Burosumab

• Nadwrażliwość na burosumab lub substancje pomocnicze
• Jednoczesne przyjmowanie doustnych fosforanów lub aktywnych analogów witaminy D
• Zbyt wysokie stężenie fosforanów we krwi
• Ciężka niewydolność nerek

Stosowanie burosumabu w ciąży i podczas karmienia piersią nie zostało dostatecznie zbadane, dlatego decyzję o jego zastosowaniu podejmuje lekarz. Lek może powodować reakcje w miejscu wstrzyknięcia i wymaga regularnego monitorowania stanu zdrowia. U osób starszych, a także pacjentów z zaburzeniami pracy nerek, stosowanie jest ograniczone lub przeciwwskazane. Brak danych o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak niektóre objawy niepożądane (np. zawroty głowy) mogą mieć na nią wpływ. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem.

Bezpieczeństwo stosowania burosumabu w ciąży nie zostało ustalone. Lekarz indywidualnie ocenia, czy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.

Burosumab jest przeznaczony do stosowania u dzieci od 1 roku życia. Bezpieczeństwo i skuteczność u młodszych dzieci nie zostały określone.

Nie ma szczegółowych danych dotyczących wpływu burosumabu na prowadzenie pojazdów. Jednak niektóre działania niepożądane, jak zawroty głowy, mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami.

Burosumab blokuje działanie białka FGF23, co prowadzi do zwiększenia ilości fosforanów zatrzymywanych przez nerki oraz wzrostu aktywnej postaci witaminy D w organizmie. Dzięki temu poprawia się mineralizacja kości.

• Leczenie hipofosfatemii sprzężonej z chromosomem X (XLH) u dzieci od 1 roku życia, młodzieży oraz dorosłych
• Leczenie hipofosfatemii sprzężonej z nadmiarem FGF23 w onkogenicznej osteomalacji, gdy guzów nie można usunąć lub zlokalizować, u dzieci od 1 roku życia, młodzieży oraz dorosłych

Najczęściej stosowane dawki u dzieci i młodzieży z XLH to 0,8 mg/kg masy ciała co dwa tygodnie, natomiast u dorosłych 1 mg/kg masy ciała co cztery tygodnie. Dawki są dostosowywane przez lekarza na podstawie stężenia fosforanów we krwi.

• Roztwór do wstrzykiwań w fiolkach: 10 mg, 20 mg, 30 mg (każda fiolka zawiera odpowiednio 10 mg, 20 mg lub 30 mg burosumabu w 1 ml roztworu)
• Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: 10 mg (0,33 ml), 20 mg (0,67 ml), 30 mg (1 ml)

Substancja czynna występuje wyłącznie w monoterapii – nie jest dostępna w połączeniach z innymi substancjami czynnymi.

• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, obrzęk, zaczerwienienie)
• Ból głowy
• Ból pleców lub kończyn
• Kaszel, gorączka
• Biegunka, nudności, wymioty
• Wysypka
• Zaparcia
• Obniżenie stężenia witaminy D

Dotychczas nie odnotowano przypadków toksyczności po przedawkowaniu burosumabu. W razie podejrzenia przedawkowania należy przerwać stosowanie leku i monitorować wyniki badań laboratoryjnych.