Gwajafenezyna

Stosowanie gwajafenezyny jest przeciwwskazane w przypadku uczulenia na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Inne ważne przeciwwskazania to: ciężkie zaburzenia wątroby lub nerek, niektóre choroby serca, jaskra, nadczynność tarczycy, cukrzyca, dzieci poniżej 6 lub 12 lat (w zależności od preparatu), a także przyjmowanie niektórych leków, np. inhibitorów MAO.

Gwajafenezyna nie powinna być stosowana przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. W niektórych preparatach obecność alkoholu może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Substancja ta może być niewskazana dla osób starszych, pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, a także dla osób z przewlekłymi chorobami układu oddechowego. Spożywanie alkoholu w trakcie stosowania gwajafenezyny może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Gwajafenezyna nie powinna być stosowana w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne. W wielu preparatach jej stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane.

Nie wszystkie preparaty z gwajafenezyną są odpowiednie dla dzieci. Najczęściej nie zaleca się jej stosowania u dzieci poniżej 6 lub 12 roku życia, w zależności od preparatu i jego składu.

Niektóre preparaty z gwajafenezyną mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługę maszyn, szczególnie ze względu na obecność alkoholu lub możliwość wystąpienia senności i zawrotów głowy.

Gwajafenezyna rozrzedza śluz w drogach oddechowych, zwiększa jego objętość i pobudza jego wydzielanie, co ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel. Mechanizm działania polega na drażnieniu błony śluzowej żołądka lub bezpośrednim wpływie na gruczoły wydzielnicze, choć nie jest on do końca poznany.

• Leczenie kaszlu związanego z przeziębieniem i infekcjami dróg oddechowych
• Kaszel z nadmiarem trudnej do odkrztuszenia wydzieliny
• Objawowe leczenie przeziębienia, grypy, nieżytu nosa, bólu gardła (w połączeniach z innymi substancjami)
• Leczenie duszności i kaszlu w astmie, przewlekłym zapaleniu oskrzeli oraz przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (w połączeniu z teofiliną)

Najczęściej stosowane dawki syropu to 100-125 mg gwajafenezyny w 5 ml dla dzieci i dorosłych, podawane 3-4 razy dziennie. W przypadku tabletek lub preparatów złożonych, dawkowanie zależy od wieku pacjenta i składu leku. Dawkowanie należy dostosować do wieku oraz masy ciała, a preparat przyjmować zgodnie z zaleceniami na opakowaniu lub wskazaniami lekarza.

• Syrop: 100 mg/5 ml, 125 mg/5 ml, 30 mg/5 ml (w połączeniu z teofiliną), 200 mg/5 ml (w połączeniu z innymi substancjami)
• Tabletki powlekane: 100 mg, 200 mg (z paracetamolem i innymi składnikami), 325 mg (w połączeniu z paracetamolem)
• Kapsułki twarde: 100 mg (w połączeniu z paracetamolem i fenylefryną)
• Proszek do sporządzania roztworu doustnego (saszetki): 200 mg, 100 mg (z paracetamolem i fenylefryną)

Gwajafenezyna występuje także w preparatach złożonych z innymi substancjami, takimi jak paracetamol, fenylefryna, dekstrometorfan, pseudoefedryna czy teofilina.

• Nudności, wymioty, biegunka
• Bóle brzucha, uczucie dyskomfortu w żołądku
• Zawroty i bóle głowy
• Reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, świąd
• Rzadziej: senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, duszność

Objawy przedawkowania gwajafenezyny to najczęściej nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, senność lub zawroty głowy. W przypadku znacznego przedawkowania mogą pojawić się poważniejsze objawy, takie jak pobudzenie, dezorientacja, a nawet depresja oddechowa lub powstawanie kamieni nerkowych. W razie podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.