Leczenie produktem leczniczym powinno być rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w leczeniu SMA. Zalecana dobowa dawka produktu leczniczego tabl. powl. u pacjentów w wieku ≥2 lat o mc. ≥20 kg wynosi 5 mg. Dostępna jest alternatywna postać leku, roztw. doust., przeznaczony dla pacjentów ze wszystkich grup wiekowych oraz pacjentów, którzy mogą wymagać stosowania sondy nosowo-żołądkowej lub gastrostomijnej. Należy zapoznać się z ChPL produktu leczniczego prosz. do sporz. roztw. doust. Lekarz powinien przepisać odpowiednią postać farmaceutyczną produktu w zależności od wymaganej dawki i potrzeb pacjenta, w tym jego zdolności do połykania. W przypadku pacjentów, którzy mają trudności z połknięciem całej tabl., tabl. można rozpuścić lub przepisać proszek do sporządzania roztworu doustnego. Nie badano leczenia dawką dobową powyżej 5 mg. Opóźnienie lub pominięcie przyjęcia dawki. Jeżeli zaplanowana dawka nie zostanie przyjęta i upłynęło nie więcej niż 6 h od zaplanowanego przyjęcia, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę. W innym razie należy opuścić pominiętą dawkę i podać kolejną dawkę zaplanowaną na kolejny dzień. Jeżeli dawka nie zostanie w pełni połknięta lub po przyjęciu dawki produktu leczniczego wystąpią wymioty, nie należy podawać kolejnej dawki w celu uzupełnienia niepełnej dawki. Kolejną dawkę należy podać w ustalonym czasie. Pacjenci w podeszłym wieku. Na podstawie ograniczonych danych pochodzących od pacjentów w wieku 65 lat i starszych nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. Nie badano stosowania rysdyplamu w tej grupie pacjentów. Można oczekiwać, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby. Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie byli badani i może u nich wystąpić zwiększona ekspozycja rysdyplamu. Dzieci i młodzież. Stosowanie produktu leczniczego tabl. powl. u dzieci w wieku <2 lat i o mc. <20 kg nie jest właściwe.

