Obinutuzumab to przeciwciało monoklonalne, które rozpoznaje i wiąże się z określonym białkiem (CD20) obecnym na powierzchni limfocytów B. Dzięki temu pomaga organizmowi niszczyć zarówno nieprawidłowe, jak i niektóre prawidłowe komórki B, które mogą odpowiadać za rozwój niektórych nowotworów krwi. Substancja ta należy do leków przeciwnowotworowych stosowanych głównie w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej oraz chłoniaka grudkowego.
Profil bezpieczeństwa
Policzone z 1 preparatu jednoskładnikowego.
- Ciąża
- Nie stosować
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Laktacja
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Prowadzenie pojazdów
- Można
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Seniorzy
- Można
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Niewydolność nerek
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Brak skróconej oceny na poziomie produktów: alkohol, dzieci i niewydolność wątroby.
Zestawienie ocen produktowych, nie monografia substancji. O wydaniu rozstrzyga ChPL konkretnego preparatu.
Preparaty zawierające obinutuzumab
1 preparat w 1 wariancie (1 jednoskładnikowy, 0 złożonych), zgrupowane z 1 pozwolenia w rejestrze.
1 wariant w rejestrze
Preparaty pozajelitowe · pozajelitowo1
Lista nie jest potwierdzeniem zamienności — moc, postać i droga podania bywają różne. Dopłata pochodzi z wykazu refundacyjnego i nie jest ceną detaliczną.
Interakcje z obinutuzumabem72
Zweryfikowanych: 21 z 72 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Zahamowanie czynności szpiku stanowi przeciwwskazanie do stosowania chloropromazyny.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) podczas jednoczesnego stosowania.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Szczepienie przeciwko żółtej febrze odracza się do czasu zakończenia terapii.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie pod kątem nasilonej toksyczności hematologicznej.
-
Monitorowanie morfologii krwi oraz funkcji serca. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Czasowy związek podawania mitomycyny z innymi cytostatykami stanowi przeciwwskazanie względne.
-
Kontrola kliniczna czynności układu oddechowego podczas jednoczesnej terapii.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
Pokaż pozostałe interakcje (64)
-
Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie skuteczności terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy oraz obserwacja działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak danych o potencjalnych interakcjach. Monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia obinutuzumabu w osoczu.
-
Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania. Uwaga na możliwe zmiany ekspozycji na leki przeciwnowotworowe.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Uwaga na możliwość zaostrzenia drgawek u pacjentów przyjmujących fenytoinę.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych w przypadku jednoczesnej terapii.
-
Ostrożność przy stosowaniu szczepionek podczas terapii bendamustyną, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością układu odpornościowego.
-
Większa ostrożność u pacjentów wcześniej leczonych innymi cytostatykami lub napromienianych.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem podawania do 24 godzin po zakończeniu podawania leku cytostatycznego.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji. Unikanie szczepień podczas leczenia cytostatykami lub alternatywne metody immunizacji.
-
Jednoczesne stosowanie tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Monitorowanie pod kątem nasilonych działań toksycznych.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych, które mogą występować częściej i mieć cięższy przebieg niż przy stosowaniu samego hydroksykarbamidu.
-
Monitorowanie działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem czynności szpiku kostnego i stanu błon śluzowych.
-
Monitorowanie pod kątem nasilenia działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, szczególnie przy nowych lub zmienionych dolegliwościach dyspeptycznych oraz gdy towarzyszy im chudnięcie.
-
Profilaktyka przeciwzakrzepowa podczas jednoczesnego stosowania tamoksyfenu i leków cytotoksycznych.
-
Jednoczesne stosowanie jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Monitorowanie stanu pacjenta.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu mielosupresyjnym.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie winorelbiny z innymi cytostatykami. Przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi: monitorowanie INR.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej.
-
Monitorowanie wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku.
-
Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem. Kontrola kliniczna pod kątem potencjalnych interakcji.
-
Unikanie jednoczesnego stosowania leków cytotoksycznych na skórę w miejscu aplikacji estrogenu. Aplikacja obu leków na różne obszary skóry.
-
Monitorowanie pacjenta podczas leczenia cytotoksycznego ze względu na możliwość wystąpienia niezidentyfikowanych interakcji.
-
Kontrola obrazu krwi obwodowej.
-
Monitorowanie wartości INR, szczególnie u pacjentów jednocześnie stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe. Informacja o ryzyku zakrzepicy.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych. Kontrola parametrów morfologii krwi.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub możliwe wyłącznie w uzasadnionych sytuacjach klinicznych. Monitorowanie morfologii krwi.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych obinutuzumabu.
-
Monitorowanie kliniczne pod kątem nasilenia działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie wyników badań diagnostycznych oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań u pacjentów otrzymujących obinutuzumab.
-
Monitorowanie odpowiedzi klinicznej podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego mięśnie podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.
-
Uwzględnienie możliwości fałszywie negatywnych wyników scyntygrafii pęcherzyka żółciowego u pacjentów otrzymujących chemioterapię przez tętnicę wątrobową. W razie potrzeby — alternatywne metody diagnostyczne.
