Przejdź do treści
Substancja czynna ATC A01AA30

Aminofluorki

aminofluoridum

Aminofluorki należą do grupy nowoczesnych związków fluoru, które wspierają profilaktykę próchnicy i wzmacniają szkliwo zębów. Działają głównie miejscowo na powierzchnię zębów, ograniczając przyleganie bakterii, tworzenie płytki nazębnej oraz pomagając w odbudowie drobnych uszkodzeń szkliwa.

Profil bezpieczeństwa

Policzone z 1 preparatu jednoskładnikowego.

Ciąża
Nie stosować
Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Laktacja
Nie stosować
Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Prowadzenie pojazdów
Można
Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Dzieci
Ostrożnie
Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Niewydolność nerek
Można
Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Niewydolność wątroby
Można
Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.

Brak skróconej oceny na poziomie produktów: alkohol i seniorzy.

Zestawienie ocen produktowych, nie monografia substancji. O wydaniu rozstrzyga ChPL konkretnego preparatu.

Preparaty zawierające substancję: Aminofluorki

1 preparat w 1 wariancie (1 jednoskładnikowy, 0 złożonych), zgrupowane z 1 pozwolenia w rejestrze.

1 wariant w rejestrze

Preparaty do stosowania zewnętrznego · doustnie na błony śluzowe1

  • Chema-Elektromet Płyn stomatologiczny doustnie na błony śluzowe 1 opakowanie

Lista nie jest potwierdzeniem zamienności — moc, postać i droga podania bywają różne. Dopłata pochodzi z wykazu refundacyjnego i nie jest ceną detaliczną.

Interakcje z substancją: Aminofluorki

W bazie DrWidget nie znaleziono obecnie interakcji przypisanych do tej substancji.

Nie należy stosować aminofluorków jednocześnie z innymi preparatami o wysokim stężeniu fluoru. Dozwolone jest łączenie z pastami do zębów lub płukankami zawierającymi mniejsze ilości fluoru, zgodnie z zaleceniem stomatologa.

Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.

Wskazania7

Zestawienie wskazań zarejestrowanych w 1 z 1 jednoskładnikowych pozwoleń. Zakres zarejestrowanych wskazań może różnić się między produktami.

Pokaż wszystkie wskazania (1 więcej)

Klasyfikacja ATC

  1. A Przewód pokarmowy i metabolizm
  2. A01 Preparaty stomatologiczne
  3. A01A Podgrupa farmakologiczno-terapeutyczna
  4. A01AA Podgrupa chemiczna
  5. A01AA30 Substancja czynna

Inne substancje z grupy A01AA2

Ta sama grupa ATC nie oznacza bezpośredniej zamienności. Substancje z jednej podgrupy chemicznej różnią się dawkowaniem, interakcjami i zarejestrowanymi wskazaniami.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na aminofluorki lub inne składniki produktu
  • U dzieci poniżej 5 roku życia
  • Jednoczesne stosowanie innych preparatów o wysokim stężeniu fluoru
  • Wysoka zawartość fluoru w wodzie pitnej (powyżej 0,7 mg/l)

Środki ostrożności

Aminofluorki są przeznaczone do stosowania miejscowego i nie są zalecane dla dzieci poniżej 5 lat. Dzieci do 9 lat powinny być nadzorowane przez dorosłych, by nie połykały preparatu. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Nie ma informacji o wpływie aminofluorków na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługę maszyn. Nie są znane istotne ograniczenia dla osób starszych lub z zaburzeniami pracy nerek i wątroby.

Ciąża i laktacja

Nie ma szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania aminofluorków w okresie ciąży.

Dzieci

Aminofluorki można stosować u dzieci powyżej 5 lat. Dzieci poniżej 9 lat wymagają nadzoru dorosłych, aby uniknąć połknięcia preparatu.

Prowadzenie pojazdów

Brak danych wskazujących, by aminofluorki wpływały na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługę maszyn.

Jak działa

Aminofluorki działają poprzez zmniejszenie przylegania bakterii do zębów i blokowanie kanalików zębinowych, co zmniejsza nadwrażliwość. Tworzą także stabilne połączenia z minerałami szkliwa, wspierając jego odbudowę i chroniąc przed działaniem kwasów.

Wskazania

  • Profilaktyka próchnicy
  • Leczenie nadwrażliwości szyjek zębowych
  • Wzmocnienie szkliwa w przypadkach niedorozwoju twardych tkanek zęba
  • Ochrona zębów u osób korzystających z aparatów ortodontycznych lub protez

Dawkowanie

Aminofluorki stosuje się zwykle w seriach – 5 do 10 aplikacji co dwa tygodnie, przez 10 do 20 tygodni. Najczęściej produkt nakłada się na szczoteczkę lub wacik i wciera w zęby przez kilka minut.

Dostępne postaci

  • Płyn stomatologiczny – 133 mg/g aminofluorków (10 mg fluoru w 1 g płynu, 10 000 ppm fluoru)
  • Żel – 33,19 mg/g aminofluorków oraz 22,1 mg/g sodu fluorku (12,5 mg fluoru w 1 g żelu, 12 500 ppm fluoru); preparat złożony

Działania niepożądane

  • Objawy niepożądane występują głównie po przedawkowaniu, np. dolegliwości ze strony układu pokarmowego lub przebarwienia szkliwa

Przedawkowanie

Przypadkowe połknięcie dużych ilości aminofluorków może prowadzić do ostrych objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha czy zaburzenia pracy serca. Przewlekłe przedawkowanie może wywołać plamkowe przebarwienia szkliwa (fluoroza). W razie połknięcia większej ilości preparatu należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Nazwy i synonimy

Nazwa łacińska (INN)
aminofluoridum

Źródła i aktualność danych

  • Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026

    Centralna Baza Leków

    Rekord z opisem.

  • Preparaty i skład akt. 6.09.2026

    Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków

    1 pozwolenie → 1 wariant w 1 preparacie.

  • Refundacja akt. 6.09.2026

    Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków

    Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.

  • Interakcje

    Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)

    Brak pary przypisanej do tej substancji.

  • Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 6.09.2026

    Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie

    Podstawa: 1 preparat jednoskładnikowy (po jednym rekordzie na produkt); najszersze zagadnienie ma ocenę w 1 z nich.

  • Zagregowane wskazania akt. 6.09.2026

    Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie

    1 z 1 preparatów jednoskładnikowych ma zapisane wskazania rejestracyjne.

Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.