Bimatoprost

• Nadwrażliwość na bimatoprost lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym na chlorek benzalkoniowy stosowany jako konserwant.
• W przypadku preparatów łączonych z tymololem – astma oskrzelowa, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, niektóre choroby serca, takie jak bradykardia czy blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia.
• W przeszłości wystąpiły reakcje niepożądane wymagające zaprzestania stosowania preparatu z powodu chlorku benzalkoniowego lub innych składników.

Bimatoprost jest stosunkowo bezpieczny, ale należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma czy POChP, oraz u osób z zaburzeniami sercowymi lub niskim ciśnieniem tętniczym. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży do 18 roku życia. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny stosować bimatoprost tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a w przypadku karmienia piersią nie zaleca się stosowania preparatów zawierających bimatoprost z tymololem.

Stosowanie bimatoprostu może powodować zmiany w wyglądzie oka, takie jak wzrost rzęs, przebarwienia skóry wokół oczu czy trwała zmiana koloru tęczówki. Może też wystąpić przekrwienie spojówek oraz łagodne podrażnienie oczu. W preparatach zawierających chlorek benzalkoniowy pacjenci powinni uważać na kontakt leku z soczewkami kontaktowymi, które należy zdjąć przed zakropleniem i założyć po 15 minutach.

Bimatoprost nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, jednak podczas stosowania może wystąpić chwilowa utrata ostrości widzenia, dlatego w takich sytuacjach należy zachować ostrożność.

Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania bimatoprostu w ciąży, dlatego lek nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Preparaty łączone z tymololem także nie są zalecane w ciąży. Jeśli lek był stosowany do porodu, noworodka należy obserwować pod kątem działań niepożądanych.

Bezpieczeństwo i skuteczność bimatoprostu u dzieci i młodzieży do 18 roku życia nie zostały ustalone. Brak jest danych klinicznych potwierdzających stosowanie u tej grupy pacjentów.

Bimatoprost nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Jednak podczas zakraplania może wystąpić przejściowa utrata ostrości widzenia, dlatego w takich sytuacjach zaleca się wstrzymać się z prowadzeniem pojazdów do momentu poprawy widzenia.

Bimatoprost jest syntetycznym prostamidem, który działa poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej oka zarówno przez siatkę włókien kolagenowych w kącie przesączania, jak i drogą naczyniówkowo-twardówkową. W efekcie ciśnienie wewnątrzgałkowe spada, co jest korzystne w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Mechanizm działania bimatoprostu różni się od innych prostaglandyn, gdyż nie oddziałuje na znane receptory prostaglandynowe, lecz na receptor dla prostamidów, którego struktura nie została jeszcze do końca poznana.

• Obniżanie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u osób dorosłych.
• Przewlekła jaskra otwartego kąta.
• Nadciśnienie wewnątrzgałkowe.
• Stosowany jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami, takimi jak beta-adrenolityki (np. tymolol) w leczeniu jaskry.

Zalecana dawka to zazwyczaj jedna kropla do zmienionego chorobowo oka raz na dobę, zwykle wieczorem. Nie należy stosować częściej niż raz dziennie, ponieważ częstsze podawanie może osłabić efekt obniżający ciśnienie w oku. W przypadku preparatów łączonych z tymololem stosuje się jedną kroplę raz na dobę, rano lub wieczorem, zawsze o stałej porze dnia.

• Krople do oczu, roztwór o stężeniu 0,3 mg/ml – dostępne w różnych produktach, w butelkach z konserwantem benzalkoniowym lub bez konserwantu. Jedna kropla zawiera od około 7,5 do 9 mikrogramów bimatoprostu.
• Krople do oczu, roztwór o stężeniu 0,1 mg/ml – również dostępne w postaci z konserwantem benzalkoniowym, z zawartością 0,2 mg/ml tego konserwantu. Każda kropla zawiera około 2 mikrogramów bimatoprostu.
• Preparaty łączone – krople do oczu zawierające bimatoprost (0,3 mg/ml) w połączeniu z tymololem (5 mg/ml). Dostępne zarówno w formie z konserwantem benzalkoniowym, jak i bez konserwantu. Takie połączenie pozwala na dodatkowe obniżenie ciśnienia w oku dzięki działaniu obu substancji.

• Przekrwienie spojówek – często występuje łagodne, niezapalne zaczerwienienie.
• Nadmierny wzrost rzęs – może pojawić się u wielu pacjentów w pierwszym roku leczenia.
• Świąd i pieczenie oczu.
• Hiperpigmentacja tęczówki – zmiana koloru, najczęściej trwała.
• Periorbitopatia – zmiany w okolicy oczu, takie jak opadanie powiek czy pogłębienie bruzd, które mogą być odwracalne po zaprzestaniu leczenia.
• Rzadko torbielowaty obrzęk plamki i inne zmiany zapalne oka.
• Podrażnienie skóry i wzrost włosów w miejscach kontaktu leku ze skórą.
• Reakcje alergiczne i nadwrażliwość.

Działania te mają zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie, a ciężkie przypadki są bardzo rzadkie. Mniej niż 9% pacjentów przerywa leczenie z powodu działań niepożądanych.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania po podaniu bimatoprostu do oka, a jego toksyczność jest niska. W przypadku przypadkowego spożycia doustnego dawki stosowane w badaniach na zwierzętach były wielokrotnie wyższe niż ilość w jednej butelce leku i nie wywoływały toksyczności. W razie przedawkowania leczenie polega na łagodzeniu objawów i podtrzymywaniu funkcji organizmu.