Tikagrelor

Kontrola czasu krwawienia podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).

Monitorowanie parametrów krzepliwości. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych monitorowanie wskaźnika INR.

Kontrola kliniczna pod kątem objawów krwawienia. W opisie ChPL wskazano, że takie połączenie bywa traktowane jako przeciwwskazane ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (PT/INR), szczególnie na początku terapii skojarzonej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola kliniczna ze względu na potencjalną interakcję farmakodynamiczną u leku zmieniającego hemostazę.

Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwpłytkowego.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z lekami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Kontrola parametrów krzepnięcia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Niestosowanie terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwzakrzepowymi poza ściśle określonymi sytuacjami klinicznymi. Ograniczenie równoczesnego podawania wyłącznie do okresu zmiany leczenia przeciwzakrzepowego zgodnie z…

Kontrola działania przeciwzakrzepowego podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna oraz monitorowanie pod kątem objawów krwawienia. Kontrola parametrów klinicznych i laboratoryjnych podczas terapii skojarzonej.

Kontrola kliniczna pod kątem bradykardii i pauz komorowych.

Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwpłytkowego.

Monitorowanie wartości INR, zwłaszcza po dołączeniu ezetymibu do terapii przeciwzakrzepowej.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) oraz obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola czasu protrombinowego oraz obserwacja objawów krwawienia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie czasu protrombinowego (INR). Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola kliniczna pod kątem bradykardii i pauz komorowych.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi, w tym INR. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Monitorowanie czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów leczonych równocześnie memantyną i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi oraz obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Monitorowanie czasu protrombinowego lub INR w czasie włączania i kończenia leczenia mitoksantronem oraz podczas leczenia skojarzonego. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR). Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Unikanie skojarzenia ze względu na ryzyko krwawienia. Obserwacja objawów krwawienia.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Monitorowanie pod kątem krwawień i wpływu na hemostazę.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji w badaniu PLATO po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia. Opisywano zwykle bezobjawowe pauzy komorowe i bradykardię.

Kontrola wskaźników krzepnięcia krwi (np. INR/czas protrombinowy). Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie pod kątem krwawień i wpływu na hemostazę.

Monitorowanie wartości INR.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR), szczególnie podczas włączania i po zakończeniu terapii ryfaksyminą. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Jednoczesne stosowanie sulodeksydu z doustnymi antykoagulantami jest przeciwwskazane. Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z lekami zmieniającymi hemostazę.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie pod kątem krwawień i wpływu na hemostazę.

Monitorowanie pod kątem krwawień i wpływu na hemostazę.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna pacjentów podczas leczenia skojarzonego. Niezalecane jednoczesne stosowanie leków antyagregacyjnych u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem krwawienia.

Kontrola czasu protrombinowego. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie pod kątem ryzyka krwawień oraz kontrola parametrów krzepnięcia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie czasu protrombinowego lub innych odpowiednich parametrów krzepnięcia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Niezalecane jednoczesne stosowanie z lekami antyagregacyjnymi. Kontrola kliniczna i laboratoryjna w kierunku krwawień.

Niezalecane jednoczesne stosowanie tikagreloru i cyzaprydu. Kontrola wskaźnika protrombinowego i INR w przypadku stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi oraz obserwacja objawów krwawienia; Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Niezalecane jednoczesne stosowanie przy większych dawkach lowastatyny; Rozważenie modyfikacji dawkowania.Oznaczenie czasu protrombinowego u pacjentów jednocześnie stosujących leki przeciwzakrzepowe.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie czasu protrombinowego/parametrów krzepnięcia; Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak znaczenia odstępu czasowego między podaniem preparatów – interakcja pomiędzy kwasami omega-3 a lekami przeciwpłytkowymi ma charakter farmakodynamiczny i wynika z wpływu kwasów omega-3 na funkcję płytek krwi oraz…

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko działań niepożądanych simwastatyny. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka powikłań krwotocznych. Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z lekami zmieniającymi hemostazę.

Zwiększone ryzyko krwawienia podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR). Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola parametrów krzepnięcia (INR). Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola kliniczna i/lub monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi podczas jednoczesnego stosowania dimetykonu z tikagrelorem.

