Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz mający doświadczenie w leczeniu ALGS. Zalecana dawka odewiksybatu to 120 µg/kg mc. podawana doustnie raz/dobę rano. Odewiksybat można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Poniżej przedstawiono moc i liczbę kaps., jakie należy przyjmować codziennie w zależności od mc., aby uzyskać dawkę około 120 µg/kg mc./dobę, przy maks. dawce dobowej równej 7200 µg/kg mc. Liczba kaps. odewiksybatu potrzebna do uzyskania dawki nominalnej 120 µg/kg mc./dobę. Mc. 4 do <7,5 kg: dawka całkowita 600 µg, 1 kaps. 600 µg. Mc. 7,5 do <12,5 kg: dawka całkowita: 1200 µg, 2 kas. 600 µg lub 1 kaps. 1200 µg. Mc. 12,5 do <17,5 kg: dawka całkowita 1800 µg, 3 kaps. 600 µg. Mc. 17,5 do <25,5 kg: dawka całkowita 2400 µg, 4 kaps. 600 µg lub 2 kaps. 1200 µg. Mc. 25,5 do <35,5 kg: dawka całkowita 3600 µg, 6 kaps. 600 µg lub 3 kaps. 1200 µg. Mc. 35,5 do <45,5 kg: dawka całkowita 4800 µg, 8 kaps. 600 µg lub 4 kaps. 1200 µg. Mc. 45,5 do <55,5 kg: dawka całkowita 6000 µg, 10 kaps. 600 µg lub 5 kaps. 1200 µg. Mc. ≥55,5 kg: dawka całkowita 7200 µg, 12 kaps. 600 µg lub 6 kaps. 1200 µg, szczegóły patrz ChPL. Zmniejszenie dawki. Można rozważyć zmniejszenie dawki do 40 µg/kg mc./dobę, jeśli wystąpią problemy z tolerancją, tj. ciężka lub wymagająca nawodnienia dożylnego biegunka trwająca ≥3 dni bez innych stwierdzonych przyczyn. Po rozwiązaniu problemów z tolerancją należy zwiększyć dawkę do 120 µg/kg mc./dobę. Poniżej przedstawiono moc i liczbę kaps., jakie należy przyjmować codziennie w zależności od mc., aby uzyskać dawkę około 40 µg/kg mc. Liczba kaps. odewiksybatu potrzebna do uzyskania dawki nominalnej 40 µg/kg mc./dobę. Mc. 4 to <7.5 kg: dawka całkowita 200 µg, 1 kaps. 200 µg. Mc. 7.5 to <12.5 kg: dawka całkowita 400 µg, 2 kaps. 200 µg lub 1 kaps. 400 µg. Mc. 12.5 to <17.5 kg: dawka całkowita 600 µg, 3 kaps. 200 µg. Mc. 17.5 to <25.5 kg: dawka całkowita 800 µg, 4 kaps. 400 µg lub 2 kaps. 400 µg. Mc. 25.5 to <35.5 kg: dawka całkowita 1200 µg, 6 kaps. 200 µg lub 3 kaps. 400 µg. Mc. 35.5 to <45.5 kg: dawka całkowita 1600 µg, 8 kaps. 200 µg lub 4 kaps. 400 µg. Mc.45.5 to <55.5 kg: dawka całkowita 2000 µg, 10 kaps. 200 µg lub 5 kaps. 400 µg. Mc. ≥55.5 kg: dawka całkowita 2400 µg, 12 kaps. 200 µg lub 6 kaps. 400 µg, szczegóły patrz ChPL. W przypadku pacjentów, którzy nie wykazują korzyści klinicznych po 6 m-cach ciągłego codziennego leczenia odewiksybatem, należy rozważyć inne leczenie. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia dawki odewiksybatu pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej, ale tak aby nie zastosować więcej niż jednej dawki/dobę. Zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego. Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania odewiksybatu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. ESRD), którzy wymagają hemodializy. Jednakże ze względu na znikome wydalanie przez nerki, nie jest konieczne dostosowanie dawki u tych pacjentów. Zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego. Nie zbadano w wystarczającym stopniu stosowania odewiksybatu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha). Ze względu na minimalną absorpcję nie jest konieczne dostosowanie dawki. Zaleca się jednak bardzo dokładna kontrolę pacjentów ze schyłkową chorobą wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby w stanie progresji lub dekompensacji. Dzieci i młodzież. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności odewiksybatu u dzieci w wieku poniżej 6 m-cy. Dane nie są dostępne.

Produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania doustnego. Produkt leczniczy należy przyjmować rano, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Większe kaps. 200 µg i 600 µg należy otworzyć i wsypać ich zawartość do jedzenia lub do płynu, ale można je także połykać w całości. Mniejsze kaps. 400 µg i 200 µg należy połykać w całości, ale można je także otworzyć i wsypać ich zawartość do jedzenia lub do płynu. W przypadku połykania kaps. w całości pacjent powinien przyjmować je rano i popijać szklanką wody. Podawanie w półpłynnych produktach spożywczych. W przypadku otwierania kaps. i wsypania ich zawartości na półpłynny produkt spożywczy pacjent lub opiekun powinien: umieścić w miseczce niewielką ilość (30 ml/2 łyżki) półpłynnego produktu spożywczego (jogurt, mus jabłkowy, owsianka, puree z banana lub marchewki, budyń czekoladowy lub kleik ryżowy). Produkt spożywczy powinien mieć temp. pokojową lub niższą; przytrzymując kaps. za oba końce w pozycji poziomej, przekręcić je w przeciwnych kierunkach, by otworzyć kaps. i wysypać jej zawartość do miseczki. Kaps. należy delikatnie postukać, aby wysypać całą zawartość; powtórzyć powyższą czynność, jeśli w celu podania dawki konieczne jest użycie więcej niż 1 kaps.; delikatnie zmieszać łyżeczką zawartość kaps. z półpłynnym produktem spożywczym; przyjąć całą dawkę bezpośrednio po zmieszaniu. Mieszaniny nie wolno zostawiać na później; po przyjęciu dawki wypić szklankę wody; wyrzucić wszystkie puste kaps. Podawanie w płynach (wymaga stosowania strzykawki doustnej). W przypadku otwierania kaps. i wsypania ich zawartości do płynu pacjent lub opiekun powinien: trzymać kaps. za oba końce w pozycji poziomej, przekręcić je w przeciwnych kierunkach, by otworzyć kaps. i wysypać jej zawartość do małego kubka. Kaps. należy delikatnie postukać, aby wysypać całą zawartość; powtórzyć powyższą czynność, jeśli w celu podania dawki konieczne jest użycie więcej niż 1 kaps.; dodać 1 łyżeczkę (5 ml) płynu odpowiedniego do wieku dziecka (na przykład mleko matki, mleko modyfikowane lub woda). Pozostawić zawartość kaps. w płynie na około 5 minut, aby umożliwić całkowite jej zwilżenie (zawartość kaps. nie rozpuści się); po 5 minutach umieścić całą końcówkę strzykawki doustnej w małym kubku. Powoli pociągnąć tłok strzykawki w górę, aby pobrać do strzykawki mieszaninę płynu i zawartości kaps. Delikatnie nacisnąć tłok ponownie w dół, aby wycisnąć mieszaninę płynu i zawartości kaps. z powrotem do małego kubka. Powtórzyć czynność 2-3 razy, aby zapewnić całkowite wymieszanie zawartości kaps. z płynem (zawartość kaps. nie rozpuści się); pobrać całą zawartość małego kubka do strzykawki, pociągając za tłok na końcu strzykawki; umieścić końcówkę strzykawki w przedniej części jamy ustnej dziecka, między językiem a policzkiem, a następnie delikatnie nacisnąć tłok, aby wstrzyknąć mieszaninę płynu i zawartości kaps. w miejsce pomiędzy językiem a policzkiem dziecka. Nie wstrzykiwać mieszaniny płynu i zawartości kaps. do tylnej części gardła dziecka, ponieważ może to spowodować odruch wymiotny lub zadławienie; jeśli w małym kubku pozostaną resztki mieszaniny zawartości kaps. i płynu, powtórzyć poprzednią czynność aż do podania całej dawki. Nie należy zostawiać mieszaniny na później; dziecko powinno popić dawkę produktu leczniczego mlekiem matki, mlekiem modyfikowanym lub innym płynem odpowiednim do wieku dziecka; wyrzucić wszystkie puste kaps.