Zaleca się, aby przedstawiciel fachowego personelu medycznego omówił z pacjentem lub opiekunem sposób przygotowania zaleconej dobowej dawki produktu leczniczego przed jej pierwszym podaniem. Produkt leczniczy przyjmuje się doustnie, raz/dobę z posiłkiem lub bez, o mniej więcej tej samej porze każdego dnia. Tabl. powl. należy połykać w całości lub rozpuścić w niewielkiej ilości wody o temp. pokojowej. Tabl. nie należy żuć, kroić ani kruszyć. Po rozpuszczeniu produktu leczniczego w wodzie, należy przyjąć go natychmiast. Produktu leczniczego nie wolno rozpuszczać w żadnym innym płynie niż woda. Jeśli przygotowana mieszanina nie zostanie zużyta w ciągu 10 minut od dodania wody, należy ją wyrzucić. Nie należy narażać przygotowanej mieszaniny na działanie światła słonecznego. Jeśli przygotowana mieszanina produktu leczniczego rozleje się lub zetknie ze skórą, miejsce kontaktu należy przemyć wodą z mydłem. Nie należy podawać przygotowanej mieszaniny przez sondę nosowo-żołądkową lub gastrostomijną. Jeśli konieczne jest podanie przez sondę nosowo-żołądkową lub gastrostomijną, należy użyć produktu leczniczego prosz. do sporz. roztw. doust.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na zarodek i płód. Pacjenci w wieku rozrodczym powinni zostać poinformowani o ryzyku i muszą stosować wysoce skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przynajmniej przez 1 m-c po przyjęciu ostatniej dawki przez kobiety oraz 4 m-ce po przyjęciu ostatniej dawki przez mężczyzn. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym należy wykluczyć ciążę u pacjentek w wieku rozrodczym. W oparciu o obserwacje z badań na zwierzętach, mężczyźni nie powinni być dawcami nasienia podczas leczenia i przez 4 m-ce po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym należy omówić strategię zachowania płodności z pacjentami płci męskiej w wieku rozrodczym. Wpływ produktu leczniczego na płodność mężczyzn nie był badany. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę 5 mg, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Produkt leczniczy nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Rysdyplam jest metabolizowany głównie przez enzymy wątrobowe monooksygenazę flawinową 1 i 3 (FMO1 i 3), a także przez enzymy cytochromu P450 (CYP) 1A1, 2J2, 3A4 i 3A7. Rysdyplam nie jest substratem ludzkiego białka oporności wielolekowej 1 (MDR1). Omeprazol nie miał wpływu na farmakokinetykę rysdyplamu podawanego w postaci tabl. Tabl. rysdyplamu może zatem być podawana jednocześnie z lekiem zwiększającym pH soku żołądkowego (inhibitorami pompy protonowej, antagonistami H2 i lekami zobojętniającymi sok żołądkowy). Po jednoczesnym podaniu 200 mg itrakonazolu 2x/dobę, silnego inhibitora CYP3A, z pojedynczą doustną dawką 6 mg rysdyplamu nie obserwowano klinicznie istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne rysdyplamu (zwiększenie AUC o 11%, zmniejszenie C_max o 9%). Dostosowanie dawki nie jest konieczne, gdy produkt leczniczy podaje się jednocześnie z inhibitorem CYP3A. Można oczekiwać, że nie wystąpią żadne interakcje typu lek-lek za pośrednictwem szlaku FMO1 i FMO3. Rysdyplam jest słabym inhibitorem CYP3A. Doustne podawanie rysdyplamu zdrowym dorosłym raz na dobę przez 2 tyg. nieznacznie zwiększało ekspozycję midazolamu, sensytywnego substratu CYP3A (zwiększenie AUC o 11%; zwiększenie C_max o 16%). Zakres tej interakcji nie uważa się za istotny klinicznie i w związku z tym dostosowanie dawki nie jest konieczne w przypadku substratów CYP3A. W badaniach in vitro wykazano, że rysdyplam i jego główny metabolit w organizmie człowieka, M1, nie są znaczącymi inhibitorami ludzkiego MDR1, polipeptydu transportującego anion organiczny (ang. OATP) 1B1, OATP1B3, transportera anionu organicznego (ang. OAT) 1 i 3 (OAT 1 i 3). Jednakże rysdyplam i jego metabolit są w warunkach in vitro inhibitorami ludzkiego transportera kationów organicznych 2 (ang. OCT2) oraz transporterów wielolekowych i ekstruzji toksyn (ang. MATE) 1 i MATE2-K. Nie należy spodziewać się wystąpienia interakcji z substratami OCT2, gdy lek jest podawany w stężeniach terapeutycznych. Wpływ jednoczesnego podawania rysdyplamu na farmakokinetykę substratów MATE1 i MATE2-K u ludzi jest nieznany. Dane z badań in vitro wskazują, że rysdyplam może zwiększać osoczowe stężenie produktów leczniczych eliminowanych za pośrednictwem MATE1 lub MATE2-K, takich jak metformina. Jeśli nie można uniknąć ich jednoczesnego podawania, należy monitorować działania toksyczne związane z lekami i w razie potrzeby rozważyć zmniejszenie dawki jednocześnie podawanego produktu leczniczego. Brak jest danych dotyczących skuteczności lub bezpieczeństwa stosowania potwierdzających zasadność jednoczesnego stosowania rysdyplamu i nusinersenu.

Pacjenci i pacjentki w wieku rozrodczym powinni stosować się do następujących wymagań związanych z antykoncepcją: pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować antykoncepcję o wysokiej skuteczności podczas leczenia i przez co najmniej 1 m-c po przyjęciu ostatniej dawki; zarówno pacjenci, jak i ich partnerki w wieku rozrodczym powinni zapewnić antykoncepcję o wysokiej skuteczności podczas leczenia i przez co najmniej 4 m-ce po przyjęciu ostatniej dawki. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym należy sprawdzić czy pacjentka w wieku rozrodczym nie jest w ciąży. Kobiety w ciąży należy wyraźnie poinformować o potencjalnym ryzyku dla płodu. Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Nie wiadomo, czy rysdyplam przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Na podstawie badań na szczurach stwierdzono przenikanie rysdyplamu do mleka. Ponieważ potencjalne szkodliwe działanie na niemowlę karmione piersią nie jest znane, nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia. Wyniki badań nieklinicznych wskazują, że płodność u mężczyzn może zostać zmniejszona podczas leczenia. Obserwowano degenerację plemników i zmniejszoną liczbę plemników w narządach rozrodczych szczurów i małp. Na podstawie obserwacji w badaniach na zwierzętach należy oczekiwać, że wpływ na plemniki będzie odwracalny po zakończeniu leczenia rysdyplamem. Mężczyźni mogą rozważyć przechowanie plemników przed rozpoczęciem leczenia lub po okresie bez leczenia trwającym co najmniej 4 m-ce. Mężczyźni, którzy chcieliby zostać ojcami powinni przerwać leczenie na minimum 4 m-ce. Leczenie można wznowić po poczęciu dziecka. Na podstawie danych nieklinicznych można spodziewać się braku wpływu rysdyplamu na płodność kobiet.

