Rasburykaza

• Nadwrażliwość na rasburykazę lub składniki pomocnicze preparatu.
• Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) oraz inne zaburzenia metaboliczne prowadzące do niedokrwistości hemolitycznej.

Rasburykaza nie jest zalecana do stosowania w czasie ciąży i karmienia piersią ze względu na brak odpowiednich danych dotyczących bezpieczeństwa. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale reakcje alergiczne mogą wystąpić, dlatego należy zachować ostrożność. Nie wymaga dostosowania dawki u osób starszych, z zaburzeniami nerek czy wątroby. Brak danych na temat interakcji z alkoholem.

Nie zaleca się stosowania rasburykazy u kobiet w ciąży z powodu braku wystarczających danych na temat bezpieczeństwa stosowania.

Rasburykaza jest stosowana zarówno u dzieci, jak i młodzieży w leczeniu i zapobieganiu powikłaniom związanym z wysokim poziomem kwasu moczowego podczas leczenia nowotworów krwi.

Brak danych wskazujących na wpływ rasburykazy na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, jednak w przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zachować ostrożność.

Rasburykaza rozkłada kwas moczowy do alantoiny, która jest bardziej rozpuszczalna i łatwiej wydalana przez nerki. Dzięki temu zapobiega powikłaniom nerkowym u pacjentów z wysokim poziomem kwasu moczowego, szczególnie w trakcie intensywnego leczenia onkologicznego.

• Leczenie i zapobieganie ostrej hiperurykemii (zbyt wysoki poziom kwasu moczowego we krwi) u dorosłych, dzieci i młodzieży z nowotworami układu krwiotwórczego, szczególnie przy dużej masie guza i ryzyku szybkiego rozpadu komórek po rozpoczęciu chemioterapii.

Najczęściej stosowana dawka to 0,20 mg na kilogram masy ciała na dobę, podawana w postaci wlewu dożylnego przez około 30 minut. Leczenie zwykle trwa do 7 dni i nie wymaga zmiany dawki u dzieci ani u osób z zaburzeniami czynności nerek czy wątroby.

• Proszek i rozpuszczalnik do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (dożylnej): 1,5 mg/ml w fiolkach 1,5 mg/1 ml lub 7,5 mg/5 ml.

• Nudności
• Wymioty
• Ból głowy
• Gorączka
• Biegunka
• Reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje nadwrażliwości i anafilaksja
• Hemoliza i methemoglobinemia (rzadko)

Przedawkowanie może prowadzić do bardzo niskiego poziomu kwasu moczowego we krwi i zwiększonego wytwarzania nadtlenku wodoru, co może skutkować hemolizą. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy monitorować pacjenta i zastosować leczenie objawowe, ponieważ nie ma specyficznego antidotum.