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Mechanizm działania odewiksybatu wymaga zachowania jelitowo-wątrobowego krążenia kwasów żółciowych i transportu soli żółciowych do kanalików żółciowych włosowatych. Choroby, leki lub zabiegi chirurgiczne, które zaburzają perystaltykę przewodu pokarmowego albo jelitowo-wątrobowe krążenie kwasów żółciowych, w tym transport soli żółciowych do kanalików żółciowych włosowatych, mogą zmniejszać skuteczność odewiksybatu. Często zgłaszanym działaniem niepożądanym podczas leczenia odewiksybatem jest biegunka. Biegunka może prowadzić do odwodnienia. Należy regularnie kontrolować pacjentów, by zapewnić im odpowiednie nawodnienie podczas epizodów biegunki. W przypadku utrzymującej się biegunki konieczne może być przerwanie lub zaprzestanie podawania leku. Podczas leczenia odewiksybatem obserwowano zwiększoną aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT), gamma-glutamylotransferazy (γ-GT) oraz zwiększone stężenie bilirubiny. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia odewiksybatem należy wykonać badania czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha) należy rozważyć okresowe badania czynności wątroby. W przypadku wszystkich pacjentów przed włączeniem odewiksybatu zaleca się ocenę stężenia wit. rozpuszczalnych w tłuszczach (wit. A, D, E) oraz wartością międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) razem z kontrolą zgodnie ze standardową praktyką kliniczną. W przypadku rozpoznania niedoboru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach należy zastosować leczenie uzupełniające. Odewiksybat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W badaniach klinicznych u niektórych pacjentów otrzymujących odewiksybat obserwowano zmniejszone stężenie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Należy kontrolować stężenie wit. rozpuszczalnych w tłuszczach. Odewiksybat jest substratem transportera wypływu, tj. glikoproteiny P (P-gp). U zdrowych dorosłych jednoczesne podawanie itrakonazolu, silnego inhibitora P-gp, prowadziło do większej o około 50-60% ekspozycji na odewiksybat w osoczu po podaniu pojedynczej dawki 7200 µg odewiksybatu. Wzrost ten nie jest istotny klinicznie. W warunkach in vitro nie stwierdzono żadnych innych potencjalnie istotnych interakcji zależnych od transportera. W warunkach in vitro odewiksybat nie indukował enzymów CYP. Badania in vitro wykazały, że odewiksybat jest inhibitorem CYP3A4/5. U zdrowych dorosłych jednoczesne stosowanie odewiksybatu zmniejszało pole pod krzywą (AUC) doustnego midazolamu (substratu CYP3A4) o 30% i ekspozycję na 1-OH-midazolam o mniej niż 20%, czego nie uważa się za istotne klinicznie. Nie przeprowadzono badań interakcji z UDCA ani ryfampicyną. W badaniu interakcji z zastosowaniem lipofilowego złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego zawierającego etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg), przeprowadzonym z udziałem dorosłych, zdrowych kobiet, jednoczesne stosowanie odewiksybatu nie miało wpływu na AUC lewonorgestrelu i powodowało zmniejszenie AUC etynyloestradiolu o 17%, czego nie uważa się za klinicznie istotne. Nie przeprowadzono badań interakcji z zastosowaniem innych lipofilowych produktów leczniczych, dlatego nie można wykluczyć wpływu na wchłanianie innych produktów leczniczych rozpuszczalnych w tłuszczach. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Nie oczekuje się żadnych różnic między populacją osób dorosłych a populacją dzieci i młodzieży.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny w trakcie leczenia odewiksybatem stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania odewiksybatu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Nie zaleca się stosowania odewiksybatu w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Nie wiadomo, czy odewiksybat lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania odewiksybatu do mleka zwierząt. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie odewiksybatem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Brak dostępnych danych dotyczących ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność lub reprodukcję.