Zwiększone ryzyko krwawienia podczas jednoczesnego stosowania.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie wartości INR w przypadku antagonistów witaminy K.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR). Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie minimalnych skutecznych stężeń takrolimusu w pełnej krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.

Kontrola kliniczna pod kątem objawów krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z lekami zmieniającymi hemostazę, takimi jak inhibitory GpIIb/IIIa.

Obserwacja objawów krwawienia z przewodu pokarmowego.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacja objawów krwawienia.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane, szczególnie w okresie okołoleczenia alteplazą w ostrym udarze niedokrwiennym.

Obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Obserwacja objawów krwawienia.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko istotnych klinicznie działań niepożądanych wynikających ze zwiększonej ekspozycji na tikagrelor.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR) podczas jednoczesnego stosowania. Uwaga u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie klinicznych i biologicznych parametrów hemostazy.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na podwyższone ryzyko krwawień.

Obserwacja objawów krwawienia.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna oraz monitorowanie pacjenta podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie czasu protrombinowego oraz obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna ze względu na znaczący wzrost ekspozycji na tikagrelor.

Kontrola INR podczas jednoczesnego stosowania oraz przez krótki czas po zakończeniu leczenia cyprofloksacyną.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna pod kątem zaburzeń krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub krzepliwość krwi.

Obserwacja objawów krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z lekami hamującymi czynność płytek krwi.

Obserwacja objawów krwawienia z przewodu pokarmowego.

Obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna oraz monitorowanie pacjenta podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi oraz obserwacja objawów nadmiernego działania przeciwzakrzepowego. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia możliwa zmiana leczenia.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie pod kątem krwawień i wpływu na hemostazę.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie pod kątem zaburzeń krzepnięcia krwi podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi, w szczególności INR, podczas jednoczesnego stosowania fosfomycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi oraz obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna ze względu na potencjalną interakcję farmakodynamiczną. Kontrola wskaźników krzepnięcia krwi przy długotrwałym stosowaniu heparyny w postaci żelu na dużych powierzchniach skóry.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania idarubicyny i produktów przeciwzakrzepowych.

Obserwacja objawów krwawienia zgodnie z ogólnie przyjętą praktyką medyczną.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie pod kątem zaburzeń krzepnięcia krwi podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę, w tym kwasem aminokapronowym.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi oraz obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie kliniczne pod kątem objawów zwiększonej tendencji do krwawień.

Obserwacja objawów krwawienia z przewodu pokarmowego. Monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe.

Monitorowanie parametrów krzepliwości krwi oraz obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie stężenia protrombiny w surowicy podczas jednoczesnego stosowania.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie INR podczas i krótko po jednoczesnym podaniu.

Monitorowanie działania leku przeciwzakrzepowego oraz parametrów krzepnięcia krwi.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Jednoczesne stosowanie nie jest wskazane ze względu na potencjalne nasilenie działania przeciwkrzepliwego i ryzyko krwawienia.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko istotnych klinicznie działań niepożądanych wynikających ze zwiększonej ekspozycji na tikagrelor.

Monitorowanie siły działania przeciwzakrzepowego podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola czasu protrombinowego lub innych odpowiednich parametrów krzepliwości krwi.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR). Możliwe zmniejszenie skuteczności tikagreloru podczas jednoczesnego stosowania z opioidami.

Monitorowanie INR.

Obserwacja objawów krwawienia podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie wartości INR, szczególnie przy rozpoczynaniu lub kończeniu leczenia oraz przy zmianach dawki prawastatyny. Kontrola kliniczna.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane z powodu ryzyka istotnych klinicznie działań niepożądanych.

Obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola parametrów krzepnięcia krwi oraz obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia.

Niezalecane jednoczesne stosowanie, szczególnie w fazie małopłytkowości. Monitorowanie procesu krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Monitorowanie czasu protrombinowego oraz INR, szczególnie na początku i pod koniec leczenia androgenami.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia podczas jednoczesnego stosowania. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych: monitorowanie INR.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie przy rozpoczynaniu i zakończeniu leczenia tibolonem.

