Tetraboran sodu

• Nadwrażliwość na boraks, kwas borowy lub inne składniki produktu
• Rozległe uszkodzenia lub przerwana ciągłość błon śluzowych i skóry
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek
• Stosowanie u noworodków i niemowląt z uszkodzoną skórą (maść)

Nie zaleca się stosowania boraksu przez kobiety w ciąży i karmiące piersią ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo. Substancja może być stosowana ostrożnie u osób starszych, jednak wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż może się kumulować w organizmie. Nie ma danych o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy unikać połknięcia produktu. Brak informacji o interakcji z alkoholem.

Brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania boraksu u kobiet w ciąży, dlatego jego użycie w tym okresie nie jest zalecane.

Boraks może być stosowany u dzieci powyżej 1 roku życia przez krótki czas. U młodszych dzieci decyzję o użyciu podejmuje lekarz. Należy zachować szczególną ostrożność, aby nie doszło do długotrwałego stosowania lub stosowania na rozległe zmiany.

Nie ma danych wskazujących, aby boraks wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Jednak w razie wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak splątanie czy osłabienie, należy zachować ostrożność.

Boraks działa antyseptycznie, niszcząc drobnoustroje przez zwiększenie pH i uwalnianie jonów wodorotlenowych. Wiąże się z białkami komórek drobnoustrojów, co prowadzi do ich odwodnienia i zaburzenia funkcji, a w konsekwencji do zahamowania wzrostu bakterii i grzybów.

• Leczenie pleśniawek i zakażeń drożdżakowych błony śluzowej jamy ustnej
• Leczenie trudno gojących się drobnych skaleczeń i ziarninujących małych ran (maść)
• Zakażenia bakteriami Gram-dodatnimi i pomocniczo zakażenia Gram-ujemną pałeczką ropy błękitnej

Najczęściej boraks stosuje się miejscowo na zmienione chorobowo miejsca w jamie ustnej lub na skórze, kilka razy dziennie przez okres 3-5 dni. U dzieci poniżej 1 roku życia stosowanie powinno odbywać się po konsultacji z lekarzem.

• Płyn do stosowania w jamie ustnej: 200 mg/g boraksu
• Roztwór do stosowania w jamie ustnej: 200 mg/g boraksu lub czteroboranu sodu
• Maść (w połączeniu z innymi substancjami, m.in. tlenkiem cynku, ichtamolem, nalewką z kłącza pięciornika): 1 g boraksu na 100 g maści

W preparatach złożonych boraks występuje razem z innymi składnikami, co może wpływać na zakres działania produktu.

• Brak łaknienia
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka)
• Stany splątania, drgawki
• Niedokrwistość
• Zaburzenia miesiączkowania
• Osłabienie

Przy długotrwałym lub nieprawidłowym stosowaniu boraks może się kumulować w organizmie, prowadząc do objawów takich jak brak łaknienia, wymioty, biegunka, wysypka, łysienie, splątanie, drgawki czy niedokrwistość. W razie wystąpienia tych objawów należy przerwać stosowanie i skonsultować się z lekarzem.