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u pacjentów z ALGS leczonych odewiksybatem w badaniach klinicznych była biegunka (36,5%). Do innych zgłoszonych działań niepożądanych należały bóle brzucha (17.3%), łagodny do umiarkowanego wzrost wyników testów wątrobowych (łączna częstość występowania 17,3%), spadek stężenia wit. D (13.5%) i E (9.6%) oraz wymioty (5.8%). Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych u pacjentów z ALGS. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) biegunka, ból brzucha; (często) wymioty. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (często) hepatomegalia, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (bardzo często) niedobór wit. D; (często) niedobór wit. E, szczegóły patrz ChPL. Najczęściej zgłaszaną niepożądaną reakcją na lek była biegunka, przeważnie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i niebędąca poważną. U niektórych pacjentów konieczne było przerwanie leczenia i nawodnienie z powodu biegunki. Inne niepożądane reakcje żołądkowo-jelitowe to zgłoszenia bólu brzucha i wymiotów, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i w większości przypadków o ograniczonym czasie trwania. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi ze strony wątroby były wzrosty stężenia bilirubiny we krwi oraz aktywności AlAT, AspAT i GGT. Większość tych wahań miała łagodny przebieg i nie była poważna, a wzrosty nie wskazywały na uszkodzenie wątroby wywołane lekami. Obserwowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny z powodu patofizjologii wątroby leżącej u podłoża ALGS, dlatego zaleca się kontrolę testów czynnościowych wątroby. Ze względu na zmniejszone uwalnianie kwasów żółciowych do jelit i ryzyko złego wchłaniania, u pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z ALGS z przewlekłą cholestazą istnieje ryzyko niedoborów wit. rozpuszczalnych w tłuszczach nawet przy suplementacji. Obserwowano zmniejszenie stężenia wit. podczas długotrwałego leczenia odewiksybatem; większość tych pacjentów reagowała na odpowiednią suplementację wit. Ogólnie rzecz biorąc, u niewielu pacjentów występowały niedobory wit. rozpuszczalnych w tłuszczach oporne na suplementację. Zdarzenia te miały łagodne nasilenie i nie doprowadziły do przerwania podawania ani zaprzestania stosowania odewiksybatu.

Przedawkowanie może powodować objawy wynikające ze zbyt dużego natężenia znanego działania farmakodynamicznego produktu leczniczego - głównie biegunkę. Maks. dawka podawana zdrowym dorosłym osobom w ramach badań klinicznych wynosiła 10000 µg odewiksybatu w pojedynczej dawce, czemu nie towarzyszyły żadne niepożądane skutki. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe, a w razie konieczności leczenie wspomagające.

Odewiksybat jest odwracalnym, silnym, selektywnym inhibitorem transportera kwasów żółciowych w jelicie krętym (ang. IBAT). Odewiksybat działa miejscowo w dystalnym odcinku jelita krętego, gdzie zmniejsza wychwyt zwrotny kwasów żółciowych i zwiększa klirens kwasów żółciowych przez jelito grube, co prowadzi do zmniejszenia stężenia kwasów żółciowych w surowicy. Stopień zmniejszenia stężenia kwasów żółciowych w surowicy nie koreluje z ogólnoustrojową farmakokinetyką.

1 kaps. twarda zawiera seskwihydrat odewiksybatu co odpowiada 200 µg, 400 µg, 600 µg lub 1200 µg odewiksybatu.