Karfilzomib

Brak danych klinicznych dla jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna pacjenta podczas leczenia skojarzonego ze względu na możliwość niezidentyfikowanych interakcji.

Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego oraz obserwacja w kierunku toksyczności hematologicznej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy, jego działania terapeutycznego oraz występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie występowania działań niepożądanych.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Zahamowanie czynności szpiku stanowi przeciwwskazanie do stosowania chloropromazyny.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na istotne zwiększenie ryzyka powikłań krwotocznych.

Monitorowanie parametrów hematologicznych w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny obserwacja możliwości zaostrzenia drgawek.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko powikłań związanych z immunosupresją.

Kontrola morfologii krwi obwodowej podczas jednoczesnego stosowania.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) podczas jednoczesnego stosowania doustnych antykoagulantów i idarubicyny.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie parametrów hematologicznych oraz funkcji serca.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na niekorzystny wpływ na szpik kostny.

Monitorowanie wskaźnika INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zagrożenie życia związane z agranulocytozą.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń hematologicznych.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.

Niezalecane stosowanie filgrastymu w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem podawania do 24 godzin po zakończeniu podawania karfilzomibu.

Monitorowanie działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji.

Jednoczesne stosowanie możliwe jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie zahamowania czynności szpiku, podrażnienia żołądka i zapalenia błon śluzowych.

Monitorowanie objawów nasilonych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Czasowy związek podawania mitomycyny z innymi cytostatykami stanowi przeciwwskazanie względne.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów morfologii krwi podczas terapii skojarzonej.

Wykluczenie nowotworowego charakteru choroby przed rozpoczęciem leczenia, szczególnie u osób z nowymi lub zmienionymi dolegliwościami dyspeptycznymi oraz z towarzyszącym chudnięciem.

Jednoczesne stosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Kontrola kliniczna oraz monitorowanie parametrów morfologii krwi i funkcji nerek.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania winorelbiny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR).

Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych.

Ostrożność podczas stosowania szczepionek w trakcie terapii. Ryzyko powikłań jest większe u pacjentów z upośledzoną czynnością układu odpornościowego związaną z chorobą podstawową.

Monitorowanie funkcji oddechowych podczas jednoczesnej terapii.

Kontrola wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku.

Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas jednoczesnego stosowania oraz gdy epirubicyna jest podawana po wcześniejszej terapii karfilzomibem.

Brak jednoznacznie określonego znaczenia klinicznego interakcji.

Unikanie jednoczesnego stosowania na skórę w miejscu aplikacji estrogenu.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi ze względu na ryzyko zakrzepicy.

Monitorowanie nasilonych działań niepożądanych oraz kontrola parametrów morfologii krwi.

Jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności lub jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych leku onkologicznego podczas jednoczesnego stosowania.

Brak danych klinicznych o potencjalnych interakcjach przy jednoczesnym stosowaniu.

Monitorowanie kliniczne pod kątem nasilenia działań niepożądanych.

Monitorowanie oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań diagnostycznych.

Monitorowanie odpowiedzi klinicznej.

Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego miwakurium.

Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.

Uwzględnienie możliwości fałszywie ujemnego wyniku scyntygrafii pęcherzyka żółciowego u pacjentów otrzymujących chemioterapię przez tętnicę wątrobową.

Monitorowanie funkcji oddechowych oraz gotowość na wydłużony czas działania suksametonium. Wspomaganie oddychania do czasu powrotu prawidłowej funkcji oddechowej.

Uwzględnienie profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas jednoczesnej chemioterapii z tamoksyfenem.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.