Przejdź do treści
Substancja czynna

Besilesomab

besilesomabum

Synonimy: Bezylezomab

Bezylezomab należy do grupy przeciwciał monoklonalnych stosowanych w diagnostyce medycyny nuklearnej. Jego działanie polega na wiązaniu się z określonymi antygenami na powierzchni granulocytów, co umożliwia wykrycie ognisk zapalnych w kościach kończyn podczas specjalistycznych badań obrazowych u dorosłych.

Interakcje z besilesomabem

W bazie DrWidget nie znaleziono obecnie interakcji przypisanych do tej substancji.

  • Niektóre leki hamujące reakcje zapalne lub wpływające na układ krwiotwórczy (np. antybiotyki, kortykosteroidy) mogą zafałszować wyniki badania.

Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na bezylezomab lub inne przeciwciała mysie.
  • Dodatni wynik na obecność przeciwciał HAMA.
  • Ciąża.

Środki ostrożności

  • Nie stosować u kobiet w ciąży.
  • Brak danych dotyczących stosowania u kobiet karmiących piersią.
  • Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób starszych.
  • Nie jest konieczna zmiana dawkowania u osób z niewydolnością nerek lub wątroby.
  • Może powodować reakcje alergiczne i nadwrażliwość.
  • Nie ma danych dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów lub obsługę maszyn.
  • Ekspozycja na promieniowanie wiąże się z niewielkim ryzykiem dla zdrowia.

Ciąża i laktacja

Nie wolno stosować bezylezomabu u kobiet w ciąży.

Dzieci

Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania bezylezomabu u dzieci i młodzieży.

Prowadzenie pojazdów

Brak danych dotyczących wpływu bezylezomabu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługę maszyn.

Jak działa

Bezylezomab to przeciwciało monoklonalne IgG1, które rozpoznaje antygen NCA-95 na powierzchni granulocytów. Nie wpływa na aktywność granulocytów ani płytek krwi i nie wykazuje istotnego działania farmakodynamicznego w dawkach stosowanych diagnostycznie.

Wskazania

  • Wykrywanie ognisk zapalenia lub zakażenia w kościach kończyn u dorosłych z podejrzeniem zapalenia kości i szpiku.

Dawkowanie

Najczęściej stosowana dawka u dorosłych to 400–800 MBq, co odpowiada 0,25–1 mg bezylezomabu, podawana jednorazowo dożylnie. U osób starszych nie jest konieczna zmiana dawki. Nie zaleca się powtarzania podania tej substancji.

Dostępne postaci

  • Zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego (biały proszek), 1 mg w fiolce.
  • Preparat podaje się dożylnie po wyznakowaniu radioaktywnym roztworem nadtechnecjanu sodu (99mTc); gotowy do użycia po sporządzeniu przez upoważniony personel.
  • Stosowane dawki zawierają 0,25–1 mg bezylezomabu, co odpowiada aktywności 400–800 MBq.

Działania niepożądane

  • Tworzenie przeciwciał HAMA.
  • Niedociśnienie tętnicze.
  • Nadwrażliwość, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka.
  • Bóle mięśni i stawów.
  • Rzadko reakcje anafilaktyczne.

Przedawkowanie

Nie odnotowano przypadków przedawkowania. W razie podania zbyt dużej dawki zaleca się zwiększenie wydalania radionuklidu poprzez częste oddawanie moczu oraz stosowanie środków przeczyszczających.

Nazwy i synonimy

Nazwa łacińska (INN)
besilesomabum
Synonimy
Bezylezomab

Źródła i aktualność danych

  • Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026

    Centralna Baza Leków

    Rekord z opisem.

  • Preparaty i skład

    Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków

    0 pozwoleń → 0 wariantów w 0 preparatach.

  • Refundacja

    Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków

    Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.

  • Interakcje

    Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)

    Brak pary przypisanej do tej substancji.

  • Zagregowany profil bezpieczeństwa

    Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie

    Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.

  • Zagregowane wskazania

    Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie

    Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.

Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.