Peginterferon α-2a

• Nadwrażliwość na peginterferon alfa-2a lub inne interferony.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub niewyrównana marskość wątroby.
• Wywiad obciążony ciężką chorobą serca.
• Stwierdzone ciężkie zaburzenia psychiczne (szczególnie u dzieci i młodzieży).
• Zapalenie wątroby o etiologii autoimmunologicznej (w przypadku niektórych wskazań).
• Noworodki i dzieci poniżej 3. roku życia (ze względu na obecność alkoholu benzylowego).

Peginterferon alfa-2a nie jest zalecany kobietom w ciąży i karmiącym piersią, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów – niektórzy pacjenci odczuwają zmęczenie, senność lub zawroty głowy. Stosowanie z alkoholem nie jest zalecane ze względu na możliwe nasilenie działań niepożądanych. Osoby starsze, z niewydolnością nerek lub wątroby wymagają indywidualnej oceny i dostosowania dawki.

Stosowanie peginterferonu alfa-2a w ciąży nie jest zalecane, chyba że lekarz uzna to za konieczne. U kobiet w wieku rozrodczym zaleca się skuteczne zabezpieczenie przed ciążą w trakcie leczenia.

Peginterferon alfa-2a może być stosowany u dzieci powyżej 3. roku życia (przewlekłe zapalenie wątroby typu B) oraz powyżej 5. roku życia (przewlekłe zapalenie wątroby typu C). U dzieci i młodzieży konieczne jest indywidualne ustalenie dawki oraz regularna kontrola wzrostu i masy ciała, ponieważ lek może powodować ich zahamowanie.

Lek może powodować zmęczenie, senność, zawroty głowy lub zaburzenia koncentracji, co może wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Zaleca się ostrożność podczas wykonywania tych czynności w trakcie leczenia.

Peginterferon alfa-2a to zmodyfikowana forma interferonu alfa-2a, sprzężona z cząsteczką PEG, dzięki czemu działa dłużej w organizmie. Wzmacnia odpowiedź immunologiczną, wykazuje działanie przeciwwirusowe i hamuje namnażanie nieprawidłowych komórek.

• Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B u dorosłych oraz dzieci powyżej 3. roku życia.
• Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych (w skojarzeniu z innymi lekami) oraz dzieci powyżej 5. roku życia.
• Czerwienica prawdziwa (u dorosłych).
• Nadpłytkowość samoistna (u dorosłych).

Najczęściej stosowana dawka u dorosłych w przewlekłym zapaleniu wątroby typu B lub C to 180 mikrogramów raz w tygodniu, podawana podskórnie. U dzieci i młodzieży dawka zależy od powierzchni ciała i wieku. W przypadku czerwienicy prawdziwej i nadpłytkowości samoistnej dawkę ustala się indywidualnie, zaczynając od niższej wartości i stopniowo zwiększając do uzyskania stabilnych wyników badań krwi.

• Roztwór do wstrzykiwań w fiolce: 180 mikrogramów w 1 ml roztworu.
• Roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce: 90 mikrogramów, 135 mikrogramów, 180 mikrogramów w 0,5 ml roztworu.

Peginterferon alfa-2a stosowany jest także w połączeniu z rybawiryną w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C.

• Objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle mięśni i stawów).
• Bóle głowy, zmęczenie, bezsenność.
• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, ból).
• Obniżenie liczby krwinek białych, czerwonych lub płytek krwi.
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, ból brzucha).
• Zmiany nastroju, depresja.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie, podwyższone enzymy wątrobowe, obniżona liczba białych krwinek i płytek krwi. Jeśli dojdzie do przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.