Belantamab
Belantamab należy do grupy leków przeciwnowotworowych, będąc przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko antygenowi dojrzewania komórek B. Działa selektywnie na komórki nowotworowe, prowadząc do ich zniszczenia, co czyni go skutecznym w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni innymi metodami.
Profil bezpieczeństwa
Brak preparatu jednoskładnikowego w rejestrze.
Agregat liczymy wyłącznie z produktów zawierających tę jedną substancję — inaczej opisywałby połączenie, a nie cząsteczkę.
Preparaty złożone (1) mogą posiadać inny profil bezpieczeństwa i nie wchodzą do tego zestawienia.
Preparaty zawierające belantamab
1 preparat w 1 wariancie (0 jednoskładnikowych, 1 złożony), zgrupowane z 1 pozwolenia w rejestrze.
1 wariant w rejestrze
Preparaty pozajelitowe · pozajelitowo1
Lista nie jest potwierdzeniem zamienności — moc, postać i droga podania bywają różne. Dopłata pochodzi z wykazu refundacyjnego i nie jest ceną detaliczną.
Interakcje z belantamabem72
Zweryfikowanych: 16 z 72 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Zahamowanie czynności szpiku stanowi przeciwwskazanie do stosowania chloropromazyny.
-
Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi stosowanymi w onkologii, które mogą wydłużać odstęp QTc, jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie wskaźnika INR podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie nasilonej toksyczności, szczególnie w zakresie parametrów szpiku kostnego.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Kontrola kliniczna czynności układu oddechowego podczas jednoczesnej terapii.
-
Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
Pokaż pozostałe interakcje (64)
-
Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy, jego działania terapeutycznego oraz działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny obserwacja możliwości zaostrzenia drgawek.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Kontrola morfologii krwi obwodowej podczas jednoczesnego stosowania.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub możliwe wyłącznie w uzasadnionych sytuacjach klinicznych.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych oraz funkcji serca.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko agranulocytozy.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych.
-
Niezalecane stosowanie szczepionek zawierających żywe wirusy w trakcie terapii. Monitorowanie objawów zakażenia, szczególnie u osób z osłabioną odpornością.
-
Ocena wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku, które mogą wpływać na skuteczność diagnostyczną badania.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie skuteczności terapii przeciwnowotworowej oraz potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie pod kątem toksyczności hematologicznej.
-
Niezalecane stosowanie filgrastymu w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem podawania do 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji. Unikanie szczepień podczas leczenia cytostatykami lub alternatywne metody immunizacji.
-
Jednoczesne stosowanie tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Monitorowanie pod kątem objawów toksyczności.
-
Monitorowanie pod kątem częstszych i cięższych reakcji niepożądanych niż przy stosowaniu samego hydroksykarbamidu.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz stanu błon śluzowych.
-
Monitorowanie działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji i biegunki.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie (przeciwwskazanie względne związane z czasowym skojarzeniem podawania).
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń hematologicznych. Monitorowanie parametrów morfologii krwi podczas terapii skojarzonej.
-
Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, szczególnie przy nowych lub zmienionych dolegliwościach dyspeptycznych oraz gdy towarzyszy im chudnięcie.
-
Jednoczesne stosowanie jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Monitorowanie stanu pacjenta.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie INR u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR).
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem. Kontrola kliniczna pod kątem potencjalnych interakcji.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
-
Unikanie stosowania belantamabu na skórę w miejscu aplikacji estrogenu. Aplikacja obu leków w różnych miejscach.
-
Kontrola kliniczna pacjenta podczas jednoczesnego stosowania z cytotoksycznymi środkami chemioterapeutycznymi.
-
Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi ze względu na ryzyko zakrzepicy.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych. Kontrola parametrów morfologii krwi.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych leku onkologicznego.
-
Brak danych klinicznych o potencjalnych interakcjach przy jednoczesnym stosowaniu.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań diagnostycznych.
-
Monitorowanie odpowiedzi klinicznej.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego.
-
Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.
-
Uwzględnienie możliwości nieuwidocznienia pęcherzyka żółciowego podczas scyntygrafii u pacjentów otrzymujących chemioterapię dotętniczą wątrobową. Możliwy wybór alternatywnych metod diagnostycznych.
-
Monitorowanie funkcji oddechowych oraz zapewnienie wspomagania oddychania do czasu powrotu prawidłowej funkcji mięśni oddechowych po zastosowaniu suksametonium u pacjentów leczonych lekami cytotoksycznymi.
-
Uwzględnienie profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas jednoczesnej terapii.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie podczas stosowania winkrystyny w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
Na podstawie dostępnych danych ryzyko interakcji belantamabu z innymi lekami jest niewielkie. Nie przeprowadzono jednak oficjalnych badań w tym zakresie.
Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na belantamab lub jakikolwiek składnik pomocniczy zawarty w preparacie.
Środki ostrożności
- Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Może wpływać na ostrość wzroku i powodować zaburzenia widzenia, co może mieć znaczenie dla kierowców i osób obsługujących maszyny.
- Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób starszych oraz u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby.
- Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z alkoholem.
Ciąża i laktacja
Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania belantamabu u kobiet w ciąży. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność belantamabu nie zostały ustalone u dzieci i młodzieży. Brak dostępnych danych dotyczących tej grupy pacjentów.
Prowadzenie pojazdów
Belantamab może powodować zaburzenia widzenia, które mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się zachowanie ostrożności w trakcie leczenia.
Jak działa
Belantamab wiąże się z antygenem BCMA na powierzchni komórek nowotworowych, prowadząc do ich zniszczenia poprzez uwolnienie substancji cytotoksycznej wewnątrz komórki. Mechanizm ten pozwala na selektywne działanie leku na komórki nowotworowe, przyczyniając się do ich eliminacji.
Wskazania
- Leczenie szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni co najmniej czterema różnymi schematami terapeutycznymi, w tym inhibitorem proteasomów, lekiem immunomodulującym oraz przeciwciałem przeciwko CD38.
Dawkowanie
Najczęściej stosowana dawka belantamabu to 2,5 mg na kilogram masy ciała, podawana w postaci infuzji dożylnej co 3 tygodnie. Leczenie trwa do momentu progresji choroby lub pojawienia się działań niepożądanych uniemożliwiających dalszą terapię.
Dostępne postaci
- Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji: każda fiolka zawiera 100 mg belantamabu mafodotin. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 50 mg substancji czynnej.
Belantamab występuje wyłącznie jako lek do podawania dożylnego. W dostępnych preparatach nie występuje w połączeniu z innymi substancjami czynnymi.
Działania niepożądane
- Keratopatia i inne zaburzenia oka, w tym niewyraźne widzenie i suchość oka
- Małopłytkowość
- Niedokrwistość
- Limfopenia
- Leukopenia
- Nudności, biegunka, gorączka, zmęczenie
- Reakcje związane z infuzją
Przedawkowanie
Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania belantamabu. W razie podejrzenia przedawkowania zaleca się obserwację pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych i wdrożenie leczenia wspomagającego.
Nazwy i synonimy
- Nazwa łacińska (INN)
- belantamabum
Źródła i aktualność danych
-
Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026
Centralna Baza Leków
Rekord z opisem.
-
Preparaty i skład akt. 4.09.2026
Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków
1 pozwolenie → 1 wariant w 1 preparacie.
-
Refundacja akt. 4.09.2026
Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków
Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.
-
Interakcje akt. 29.07.2026
Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)
72 pary, w tym 16 zweryfikowanych.
-
Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 4.09.2026
Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie
Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.
-
Zagregowane wskazania akt. 4.09.2026
Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie
Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.
Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.