Zalecana dawka u osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat o mc. ≥40 kg to 150 mg berotralstatu raz/dobę. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia dawki berotralstatu pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę tak szybko, jak to możliwe, nie przekraczając stosowania jednej dawki/dobę. Produkt leczniczy nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów HAE. Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie jest wymagane dostosowanie dawki. Zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wskazane jest unikanie stosowania berotralstatu. Jeśli zastosowanie leczenia jest konieczne, należy rozważyć odpowiednie monitorowanie pacjenta (np. EKG). Dane kliniczne na temat stosowania berotralstatu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. ESRD), którzy wymagają hemodializy, nie są dostępne. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania berotralstatu u pacjentów z ESRD. Zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki. Należy unikać stosowania berotralstatu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasy B lub C w skali Childa-Pugha). Dzieci i młodzież. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności berotralstatu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne.

Kaps. można przyjąć z jedzeniem o dowolnej porze dnia.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Produkt leczniczy nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów HAE. W takich przypadkach należy zastosować leczenie indywidualne zatwierdzonym doraźnym produktem leczniczym. Dane na temat stosowania berotralstatu u pacjentów z HAE i prawidłową aktywnością inhibitora esterazy C1 (C1-INH) nie są dostępne. Dane na temat stosowania berotralstatu u pacjentów o mc. poniżej 40 kg nie są dostępne. Należy unikać stosowania berotralstatu u tych pacjentów. Zwiększenie wydłużenia odstępu QT może być obserwowane przy wyższych stężeniach berotralstatu. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić zwiększone stężenie berotralstatu w surowicy, które wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QT. Należy unikać stosowania berotralstatu u tych pacjentów. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek mogą być narażeni na ryzyko wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Zaleca się unikanie stosowania berotralstatu u tych pacjentów. Jeśli zastosowanie leczenia jest konieczne, należy rozważyć odpowiednie monitorowanie pacjenta (np. EKG). Dane na temat stosowania berotralstatu u pacjentów z niezależnymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak zaburzenia gospodarki elektrolitowej, występujące już wydłużenie odstępu QT (nabyte lub rodzinne), podeszły wiek lub jednoczesne stosowanie produktów leczniczych powodujących wydłużenie odstępu QT, nie są dostępne. Zaleca się unikanie stosowania berotralstatu u tych pacjentów. Jeśli zastosowanie leczenia jest konieczne, należy rozważyć odpowiednie monitorowanie pacjenta (np. EKG). Produkt leczniczy nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Berotralstat jest substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz białka oporności raka piersi (ang. BCRP). Wpływ innych produktów leczniczych na berotralstat. Cyklosporyna, która jest inhibitorem P-gp i BCRP, powoduje obniżenie maks. stężenia (C_max) pojedynczej dawki berotralstatu 150 mg o 7% i zwiększenie wartości AUC o 27%. Nie jest zalecane dostosowanie dawki berotralstatu w przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami P-gp i BCRP. Berotralstat jest substratem P-gp i BCRP. Induktory P-gp i BCRP (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą zmniejszać stężenie berotralstatu w osoczu, prowadząc do zmniejszenia jego skuteczność. Nie zaleca się stosowania induktorów P-gp i berotralstatu. Wpływ berotralstatu na inne produkty lecznicze. Berotralstat jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 powodującym zwiększenie wartości C_max i AUC podawanego doustnie midazolamu odpowiednio o 45% i 124% oraz wartości C_max i AUC amlodypiny odpowiednio o 45% i 77%. Jednoczesne podawanie może zwiększać stężenie innych leków, które są substratami CYP3A4. Należy zapoznać się z ChPL jednocześnie stosowanych leków, które są głównie metabolizowane przez CYP3A4, a zwłaszcza leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, fentanyl). Może być wymagane dostosowanie dawki tych leków. Berotralstat jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6 powodującym zwiększenie wartości C_max i AUC dekstrometorfanu odpowiednio o 196% i 177% oraz wartości C_max i AUC dezypraminy odpowiednio o 64% i 87%. Jednoczesne podawanie może zwiększać ekspozycję na inne leki, które są substratami CYP2D6. Należy zapoznać się z ChPL jednocześnie stosowanych leków, które są głównie metabolizowane przez CYP2D6, a zwłaszcza leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. tiorydazyna, pimozyd) lub w przypadku których zalecane jest monitorowanie leczenia (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Może być wymagane dostosowanie dawki tych leków. Berotralstat jest słabym inhibitorem CYP2C9 powodującym zwiększenie wartości C_max i AUC tolbutamidu odpowiednio o 19% i 73%. W przypadku jednoczesnego stosowania leków, które są głównie metabolizowane przez CYP2C9 (np. tolbutamid), nie jest zalecane dostosowanie dawki. Wpływ berotralstatu na przekształcenie dezogestrelu w etonogestrel (aktywny metabolit) z udziałem CYP2C9 był nieistotny. W przypadku jednoczesnego stosowania dezogestrelu nie jest zalecane dostosowanie dawki. Berotralstat nie jest inhibitorem CYP2C19, ponieważ wartości C_max i AUC omeprazolu wzrastały jedynie odpowiednio o 21% i 24%. W przypadku jednoczesnego stosowania leków, które są głównie metabolizowane przez CYP2C19 (np. omeprazol), nie jest zalecane dostosowanie dawki. Berotralstat jest słabym inhibitorem P-gp powodującym zwiększenie wartości C_max i AUC substratu P-gp, digoksyny, odpowiednio o 58% i 48%. Należy zapoznać się z ChPL jednocześnie stosowanych leków, które są substratami P-gp, a zwłaszcza leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. digoksyna) lub w przypadku których zalecane jest monitorowanie leczenia (np. dabigatran). Może być wymagane dostosowanie dawki tych leków. Berotralstat, jako umiarkowany inhibitor CYP3A4, może zwiększać stężenie doustnych leków antykoncepcyjnych metabolizowanych przez CYP3A4. Jednoczesne podawanie berotralstatu z dezogestrelem zwiększało AUC etonogestrelu (aktywnego metabolitu) o 58%, nie miało to wpływu na C_max. Wpływ berotralstatu na przekształcenie dezogestrelu w etonogestrel z udziałem CYP2C9 był nieistotny. W przypadku jednoczesnego stosowania dezogestrelu nie jest zalecane dostosowanie dawki.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia berotralstatem i co najmniej przez miesiąc po przyjęciu ostatniej dawki. Berotralstat nie jest zalecany u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania berotralstatu u kobiet ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające. Berotralstat nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie berotralstatu do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano wpływu na płodność.

