300 mg oraz w postaci dawek wielokrotnych wynoszących do 170 mg raz/dobę. Działania niepożądane były porównywalne do obserwowanych podczas stosowania niższych dawek i nie stwierdzono swoistych działań toksycznych. Nie jest znane antidotum w razie przedawkowania atogepantu. Leczenie przedawkowania powinno obejmować ogólne środki wspomagające, w tym monitorowanie parametrów życiowych i obserwację stanu klinicznego pacjenta.

Niekliniczne badania wiązania z receptorami i badania czynnościowe in vitro wskazują na udział więcej niż 1 typu receptorów w działaniach farmakologicznych atogepantu. Atogepant wykazuje powinowactwo do kilku receptorów z rodziny receptorów kalcytoniny/CGRP. Ze względu na istotne klinicznie stężenie atogepantu w wolnym osoczu (C_max >20 nM dla dawki 60 mg) oraz fakt, że uważa się, że receptory CGRP i amyliny-1 biorą udział w patofizjologii migreny, hamujące działanie atogepantu na te receptory (wartość Ki odpowiednio 26 pM i 2,4 nM) może mieć znaczenie kliniczne. Dokładny mechanizm działania atogepantu w profilaktyce migreny pozostaje jednak do ustalenia.

1 tabl. zawiera 60 mg atogepantu.