-
Kontrola kliniczna podczas znieczulenia z użyciem suksametonium oraz monitorowanie funkcji oddechowych po zabiegu.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak szczególnych zaleceń.
Obinutuzumab może być stosowany razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi, jednak łączenie go z niektórymi lekami, zwłaszcza immunosupresyjnymi lub chemioterapeutykami, może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak neutropenia. Nie zaleca się szczepień szczepionkami z żywymi wirusami w czasie leczenia.
Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.
Wskazania5
Zestawienie wskazań zarejestrowanych w 1 z 1 jednoskładnikowych pozwoleń. Zakres zarejestrowanych wskazań może różnić się między produktami.
-
Białaczka limfocytowa 1 produkt
-
Chłoniak grudkowy 1 produkt
-
Przewlekła białaczka limfocytowa 1 produkt
-
Toczniowe zapalenie nerek 1 produkt
-
Zapalenie nerek w przebiegu tocznia 1 produkt
Klasyfikacja ATC
- L Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące
- L01 Leki przeciwnowotworowe (cytostatyki)
- L01X Podgrupa farmakologiczno-terapeutyczna
- L01XC Podgrupa chemiczna
- L01XC15 Substancja czynna
Inne substancje z grupy L01XC2
Ta sama grupa ATC nie oznacza bezpośredniej zamienności. Substancje z jednej podgrupy chemicznej różnią się dawkowaniem, interakcjami i zarejestrowanymi wskazaniami.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na obinutuzumab lub inne składniki leku.
- Czynne zakażenie, w tym zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B.
Środki ostrożności
Bezpieczeństwo obinutuzumabu jest szczególnie istotne u osób starszych oraz u pacjentów z niewydolnością nerek. U kobiet w ciąży i matek karmiących nie zaleca się stosowania tej substancji, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Lek może również wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia objawów takich jak zmęczenie czy zawroty głowy. Obinutuzumab nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Ciąża i laktacja
Nie zaleca się stosowania obinutuzumabu w czasie ciąży, ponieważ nie ma wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo dla matki i dziecka. Istnieje ryzyko wpływu na układ odpornościowy płodu.
Dzieci
Obinutuzumab nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży, ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
Prowadzenie pojazdów
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zmęczenie lub zawroty głowy, zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Jak działa
Obinutuzumab działa poprzez wiązanie się z białkiem CD20 na powierzchni komórek B, co prowadzi do ich niszczenia zarówno przez bezpośredni wpływ, jak i poprzez aktywację układu odpornościowego. Dzięki temu ogranicza liczbę nieprawidłowych komórek odpowiedzialnych za rozwój nowotworu.
Wskazania
- Przewlekła białaczka limfocytowa u dorosłych, szczególnie u pacjentów, u których nie można zastosować pełnej dawki fludarabiny.
- Chłoniak grudkowy, zarówno u pacjentów wcześniej nieleczonych, jak i u tych, u których choroba nie odpowiedziała na wcześniejsze terapie.
Dawkowanie
Obinutuzumab podaje się w formie wlewu dożylnego według określonych schematów, które zależą od leczonej choroby. Najczęściej stosowana dawka to 1000 mg, podawana w kilku cyklach, z dodatkowymi dawkami w pierwszym cyklu leczenia. Schemat dawkowania ustala lekarz, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjenta.
Dostępne postaci
- Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej: 1000 mg w 40 ml (stężenie 25 mg/ml przed rozcieńczeniem).
Obinutuzumab stosowany jest wyłącznie w postaci wlewu dożylnego, samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, takimi jak chlorambucyl czy bendamustyna, w zależności od rodzaju leczonej choroby.
Działania niepożądane
- Reakcje związane z wlewem, takie jak gorączka, dreszcze, nudności, ból głowy.
- Neutropenia (obniżona liczba białych krwinek), zwiększające ryzyko infekcji.
- Małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi), mogąca prowadzić do krwawień.
- Zakażenia, w tym infekcje dróg oddechowych.
- Zmęczenie, bóle mięśni i stawów.
Przedawkowanie
Nie odnotowano przypadków przedawkowania obinutuzumabu w badaniach klinicznych. W razie podania zbyt dużej dawki, konieczne jest przerwanie lub zmniejszenie wlewu oraz ścisłe monitorowanie pacjenta, zwłaszcza pod kątem liczby krwinek i ryzyka zakażeń.
Nazwy i synonimy
- Nazwa łacińska (INN)
- obinutuzumabum
- Nazwa angielska
- obınutuzumab
Źródła i aktualność danych
-
Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026
Centralna Baza Leków
Rekord z opisem.
-
Preparaty i skład akt. 15.09.2026
Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków
1 pozwolenie → 1 wariant w 1 preparacie.
-
Refundacja akt. 15.09.2026
Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków
Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.
-
Interakcje akt. 29.07.2026
Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)
72 pary, w tym 21 zweryfikowanych.
-
Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 15.09.2026
Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie
Podstawa: 1 preparat jednoskładnikowy (po jednym rekordzie na produkt); najszersze zagadnienie ma ocenę w 1 z nich.
-
Zagregowane wskazania akt. 15.09.2026
Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie
1 z 1 preparatów jednoskładnikowych ma zapisane wskazania rejestracyjne.
Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.