Talimogen

Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie objawów toksyczności, w tym działania mielosupresyjnego (parametrów szpiku kostnego).

Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak danych klinicznych dla jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna pacjenta podczas leczenia skojarzonego ze względu na możliwość niezidentyfikowanych interakcji.

Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego oraz obserwacja w kierunku toksyczności hematologicznej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy, jego działania terapeutycznego oraz występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie występowania działań niepożądanych.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w osoczu.

Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania chemioterapeutyków i płynów zawierających chlorek sodu.

Kontrola skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne poważne konsekwencje kliniczne.

Monitorowanie parametrów hematologicznych w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny: monitorowanie jej stężenia w surowicy ze względu na ryzyko zaostrzenia drgawek.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie wartości INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) podczas jednoczesnego stosowania tych leków.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na niekorzystny wpływ na szpik kostny.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zagrożenie życia związane z agranulocytozą.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi pod kątem działań niepożądanych związanych z zahamowaniem czynności szpiku kostnego.

Monitorowanie parametrów hematologicznych. Informacja w ChPL o łączeniu z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym (np. doksorubicyna, zwłaszcza w połączeniu z prednizonem).

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych.

Ostrożność przy stosowaniu szczepionek podczas terapii bendamustyną, ze zwróceniem szczególnej uwagi na pacjentów z upośledzoną czynnością układu odpornościowego w związku z chorobą podstawową.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych.

Niezalecane jednoczesne stosowanie w okresie 24 godzin przed rozpoczęciem podawania oraz 24 godzin po zakończeniu podawania talimogenu.

Jednoczesne stosowanie tylko po ocenie korzyści i ryzyka. Kontrola kliniczna pod kątem objawów toksyczności.

Monitorowanie nasilonych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności szpiku, podrażnienie żołądka i zapalenie błon śluzowych.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, w tym ocena morfologii krwi oraz stanu błon śluzowych.

Monitorowanie objawów nasilonych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji i biegunki.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Czasowy związek podawania mitomycyny z innymi cytostatykami stanowi przeciwwskazanie względne.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń hematologicznych. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, zwłaszcza przy nowych lub zmienionych dolegliwościach dyspeptycznych oraz przy chudnięciu.

Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Kontrola kliniczna oraz monitorowanie parametrów krwi i czynności nerek.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania winorelbiny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR) podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych.

Monitorowanie funkcji oddechowych podczas jednoczesnej terapii.

Kontrola wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku, z oceną potencjalnego wpływu na skuteczność diagnostyczną badania.

Kontrola kliniczna ze względu na ryzyko mielotoksyczności. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów wcześniej otrzymujących leki cytotoksyczne.

Unikanie jednoczesnego stosowania na skórę w miejscu aplikacji estrogenu.

Monitorowanie obrazu krwi obwodowej podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie nasilonych działań niepożądanych oraz kontrola parametrów morfologii krwi.

Jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności lub jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych leku onkologicznego podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie kliniczne pod kątem nasilenia działań niepożądanych.

Monitorowanie wyników badań diagnostycznych oraz uwzględnienie możliwości ich zmiany podczas interpretacji u pacjentów otrzymujących talimogen.

Monitorowanie odpowiedzi klinicznej.

Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego mięśnie.

Uwzględnienie możliwości fałszywie ujemnych wyników scyntygrafii pęcherzyka żółciowego u pacjentów poddawanych chemioterapii wątrobowej. Dobór alternatywnych metod diagnostycznych lub zaplanowanie badań obrazowych…

Kontrola kliniczna pod kątem zmian skuteczności lub toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z innymi cytostatykami, szczególnie z docetakselem, irynotekanem i doksorubicyną.

Monitorowanie funkcji oddechowych oraz gotowość na wydłużony czas działania suksametonium. Wspomaganie oddychania do czasu powrotu prawidłowej funkcji oddechowej.

Możliwość zastosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas jednoczesnej terapii tamoksyfenem i lekami cytotoksycznymi.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.