Gefitynib należy do grupy leków przeciwnowotworowych, które blokują działanie określonych białek odpowiedzialnych za wzrost i podział komórek nowotworowych. Jego działanie polega na zahamowaniu aktywności receptora EGFR, co spowalnia rozwój raka płuca u osób z charakterystycznymi zmianami w genie EGFR.
- 6 preparatów
- 1 dostępna moc
- 1 postać leku
- 192 opisane interakcje
Profil bezpieczeństwa
Policzone z 6 preparatów jednoskładnikowych.
- Laktacja
- Nie stosować
- Zgodna ocena w 6 z 6 produktów.
- Prowadzenie pojazdów
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 6 z 6 produktów.
- Dzieci
- Nie stosować
- Zgodna ocena w 2 z 6 produktów z dostępnymi danymi (pozostałe bez oceny).
- Seniorzy
- Można
- Zgodna ocena w 6 z 6 produktów.
- Niewydolność nerek
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 6 z 6 produktów.
- Niewydolność wątroby
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 6 z 6 produktów.
Brak skróconej oceny na poziomie produktów: alkohol.
Zestawienie ocen produktowych, nie monografia substancji. O wydaniu rozstrzyga ChPL konkretnego preparatu.
Preparaty zawierające gefitynib
6 preparatów w 6 wariantach (6 jednoskładnikowych, 0 złożonych), zgrupowane z 6 pozwoleń w rejestrze.
6 wariantów w rejestrze
Tabletki o niemodyfikowanym uwalnianiu · doustnie6
Lista nie jest potwierdzeniem zamienności — moc, postać i droga podania bywają różne. Dopłata pochodzi z wykazu refundacyjnego i nie jest ceną detaliczną.
Interakcje z gefitynibem192
Zweryfikowanych: 47 z 192 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii, także w przypadku wcześniejszej terapii gefitynibem.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Ostrożność przy stosowaniu szczepionek podczas terapii bendamustyną. Większe ryzyko powikłań u pacjentów z upośledzoną czynnością układu odpornościowego związaną z chorobą podstawową.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Kontrola skuteczności leczenia gefitynibem.
-
Kontrola kliniczna pod kątem objawów perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji. Niezalecane szczepienia podczas leczenia. Możliwe zastosowanie alternatywnych metod immunizacji.
-
Stosowanie równoczesne wyłącznie po ocenie korzyści i ryzyka. Monitorowanie pod kątem nasilenia działań toksycznych.
Pokaż pozostałe interakcje (184)
-
Monitorowanie objawów nasilenia działań niepożądanych, szczególnie zahamowania czynności szpiku kostnego i toksyczności śluzówkowej. Obserwacja rumienia u pacjentów wcześniej poddawanych radioterapii.
-
Monitorowanie stężenia TSH i wolnej tyroksyny podczas leczenia inhibitorami kinaz tyrozynowych. Kontrola funkcji tarczycy po rozpoczęciu leczenia oraz po zmianie dawkowania inhibitora kinazy tyrozynowej. Zwiększenie…
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Kontrola skuteczności terapii.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie morfologii krwi oraz obserwacja objawów nasilonej toksyczności.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem. Ostrożność z powodu braku danych.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego oraz obserwacja objawów toksyczności. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Kontrola kliniczna pod kątem działań niepożądanych po gefitynibie.
-
Monitorowanie działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych gefitynibu.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora H2.
-
Monitorowanie działań niepożądanych.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w osoczu oraz kontrola kliniczna pod kątem działań niepożądanych.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora H2.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora H2.
-
Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie efektów terapeutycznych.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora H2.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych gefitynibu.
-
Monitorowanie w trakcie jednoczesnego stosowania.
-
Obserwacja pacjenta pod kątem działań niepożądanych po gefitynibie.
-
Monitorowanie działań niepożądanych gefitynibu zależnych od dawki i ekspozycji. Szczególna uwaga u pacjentów z wolnym metabolizmem przez CYP2D6.
-
Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Zahamowanie czynności szpiku stanowi przeciwwskazanie do stosowania chloropromazyny.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na potencjalnie poważne konsekwencje kliniczne wynikające z krwawień.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań immunologicznych.