U pacjentów z niemowlęcą postacią SMA do najczęstszych działań niepożądanych obserwowanych w badaniach klinicznych z produktem leczniczym należała gorączka (54,8%), wysypka (29,0%) i biegunka (19,4%). U pacjentów z SMA o późniejszym początku do najczęstszych działań niepożądanych obserwowanych w badaniach klinicznych z produktem leczniczym należała gorączka (21,7%), ból głowy (20,0%), biegunka (16,7%) i wysypka (16,7%). Działania niepożądane wymienione wyżej występowały bez możliwego do określenia wzorca klinicznego lub czasowego oraz na ogół ustępowały pomimo kontynuowania leczenia u pacjentów z postacią niemowlęcą SMA i SMA o późniejszym początku. Na podstawie analizy pierwszorzędowych wyników badania RAINBOWFISH profil bezpieczeństwa produktu leczniczego u pacjentów przedobjawowych jest spójny z profilem bezpieczeństwa u objawowych pacjentów z niemowlęcą postacią SMA i z SMA o późniejszym początku. Do badania RAINBOWFISH włączono 26 pacjentów z przedobjawowym SMA w wieku 16-41 dni w momencie podania pierwszej dawki (zakres mc. 3,1-5,7 kg). Mediana czasu ekspozycji wynosiła 20,4 m-ca (zakres: 10,6-41,9 m-ca). Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu dostępne są ograniczone dane u noworodków w wieku <20 dni. Działania niepożądane występujące u pacjentów z postacią niemowlęcą SMA i SMA o późniejszym początku na podstawie badań klinicznych z produktem leczniczym. Postać niemowlęca SMA (Typ 1). Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) biegunka; (często) owrzodzenia jamy ustnej i afty. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (bardzo często) wysypka. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (bardzo często) gorączka (w tym bardzo wysoka gorączka). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: (często) zakażenie układu moczowego (w tym zapalenie pęcherza). SMA o późniejszym początku (Typ 2 i 3). Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) biegunka; (często) nudności, owrzodzenia jamy ustnej i afty. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (bardzo często) wysypka. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) ból głowy. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (bardzo często) gorączka (w tym bardzo wysoka gorączka). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: (często) zakażenie układu moczowego (w tym zapalenie pęcherza). Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (często) ból stawów, szczegóły patrz ChPL. Analiza pierwszorzędowych wyników badania JEWELFISH wskazuje, że profil bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego w leczeniu SMA u wcześniej leczonych pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy przez okres do 59 m-cy (w tym u pacjentów wcześniej leczonych nusinersenem [n=76] lub onasemnogenem abeparwowek [n=14]) jest spójny z profilem bezpieczeństwa stosowania obserwowanym u wcześniej nieleczonych pacjentów z SMA, którzy otrzymywali produkt leczniczy w badaniach FIREFISH, SUNFISH i RAINBOWFISH. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia naczyń skóry. Objawy ustąpiły po trwałym zaprzestaniu stosowania produktu leczniczego. Częstość występowania nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

Nie jest znana odtrutka na przedawkowanie produktu leczniczego. W przypadku przedawkowania należy uważnie monitorować stan pacjenta i wdrożyć leczenie objawowe.

Rysdyplam jest modyfikatorem składania pre-mRNA genu warunkującego przeżycie motoneuronów 2 (SMN2) opracowanym w celu leczenia SMA powodowanego przez mutacje genu SMN1 w chromosomie 5q, które prowadzą do niedoboru białka SMN. Niedobór funkcjonalnego białka SMN jest bezpośrednio powiązany z patofizjologią SMA, która obejmuje postępującą utratę motoneuronów i osłabienie mięśni. Rysdyplam koryguje składanie SMN2, aby przesunąć równowagę z pomijania eksonu 7 w kierunku włączania eksonu 7 do transkryptu mRNA, prowadząc do zwiększonego wytwarzania funkcjonalnego i stabilnego białka SMN. Tym samym rysdyplam leczy SMA poprzez zwiększanie i podtrzymanie stężenie funkcjonalnego białka SMN.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg rysdyplamu.