Cefotaksym

• Nadwrażliwość na cefotaksym lub inne cefalosporyny.
• Osoby uczulone na penicyliny mogą być także uczulone na cefalosporyny (krzyżowa alergia).
• Cefotaksymu rozpuszczonego w lidokainie nie należy podawać dzieciom poniżej 30. miesiąca życia oraz w przypadku uczulenia na lidokainę.

Nie zaleca się stosowania cefotaksymu w ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Lek może wywołać reakcje alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na penicyliny. U osób starszych, z niewydolnością nerek lub wątroby, konieczne jest dostosowanie dawki i monitorowanie funkcji narządów. Cefotaksym nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy zaburzenia świadomości, należy zachować ostrożność.

Stosowanie cefotaksymu w ciąży jest możliwe jedynie wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne. Bezpieczeństwo stosowania w tym okresie nie zostało w pełni potwierdzone.

Cefotaksym może być stosowany u dzieci, w tym u noworodków i niemowląt, jednak dawkowanie musi być dostosowane do wieku i masy ciała dziecka. U dzieci poniżej 30. miesiąca życia nie stosuje się preparatów z dodatkiem lidokainy.

Cefotaksym nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednak w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, bóle głowy czy zaburzenia świadomości, należy zachować ostrożność podczas obsługiwania maszyn i prowadzenia pojazdów.

Cefotaksym blokuje syntezę ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do jej zniszczenia. Jest odporny na wiele enzymów bakteryjnych (beta-laktamaz), dzięki czemu działa nawet na bakterie oporne na inne antybiotyki.

• Zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie płuc).
• Zakażenia układu moczowego.
• Zakażenia w obrębie miednicy, jamy brzusznej oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich.
• Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
• Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym.

Najczęściej u dorosłych stosuje się dawkę 1 g co 12 godzin w przypadku lżejszych zakażeń. W cięższych przypadkach dawka dobowa może być zwiększona nawet do 12 g, podzielonych na kilka dawek. U dzieci i niemowląt dawka zależy od masy ciała i ciężkości zakażenia.

• Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, dostępny w fiolkach po 1 g oraz 2 g cefotaksymu (w postaci soli sodowej).

Wszystkie produkty dostępne są jako proszek, który należy rozpuścić przed podaniem. Możliwe drogi podania to wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne oraz infuzja dożylna. W niektórych przypadkach cefotaksym może być podawany razem z innymi antybiotykami, np. aminoglikozydowymi, ale nie w tej samej strzykawce lub płynie do infuzji.

• Reakcje alergiczne, wysypka, świąd, pokrzywka.
• Biegunka, nudności, bóle brzucha.
• Zmiany w morfologii krwi (leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia).
• Bóle i zawroty głowy, drgawki (szczególnie u osób z niewydolnością nerek).

Objawy przedawkowania są zbliżone do działań niepożądanych i mogą obejmować zaburzenia świadomości, drgawki lub encefalopatię, szczególnie u osób z niewydolnością nerek. W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie leku i zastosować leczenie objawowe. Cefotaksym można usunąć z organizmu za pomocą dializy.