Enfortumab

Kontrola kliniczna czynności układu oddechowego podczas jednoczesnej terapii.

Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy, jego działania terapeutycznego oraz działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.

Monitorowanie parametrów hematologicznych w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny obserwacja możliwości zaostrzenia drgawek.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub możliwe wyłącznie w uzasadnionych sytuacjach klinicznych.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie parametrów hematologicznych oraz funkcji serca.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko agranulocytozy.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych.

Ocena wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku, które mogą wpływać na skuteczność diagnostyczną badania.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie skuteczności terapii przeciwnowotworowej oraz potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie pod kątem toksyczności hematologicznej.

Niezalecane stosowanie filgrastymu w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem podawania do 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji. Unikanie szczepień podczas leczenia cytostatykami lub alternatywne metody immunizacji.

Jednoczesne stosowanie tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Monitorowanie pod kątem objawów toksyczności.

Monitorowanie pod kątem częstszych i cięższych reakcji niepożądanych niż przy stosowaniu samego hydroksykarbamidu.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz stanu błon śluzowych.

Monitorowanie działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji i biegunki.

Niezalecane jednoczesne stosowanie (przeciwwskazanie względne związane z czasowym skojarzeniem podawania).

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń hematologicznych. Monitorowanie parametrów morfologii krwi podczas terapii skojarzonej.

Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, szczególnie przy nowych lub zmienionych dolegliwościach dyspeptycznych oraz gdy towarzyszy im chudnięcie.

Jednoczesne stosowanie jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Monitorowanie stanu pacjenta.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie INR u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem. Kontrola kliniczna pod kątem potencjalnych interakcji.

Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas jednoczesnego stosowania tych leków.

Unikanie stosowania enfortumabu na skórę w miejscu aplikacji estrogenu. Aplikacja obu leków w różnych miejscach.

Kontrola kliniczna pacjenta podczas jednoczesnego stosowania z cytotoksycznymi środkami chemioterapeutycznymi.

Kontrola obrazu krwi obwodowej.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi ze względu na ryzyko zakrzepicy.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych. Kontrola parametrów morfologii krwi.

Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych leku onkologicznego.

Brak danych klinicznych o potencjalnych interakcjach przy jednoczesnym stosowaniu.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań diagnostycznych.

Monitorowanie odpowiedzi klinicznej.

Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego.

Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.

Uwzględnienie możliwości nieuwidocznienia pęcherzyka żółciowego podczas scyntygrafii u pacjentów otrzymujących chemioterapię dotętniczą wątrobową. Możliwy wybór alternatywnych metod diagnostycznych.

Monitorowanie funkcji oddechowych oraz gotowość do przedłużonego wspomagania oddychania po zastosowaniu suksametonium u pacjentów leczonych enfortumabem.

Uwzględnienie profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas jednoczesnej terapii.

Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie podczas stosowania winkrystyny w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.