Welpataswir

• Nadwrażliwość na welpataswir lub inne składniki leku.
• Stosowanie silnych leków, które wpływają na określone białka odpowiedzialne za transport leków w organizmie (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ryfabutyna, ziele dziurawca zwyczajnego).
• W przypadku preparatów złożonych z woksylaprewirem: przeciwwskazane jest stosowanie z rozuwastatyną, eteksylanem dabigatranu oraz preparatami zawierającymi etynyloestradiol.

• Stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią: nie zaleca się stosowania, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.
• Możliwość prowadzenia pojazdów: nie odnotowano bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak niektóre osoby mogą odczuwać zmęczenie lub ból głowy.
• Interakcje z alkoholem: brak jednoznacznych danych, ale zaleca się ostrożność.
• Stosowanie u osób starszych, z chorobami nerek lub wątroby: zwykle nie wymaga zmiany dawkowania, ale u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby konieczna jest ostrożność.

Nie zaleca się stosowania welpataswiru u kobiet w ciąży, ponieważ nie ma wystarczających badań potwierdzających bezpieczeństwo tej substancji w tym okresie.

Welpataswir jest dostępny do leczenia dzieci od 3. roku życia, a dawkowanie i postać leku są dobierane odpowiednio do wieku i masy ciała dziecka.

Welpataswir nie ma udowodnionego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednak ze względu na możliwość wystąpienia bólu głowy lub zmęczenia, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia samochodu lub obsługi maszyn.

Welpataswir działa jako inhibitor białka NS5A wirusa HCV, które jest kluczowe dla namnażania się wirusa w komórkach wątroby. Dzięki temu skutecznie zatrzymuje rozprzestrzenianie się zakażenia w organizmie.

• Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (pWZW C) u dorosłych i dzieci od 3. roku życia.
• Leczenie różnych genotypów wirusa HCV, także u osób z marskością wątroby.
• Stosowanie u pacjentów uprzednio leczonych i nieleczonych innymi lekami przeciwwirusowymi.

Najczęściej stosowana dawka u dorosłych to jedna tabletka zawierająca 400 mg sofosbuwiru i 100 mg welpataswiru raz dziennie. U dzieci dawkowanie zależy od masy ciała i wieku oraz wybranej postaci leku. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.

• Tabletki powlekane:
  • 400 mg sofosbuwiru + 100 mg welpataswiru
  • 200 mg sofosbuwiru + 50 mg welpataswiru
• Granulat doustny (saszetki):
  • 200 mg sofosbuwiru + 50 mg welpataswiru
  • 150 mg sofosbuwiru + 37,5 mg welpataswiru
• Tabletki powlekane w połączeniu z sofosbuwirem i woksylaprewirem (Vosevi):
  • 400 mg sofosbuwiru + 100 mg welpataswiru + 100 mg woksylaprewiru
  • 200 mg sofosbuwiru + 50 mg welpataswiru + 50 mg woksylaprewiru

Welpataswir występuje wyłącznie w połączeniu z innymi substancjami czynnymi: z sofosbuwirem lub z sofosbuwirem i woksylaprewirem.

• Wymioty (szczególnie u dzieci)
• Wysypka
• Obrzęk naczynioruchowy (rzadko)
• Ból głowy (szczególnie w połączeniu z innymi substancjami)
• Biegunka, nudności (w przypadku terapii skojarzonej z woksylaprewirem)

Działania niepożądane występują rzadko, a leczenie welpataswirem jest na ogół dobrze tolerowane.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki welpataswiru mogą pojawić się objawy takie jak nudności, wymioty lub ból głowy. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i obserwować objawy. Nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie polega na ogólnym wsparciu i monitorowaniu stanu pacjenta.