Przejdź do treści
Substancja czynna

Spesolimab

spesolimabum

Spesolimab to lek biologiczny należący do grupy inhibitorów interleukin, który wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Stosuje się go głównie u dorosłych i młodzieży w leczeniu i zapobieganiu zaostrzeniom uogólnionej łuszczycy krostkowej. Jego działanie polega na blokowaniu wybranych receptorów odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego w skórze.

Interakcje z spesolimabem52

Zweryfikowanych: 19 z 52 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.

  • Worykonazol istotna zweryfikowana

    Monitorowanie stężenia leków immunosupresyjnych w osoczu. Jednoczesne stosowanie z sirolimusem i ewerolimusem jest przeciwwskazane lub niezalecane.

  • Fenofibrat umiarkowana zweryfikowana

    Monitorowanie czynności nerek. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Kladrybina umiarkowana zweryfikowana

    Monitorowanie pod kątem objawów nasilonej immunosupresji i mielosupresji oraz kontrola parametrów krwi.

  • Krolicza immunoglobulina przeciwko ludzkim limfocytom t umiarkowana zweryfikowana

    Kontrola kliniczna pod kątem działań niepożądanych związanych z immunosupresją. W przypadku działań niepożądanych

  • Mikonazol umiarkowana zweryfikowana

    Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w osoczu oraz monitorowanie funkcji nerek.

  • Fenobarbital niska zweryfikowana

    Monitorowanie stężenia spesolimabu w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Fentanyl niska zweryfikowana

    Monitorowanie pod kątem nasilenia działania fentanylu lub jego działania toksycznego po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego lub po zmniejszeniu jego dawki. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Flukonazol niska zweryfikowana

    Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Pokaż pozostałe interakcje (44)
  • Fumaran dimetylu niska zweryfikowana

    Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.

  • Itrakonazol niska zweryfikowana

    Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w surowicy oraz kontrola kliniczna działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Klotrymazol niska zweryfikowana

    Obserwacja kliniczna pod kątem objawów przedawkowania leków immunosupresyjnych. Monitorowanie stężenia tych leków w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Okskarbazepina niska zweryfikowana

    Monitorowanie stężenia leków immunosupresyjnych w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Pirydostygmina niska zweryfikowana

    Kontrola kliniczna pacjenta oraz ocena skuteczności leczenia miastenii. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Progesteron niska zweryfikowana

    Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Sukralfat niska zweryfikowana

    Stosowanie odstępu czasowego pomiędzy podaniem sukralfatu i leku immunosupresyjnego. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Takrolimus niska zweryfikowana

    Uwzględnienie harmonogramu szczepień podczas jednoczesnego stosowania.

  • Werapamil niska zweryfikowana

    Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii immunomodulującej oraz monitorowanie stężenia leku w surowicy. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Betiatyd niska zweryfikowana

    Brak szczególnych zaleceń.

  • Lamiwudyna niska zweryfikowana

    Brak istotności klinicznej.

  • Brzoza istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

  • Fingolimod istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

  • Histamina istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

  • Hydroksyzyna istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

  • Idarubicyna istotna niezweryfikowana

    Monitorowanie pod kątem nasilonych objawów mielosupresji i supresji szpiku kostnego podczas terapii skojarzonej.

  • Leszczyna istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

  • Olcha istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności immunoterapii lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

  • Wirus zoltej febry istotna niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

  • Amikacyna umiarkowana niezweryfikowana

    Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na zwiększone ryzyko działań toksycznych.

  • Gancyklowir umiarkowana niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie wyłącznie wtedy, gdy spodziewana korzyść terapeutyczna przewyższa potencjalne ryzyko działania toksycznego.

  • Merkaptopuryna umiarkowana niezweryfikowana

    Kontrola kliniczna pod kątem objawów infekcji i rozwoju nowotworów.

  • Mitoksantron umiarkowana niezweryfikowana

    Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko nadmiernej immunosupresji. Kontrola kliniczna pod kątem objawów zespołu limfoproliferacyjnego.

  • Pranobeks inozyny umiarkowana niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi nie jest zalecane.

  • Walgancyklowir umiarkowana niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie bilansu korzyści i ryzyka. Monitorowanie kliniczne oraz kontrola morfologii krwi i funkcji nerek.

  • Acetonid fluocynolonu niska niezweryfikowana

    Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych efektów immunosupresji.

  • Cytarabina niska niezweryfikowana

    Monitorowanie pod kątem wystąpienia objawów zakażenia.

  • Epirubicyna niska niezweryfikowana

    Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii.

  • Ewerolimus niska niezweryfikowana

    Monitorowanie skuteczności szczepień u pacjentów otrzymujących ewerolimus.

  • Fotemustyna niska niezweryfikowana

    Monitorowanie stanu immunologicznego pacjenta.

  • Hemaglutynina wlokienkowa niska niezweryfikowana

    Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej podczas jednoczesnego stosowania.

  • Imikwimod niska niezweryfikowana

    Jednoczesne stosowanie: ostrożność ze względu na przeciwstawne mechanizmy działania.

  • Immunoglobulina konska przeciw ludzkim limfocytom t niska niezweryfikowana

    Monitorowanie pacjenta w trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu w celu wykrycia ewentualnych reakcji niepożądanych.