-
Kontrola obrazu krwi obwodowej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Preferowane zastosowanie alternatywnych opcji terapeutycznych niewydłużających odstępu QTc.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR) podczas jednoczesnego stosowania.
-
Jednoczesne stosowanie może być przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
-
Monitorowanie wartości INR lub czasu protrombinowego.
-
Monitorowanie morfologii krwi, szczególnie pod kątem neutropenii. Kontrola INR w przypadku jednoczesnego stosowania winorelbiny i doustnych leków przeciwzakrzepowych.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny uwzględnienie możliwości zaostrzenia drgawek.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane stosowanie filgrastymu w okresie 24 godzin przed podaniem oraz 24 godzin po zakończeniu podawania gefitynibu lub innych leków cytostatycznych.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności leczenia gefitynibem.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, które mogą występować częściej i mieć cięższy przebieg niż w przypadku stosowania samego hydroksykarbamidu.
-
Monitorowanie pod kątem nasilenia działań niepożądanych, szczególnie hepatotoksyczności i mielosupresji.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie.
-
Monitorowanie działań niepożądanych oraz kontrola parametrów morfologii krwi.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie.
-
Ocena stanu pacjenta oraz kontrola kliniczna pod kątem działań niepożądanych midazolamu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Czasowy związek podawania mitomycyny z innymi cytostatykami stanowi przeciwwskazanie względne. Monitorowanie parametrów hematologicznych.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Profilaktyka przeciwzakrzepowa podczas jednoczesnej chemioterapii ze względu na zwiększone ryzyko powikłań zatorowo-zakrzepowych.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności leczenia gefitynibem.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Stosowanie jednoczesne tylko po ocenie bilansu korzyści i ryzyka. Monitorowanie stanu pacjenta.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności gefitynibu.
-
Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania. Uwzględnienie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR).
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Kontrola kliniczna pod kątem perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie funkcji oddechowych.
-
Monitorowanie wyników badań obrazowych pod kątem zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku mogących wpływać na skuteczność diagnostyczną badania.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Unikanie jednoczesnego stosowania gefitynibu na skórę w miejscu aplikacji estrogenu.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku możliwej interakcji podczas jednoczesnego leczenia cytotoksycznego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie w kierunku nasilenia działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji i biegunki.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna pod kątem potencjalnych interakcji.
-
Monitorowanie kliniczne pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Monitorowanie pacjenta podczas badań diagnostycznych z użyciem makrosalbu technetu(99mTc). Uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Monitorowanie odpowiedzi klinicznej oraz możliwość modyfikacji schematu leczenia.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych mitoksantronu. Monitorowanie parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko AML lub MDS.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego miwakurium.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania pemetreksedu z innymi chemioterapeutykami oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Monitorowanie stężenia elektrolitów.
-
Uwzględnienie możliwości nieuwidocznienia pęcherzyka żółciowego w badaniu scyntygraficznym u pacjentów poddawanych chemioterapii dotętniczej wątroby. W razie potrzeby alternatywne metody obrazowania.
-
Monitorowanie funkcji oddechowych oraz gotowość do przedłużonej wentylacji mechanicznej. Ostrożność podczas znieczulenia u pacjentów leczonych lekami cytotoksycznymi.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Monitorowanie skuteczności gefitynibu podczas jednoczesnego stosowania.
-
Kontrola kliniczna w kierunku perforacji przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas jednoczesnej terapii.
-
Podawanie leków zobojętniających w odstępie kilku godzin od przyjęcia gefitynibu. Unikanie regularnego stosowania dużych dawek krótko działających leków zobojętniających w porze zbliżonej do czasu stosowania gefitynibu.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak szczególnych zaleceń.
- Leki nasilające aktywność enzymu CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, barbiturany, ziele dziurawca) mogą osłabiać działanie gefitynibu
- Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenie gefitynibu i ryzyko działań niepożądanych
- Leki podwyższające pH żołądka (np. inhibitory pompy protonowej, antagoniści H2, leki zobojętniające) mogą obniżać skuteczność gefitynibu
- Gefitynib może wpływać na działanie niektórych leków, np. metoprololu czy warfaryny
Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.