Najczęściej występujące działania niepożądane to: ból brzucha (we wszystkich obszarach) (zgłaszany przez 21% pacjentów), biegunka (zgłaszana przez 15% pacjentów) i ból głowy (zgłaszany przez 13% pacjentów). Zdarzenia dotyczące przewodu pokarmowego były zgłaszane przede wszystkim w ciągu pierwszych 1-3 m-cy stosowania produktu leczniczego (mediana dnia wystąpienia działania wynosiła 66 dni w przypadku bólu brzucha oraz 45 dni w przypadku biegunki) i ustępowały bez podania innych produktów leczniczych, równocześnie kontynuując leczenie produktem leczniczym. Prawie wszystkie przypadki (99%) bólu brzucha miały charakter łagodny lub umiarkowany, a mediana czasu trwania wynosiła 3,5 dnia (95% CI: 2-8 dni). Prawie wszystkie przypadki (98%) biegunki miały charakter łagodny lub umiarkowany, a mediana czasu trwania wynosiła 3,2 dnia (95% CI: 2-8 dni). Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego oceniano w długoterminowych badaniach klinicznych z udziałem 381 pacjentów z HAE (zarówno w badaniach bez grupy kontrolnej, prowadzonych metodą otwartej próby, jak i w badaniach z grupą kontrolną, prowadzonych metodą ślepej próby). Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) ból głowy. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) ból brzucha, biegunka; (często) wymioty, refluks żołądkowo-przełykowy, wzdęcia; (nieznana) nudności. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) wysypka.Badania diagnostyczne: (często) wzrost aktywności AlAT, wzrost aktywności AspAT, szczegóły patrz ChPL. Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego oceniano w badaniach klinicznych w podgrupie 28 nastoletnich pacjentów w wieku od 12 do <18 lat o mc. co najmniej 40 kg. Profil bezpieczeństwa był zbliżony do tego obserwowanego u osób dorosłych.

W badaniach klinicznych nie odnotowano przypadków przedawkowania. Informacje dotyczące identyfikacji potencjalnych objawów przedmiotowych i podmiotowych przedawkowania nie są dostępne. W przypadku wystąpienia objawów należy stosować leczenie objawowe. Nie jest dostępna odtrutka.

Berotralstat jest inhibitorem kalikreiny osoczowej. Kalikreina osoczowa to proteaza serynowa, która rozszczepia kininogen o wysokiej masie cząsteczkowej (ang. HMWK) i uwalnia bradykininę będącą silnym wazodylatatorem, który zwiększa przepuszczalność naczyniową. U pacjentów z HAE wynikającym z niedoboru lub nieprawidłowego działania C1-INH upośledzona jest prawidłowa regulacja aktywności kalikreiny osoczowej, co powoduje niekontrolowany wzrost aktywności tego enzymu w osoczu i uwalnianie bradykininy, co z kolei prowadzi do napadów HAE z obrzękiem (obrzękiem naczynioruchowym).

1 kaps. twarda zawiera 150 mg berotralstatu (w postaci dichlorowodorku).