  • Irynotekan niska niezweryfikowana

    Monitorowanie pod kątem objawów nadmiernej immunosupresji.

  • Klobetazol niska niezweryfikowana

    Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych efektów immunosupresyjnych, szczególnie podczas długotrwałego leczenia lub stosowania klobetazolu na dużą powierzchnię skóry.

  • Makrogol niska niezweryfikowana

    Monitorowanie skuteczności terapii immunosupresyjnej podczas jednoczesnego stosowania z makrogolem 4000.

  • Mometazon niska niezweryfikowana

    Monitorowanie skuteczności terapii immunomodulującej.

  • Pertaktyna niska niezweryfikowana

    Monitorowanie pacjenta po podaniu szczepionki zawierającej pertaktynę u osób leczonych spesolimabem.

  • Pirydoksyna niska niezweryfikowana

    Rozważenie modyfikacji dawkowania.

  • Wirus grypy niska niezweryfikowana

    Uwzględnienie możliwości osłabionej odpowiedzi immunologicznej przy ocenie skuteczności szczepienia. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej.

  • Wirus kleszczowego zapalenia mozgu niska niezweryfikowana

    Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie u pacjentów poddawanych immunosupresji spesolimabem.

  • Wirus wscieklizny niska niezweryfikowana

    Badanie serologiczne 2–4 tygodnie po ostatnim szczepieniu w celu oceny odpowiedzi immunologicznej. W razie potrzeby dodatkowe dawki szczepionki.

  • Wirus zapalenia watroby typu a niska niezweryfikowana

    Uwzględnienie możliwości obniżonej skuteczności szczepienia u pacjentów poddawanych immunosupresji. Ocena odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu.

  • Cynakalcet niska niezweryfikowana

    Brak istotności klinicznej.

Nie zaleca się stosowania spesolimabu jednocześnie z innymi lekami immunosupresyjnymi lub żywymi szczepionkami. Brak jest dowodów na inne istotne interakcje, jednak doświadczenie w tym zakresie jest ograniczone.

Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.

Przeciwwskazania

  • Ciężka lub zagrażająca życiu reakcja nadwrażliwości na spesolimab lub składniki pomocnicze.
  • Aktywne, istotne klinicznie zakażenia, w tym czynna gruźlica.

Środki ostrożności

Spesolimab może zwiększać ryzyko zakażeń, dlatego nie powinno się go stosować u osób z czynnymi infekcjami. Bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie zostało w pełni określone. Brak jest dowodów na wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak w razie wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zmęczenie, należy zachować ostrożność. U osób starszych oraz z niewydolnością nerek lub wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Ciąża i laktacja

Brak jest wystarczających danych na temat bezpieczeństwa stosowania spesolimabu u kobiet w ciąży. Lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.

Dzieci

Spesolimab jest przeznaczony do stosowania u młodzieży od 12. roku życia. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 12 lat.

Prowadzenie pojazdów

Nie ma dowodów na to, że spesolimab wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. W przypadku wystąpienia zmęczenia lub innych objawów niepożądanych należy jednak zachować ostrożność.

Jak działa

Spesolimab jest przeciwciałem monoklonalnym, które blokuje receptor interleukiny 36 (IL-36R), hamując tym samym szlaki zapalne odpowiedzialne za rozwój objawów uogólnionej łuszczycy krostkowej.

Wskazania

  • Leczenie zaostrzeń uogólnionej łuszczycy krostkowej (GPP) u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia.
  • Zapobieganie nawrotom uogólnionej łuszczycy krostkowej (GPP) u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia.

Dawkowanie

Najczęściej stosowaną dawką w leczeniu zaostrzeń GPP jest 900 mg podawane dożylnie w postaci infuzji. W profilaktyce zaostrzeń stosuje się dawkę nasycającą 600 mg podskórnie, a następnie 300 mg podskórnie co 4 tygodnie. Dawkowanie może być dostosowane do masy ciała pacjenta.

Dostępne postaci

  • Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (dożylnej): 450 mg w 7,5 ml (60 mg/ml); zwykle stosowany w leczeniu zaostrzenia GPP.
  • Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (podskórnie): 150 mg/ml; stosowany w profilaktyce zaostrzeń GPP.

Spesolimab nie występuje w połączeniach z innymi substancjami czynnymi. Wybór postaci i dawki leku zależy od stanu pacjenta, masy ciała oraz wskazań do leczenia.

Działania niepożądane

  • Zakażenia, w tym dróg moczowych i górnych dróg oddechowych.
  • Świąd skóry.
  • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, ból).
  • Zmęczenie.

Przedawkowanie

Największa badana dawka spesolimabu wynosiła 1200 mg. Objawy przedawkowania są podobne do znanych działań niepożądanych leku. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta i wdrożyć leczenie objawowe.

Nazwy i synonimy

Nazwa łacińska (INN)
spesolimabum

Źródła i aktualność danych

  • Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026

    Centralna Baza Leków

    Rekord z opisem.

  • Preparaty i skład akt. 16.09.2026

    Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków

    3 pozwolenia → 0 wariantów w 0 preparatach.

  • Refundacja akt. 16.09.2026

    Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków

    Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.

  • Interakcje akt. 29.07.2026

    Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)

    52 pary, w tym 19 zweryfikowanych.

  • Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 16.09.2026

    Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie

    Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.

  • Zagregowane wskazania akt. 16.09.2026

    Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie

    Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.

Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.