Wskazania1
Zestawienie wskazań zarejestrowanych w 6 z 6 jednoskładnikowych pozwoleń. Zakres zarejestrowanych wskazań może różnić się między produktami.
-
Niedrobnokomórkowy rak płuca 6 produktów
Klasyfikacja ATC
- L Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące
- L01 Leki przeciwnowotworowe (cytostatyki)
- L01E Podgrupa farmakologiczno-terapeutyczna
- L01EB Podgrupa chemiczna
- L01EB01 Substancja czynna
- Kody w preparatach jednoskładnikowych
- L01EB01 · L01XE02
Inne substancje z grupy L01EB5
Ta sama grupa ATC nie oznacza bezpośredniej zamienności. Substancje z jednej podgrupy chemicznej różnią się dawkowaniem, interakcjami i zarejestrowanymi wskazaniami.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na gefitynib lub inne składniki leku
- Karmienie piersią
Środki ostrożności
Gefitynib nie jest zalecany do stosowania w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. W okresie karmienia piersią lek jest przeciwwskazany. Osoby starsze nie wymagają zmiany dawki, ale należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Lek może powodować osłabienie, dlatego osoby prowadzące pojazdy powinny zachować ostrożność.
Ciąża i laktacja
Gefitynib nie jest zalecany do stosowania w ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Brakuje wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność gefitynibu u dzieci i młodzieży nie zostały potwierdzone, dlatego nie stosuje się go u osób poniżej 18 roku życia w leczeniu raka płuca.
Prowadzenie pojazdów
Podczas leczenia gefitynibem mogą wystąpić działania niepożądane takie jak osłabienie. W przypadku pojawienia się tego objawu, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Jak działa
Gefitynib blokuje receptor EGFR na powierzchni komórek nowotworowych, co hamuje sygnały odpowiedzialne za ich wzrost, podział i tworzenie nowych naczyń krwionośnych. Działa selektywnie, głównie u pacjentów z określoną mutacją w genie EGFR.
Wskazania
- Leczenie dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP), który jest miejscowo zaawansowany lub z przerzutami i posiada aktywującą mutację EGFR
Dawkowanie
Najczęściej zalecana dawka gefitynibu to 250 mg (jedna tabletka) raz na dobę. Tabletkę można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub bez.
Dostępne postaci
- Tabletki powlekane, 250 mg gefitynibu w każdej tabletce
- Tabletki można przyjmować doustnie, połykając w całości lub po rozpuszczeniu w wodzie (np. w przypadku trudności z połykaniem)
Gefitynib występuje wyłącznie jako pojedyncza substancja czynna, nie jest dostępny w połączeniu z innymi lekami.
Działania niepożądane
- Biegunka
- Reakcje skórne (wysypka, świąd, suchość skóry, trądzik)
- Brak łaknienia
- Osłabienie
- Nudności, wymioty
- Śródmiąższowa choroba płuc (rzadziej, ale poważne powikłanie)
Przedawkowanie
Przyjęcie zbyt dużej ilości gefitynibu może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak biegunka i wysypki skórne. W przypadku przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe, zwłaszcza jeśli pojawi się silna biegunka.
Nazwy i synonimy
- Nazwa łacińska (INN)
- gefitinibum
- Nazwa angielska
- gefitinib
Źródła i aktualność danych
-
Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026
Centralna Baza Leków
Rekord z opisem.
-
Preparaty i skład akt. 17.09.2026
Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków
6 pozwoleń → 6 wariantów w 6 preparatach.
-
Refundacja akt. 17.09.2026
Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków
Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.
-
Interakcje akt. 29.07.2026
Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)
192 pary, w tym 47 zweryfikowanych.
-
Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 17.09.2026
Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie
Podstawa: 6 preparatów jednoskładnikowych (po jednym rekordzie na produkt); najszersze zagadnienie ma ocenę w 6 z nich.
-
Zagregowane wskazania akt. 17.09.2026
Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie
6 z 6 preparatów jednoskładnikowych ma zapisane wskazania rejestracyjne.
Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.