Monitorowanie wyników istotnych testów krzepliwości krwi.

Monitorowanie pod kątem krwawień podczas jednoczesnego stosowania z produktami zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Monitorowanie INR.

Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia.

Obserwacja objawów krwawienia.

Kontrola kliniczna pod kątem objawów krwawienia.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na zwiększone ryzyko poważnych krwawień. Obserwacja objawów krwawienia.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie tikagreloru i alkaloidów sporyszu ze względu na wąski indeks terapeutyczny i możliwość zwiększenia ich stężenia przez tikagrelor.

Niezalecane jednoczesne stosowanie tikagreloru i alkaloidów sporyszu.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych ze zwiększonym stężeniem alkaloidów sporyszu.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych ze zwiększonym stężeniem alkaloidów sporyszu.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych ze zwiększonym stężeniem alkaloidów sporyszu.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na znaczące zmniejszenie skuteczności tikagreloru. Monitorowanie parametrów krzepnięcia.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na znaczące zmniejszenie skuteczności tikagreloru.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych ze zwiększonym stężeniem alkaloidów sporyszu.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie tikagreloru i alkaloidów sporyszu.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych ze zwiększonym stężeniem alkaloidów sporyszu.

Niezalecane jednoczesne stosowanie wyciągu z nagietka z preparatami przeciwzakrzepowymi.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwacja objawów krwawienia.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności terapii przeciwzakrzepowej.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Konsultacja lekarska przed zastosowaniem soku ze świeżego ziela pokrzywy u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Niezalecane jednoczesne stosowanie.

Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych. Monitorowanie pod kątem objawów krwawienia.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, gdy nie ma możliwości wstrzymania podawania opioidów, a szybkie zahamowanie P2Y12 ma kluczowe znaczenie, w ChPL opisano możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Niezalecane jednoczesne stosowanie wyciągu z tymianku z preparatami przeciwzakrzepowymi.

Unikanie jednoczesnego stosowania ze względu na znacząco zwiększone ryzyko krwawienia. Monitorowanie parametrów krzepnięcia w przypadku terapii skojarzonej.

Monitorowanie objawów krwawienia, szczególnie u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka krwotoków.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola wartości INR podczas rozpoczynania terapii bozentanem oraz podczas zwiększania jego dawki. Na początku stosowania bozentanu nie jest konieczna zmiana dawkowania leku przeciwzakrzepowego.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Kontrola kliniczna pod kątem skuteczności działania przeciwzakrzepowego.

Kontrola kliniczna.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, ChPL wskazuje możliwość zastosowania pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna pod kątem wpływu na hemostazę.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna.

Zachowanie odstępu czasowego między przyjęciem doustnego leku przeciwzakrzepowego a fosforanem glinu.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Przerwa w stosowaniu leków przeciwzakrzepowych przed podaniem jodku sodu (Na-131I).

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Brak bezpośredniej interakcji. W tej grupie pacjentów w ChPL wskazano kolchicynę jako opcję z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych związanych z krwawieniem niż NLPZ.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna oraz monitorowanie skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego/przeciwpłytkowego podczas jednoczesnego stosowania.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Monitorowanie stanu klinicznego podczas terapii skojarzonej.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

W sytuacji, gdy szybkie zahamowanie receptora P2Y12 jest krytycznie istotne i nie ma możliwości wstrzymania opioidów, możliwe jest zastosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.

Obserwacja objawów krwawienia oraz objawów przedawkowania.

Kontrola kliniczna.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.

Czasowe wstrzymanie podawania tikagreloru przed podaniem jodku sodu (131I).

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zmieniającymi hemostazę.

Monitorowanie INR.

Monitorowanie pacjenta pod kątem możliwych interakcji i działań niepożądanych związanych z działaniem przeciwzakrzepowym.

Brak dowodów na występowanie znaczących klinicznie niepożądanych interakcji po jednoczesnym podaniu z antagonistami wapnia.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Brak istotności klinicznej.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak szczególnych zaleceń.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Brak istotności klinicznej.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem. Brak potrzeby modyfikacji dawkowania.

Brak istotności klinicznej.