Empagliflozyna

• Nadwrażliwość na empagliflozynę lub inny składnik leku.
• Cukrzyca typu 1.
• Ciężka niewydolność nerek lub schyłkowa niewydolność nerek.

Empagliflozyna nie jest zalecana do stosowania w ciąży i w okresie karmienia piersią, ponieważ nie ma wystarczających danych na temat bezpieczeństwa w tych okresach. Substancja może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza jeśli wystąpi hipoglikemia, szczególnie podczas stosowania z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Ostrożność powinni zachować pacjenci w podeszłym wieku, osoby z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby oraz osoby z chorobami serca.

Empagliflozyna nie jest zalecana do stosowania u kobiet w ciąży, ponieważ nie ma wystarczających badań potwierdzających jej bezpieczeństwo w tym okresie.

Empagliflozyna może być stosowana u dzieci powyżej 10. roku życia z cukrzycą typu 2, jeśli leczenie dietą i aktywnością fizyczną nie przynosi wystarczających efektów. Nie zaleca się stosowania w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży.

Podczas stosowania empagliflozyny należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów, szczególnie jeśli lek jest przyjmowany razem z insuliną lub innymi lekami mogącymi powodować spadki poziomu cukru, ponieważ może dojść do hipoglikemii i pogorszenia koncentracji.

Empagliflozyna działa poprzez blokowanie białka SGLT2 w nerkach, co powoduje, że nadmiar cukru jest usuwany z organizmu z moczem. Dzięki temu poziom cukru we krwi się obniża, a jednocześnie może dojść do niewielkiego spadku masy ciała i ciśnienia krwi.

• Leczenie cukrzycy typu 2 u dorosłych i dzieci powyżej 10 roku życia, gdy sama dieta i aktywność fizyczna nie wystarczają.
• Leczenie przewlekłej niewydolności serca u dorosłych.
• Leczenie przewlekłej choroby nerek u dorosłych.

Najczęściej zalecaną dawką początkową w cukrzycy typu 2 jest 10 mg empagliflozyny raz na dobę. U niektórych pacjentów dawka może być zwiększona do 25 mg na dobę, jeśli potrzebna jest lepsza kontrola poziomu cukru we krwi. W przypadku stosowania leków złożonych dawkowanie zależy od zawartości obu substancji w tabletce.

• Tabletki powlekane zawierające empagliflozynę w dawkach 10 mg i 25 mg.
• Tabletki złożone zawierające empagliflozynę i metforminę w różnych kombinacjach (5 mg/850 mg, 5 mg/1000 mg, 12,5 mg/850 mg, 12,5 mg/1000 mg).
• Tabletki złożone z empagliflozyną i linagliptyną (10 mg/5 mg, 25 mg/5 mg).

Empagliflozyna może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, takimi jak metformina lub linagliptyna.

• Zakażenia układu moczowego i narządów płciowych.
• Hipoglikemia (głównie przy stosowaniu z innymi lekami obniżającymi poziom cukru).
• Zwiększone oddawanie moczu.
• Świąd, wysypka, reakcje alergiczne.
• Zaparcia, bóle brzucha.

Po przedawkowaniu empagliflozyny może dojść do zwiększonego wydalania moczu i odwodnienia. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na odpowiednim nawodnieniu i monitorowaniu stanu pacjenta.