Bimekizumab należy do grupy leków immunosupresyjnych, które hamują działanie określonych białek zapalnych zwanych interleukinami IL-17A i IL-17F. Te białka odgrywają ważną rolę w powstawaniu stanów zapalnych skóry i stawów, takich jak łuszczyca czy łuszczycowe zapalenie stawów. Bimekizumab blokuje ich działanie, co pomaga zmniejszyć stan zapalny i objawy chorób, takich jak swędzenie, ból czy zaczerwienienie.
Profil bezpieczeństwa
Policzone z 1 preparatu jednoskładnikowego.
- Ciąża
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Laktacja
- Ostrożnie
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Prowadzenie pojazdów
- Można
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Seniorzy
- Można
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Niewydolność nerek
- Można
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
- Niewydolność wątroby
- Można
- Zgodna ocena w 1 z 1 produktu.
Brak skróconej oceny na poziomie produktów: alkohol i dzieci.
Zestawienie ocen produktowych, nie monografia substancji. O wydaniu rozstrzyga ChPL konkretnego preparatu.
Preparaty zawierające bimekizumab
1 preparat w 1 wariancie (1 jednoskładnikowy, 0 złożonych), zgrupowane z 1 pozwolenia w rejestrze.
1 wariant w rejestrze
Preparaty pozajelitowe · pozajelitowo1
Lista nie jest potwierdzeniem zamienności — moc, postać i droga podania bywają różne. Dopłata pochodzi z wykazu refundacyjnego i nie jest ceną detaliczną.
Interakcje z bimekizumabem52
Zweryfikowanych: 19 z 52 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.
-
Monitorowanie czynności nerek. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie pod kątem objawów nasilonej immunosupresji i mielosupresji oraz kontrola parametrów krwi.
-
Kontrola kliniczna pod kątem działań niepożądanych związanych z immunosupresją. W przypadku działań niepożądanych
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w osoczu oraz monitorowanie funkcji nerek.
-
Monitorowanie stężeń leków immunosupresyjnych w osoczu. Jednoczesne stosowanie z sirolimusem i ewerolimusem jest przeciwwskazane lub niezalecane.
-
Monitorowanie stężenia bimekizumabu w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie pod kątem nasilenia działania fentanylu lub jego działania toksycznego po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego lub po zmniejszeniu jego dawki. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.
Pokaż pozostałe interakcje (44)
-
Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.
-
Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w surowicy oraz kontrola kliniczna działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Obserwacja kliniczna pod kątem objawów przedawkowania leków immunosupresyjnych. Monitorowanie stężenia tych leków w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie stężenia leków immunosupresyjnych w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Kontrola kliniczna pacjenta oraz ocena skuteczności leczenia miastenii. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Stosowanie odstępu czasowego pomiędzy podaniem sukralfatu i leku immunosupresyjnego. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Uwzględnienie harmonogramu szczepień podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii immunomodulującej oraz monitorowanie stężenia leku w surowicy. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie pod kątem nasilonych objawów mielosupresji i supresji szpiku kostnego podczas terapii skojarzonej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności immunoterapii lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na zwiększone ryzyko działań toksycznych.
-
Jednoczesne stosowanie wyłącznie wtedy, gdy spodziewana korzyść terapeutyczna przewyższa potencjalne ryzyko działania toksycznego.
-
Kontrola kliniczna pod kątem objawów infekcji i rozwoju nowotworów.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na ryzyko nadmiernej immunosupresji. Kontrola kliniczna pod kątem objawów zespołu limfoproliferacyjnego.
-
Jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi nie jest zalecane.
-
Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie bilansu korzyści i ryzyka. Monitorowanie kliniczne oraz kontrola morfologii krwi i funkcji nerek.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych efektów immunosupresji.
-
Monitorowanie pod kątem wystąpienia objawów zakażenia.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii.
-
Monitorowanie skuteczności szczepień u pacjentów otrzymujących ewerolimus.
-
Monitorowanie stanu immunologicznego pacjenta.
-
Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej podczas jednoczesnego stosowania.
-
Jednoczesne stosowanie: ostrożność ze względu na przeciwstawne mechanizmy działania.
-
Monitorowanie pacjenta w trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu w celu wykrycia ewentualnych reakcji niepożądanych.
-
Monitorowanie pod kątem objawów nadmiernej immunosupresji.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych efektów immunosupresyjnych, szczególnie podczas długotrwałego leczenia lub stosowania klobetazolu na dużą powierzchnię skóry.
-
Monitorowanie skuteczności terapii immunosupresyjnej podczas jednoczesnego stosowania z makrogolem 4000.
-
Monitorowanie skuteczności terapii immunomodulującej.
-
Monitorowanie pacjenta po podaniu szczepionki zawierającej pertaktynę u osób leczonych bimekizumabem.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Uwzględnienie możliwości osłabionej odpowiedzi immunologicznej przy ocenie skuteczności szczepienia. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej.
-
Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie u pacjentów poddawanych immunosupresji bimekizumabem.
-
Badanie serologiczne 2–4 tygodnie po ostatnim szczepieniu w celu oceny odpowiedzi immunologicznej. W razie potrzeby dodatkowe dawki szczepionki.
-
Uwzględnienie możliwości obniżonej skuteczności szczepienia u pacjentów poddawanych immunosupresji. Ocena odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu.
-
Brak istotności klinicznej.
Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji bimekizumabu z innymi lekami. Jednak lek może wpływać na metabolizm niektórych leków przetwarzanych przez enzymy CYP450, dlatego u pacjentów stosujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym (np. warfarynę) zaleca się kontrolę leczenia podczas terapii bimekizumabem. Nie należy jednocześnie stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.
Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.
Wskazania9
Zestawienie wskazań zarejestrowanych w 1 z 1 jednoskładnikowych pozwoleń. Zakres zarejestrowanych wskazań może różnić się między produktami.
-
Osiowa spondyloartropatia bez zmian radiograficznych 1 produkt
-
Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych 1 produkt
-
Spondyloartropatia osiowa 1 produkt
-
Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych 1 produkt
-
Zapalenie stawów kręgosłupa 1 produkt
-
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa 1 produkt
Pokaż wszystkie wskazania (3 więcej)
-
Łuszczyca 1 produkt
-
Łuszczyca plackowata 1 produkt
-
Łuszczycowe zapalenie stawów 1 produkt
Klasyfikacja ATC
- L Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące
- L04 Leki immunosupresyjne
- L04A Podgrupa farmakologiczno-terapeutyczna
- L04AC Podgrupa chemiczna
- L04AC21 Substancja czynna
Inne substancje z grupy L04AC16
- AnakinraL04AC03
- BazyliksymabL04AC02
- BrodalumabumL04AC12
- GuselkumabL04AC16
- IksekizumabL04AC13
- KanakinumabL04AC08
- MirikizumabL04AC24
- RyzankizumabL04AC18
- SarylumabL04AC14
- SatralizumabL04AC19
- SekukinumabL04AC10
- SiltuksymabL04AC11
Pokaż pozostałe substancje z grupy (4)
Ta sama grupa ATC nie oznacza bezpośredniej zamienności. Substancje z jednej podgrupy chemicznej różnią się dawkowaniem, interakcjami i zarejestrowanymi wskazaniami.
Przeciwwskazania
Nie należy stosować bimekizumabu u osób uczulonych na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku. Podawanie leku jest przeciwwskazane w przypadku aktywnych, poważnych zakażeń, takich jak czynna gruźlica.
Środki ostrożności
Bimekizumab jest stosunkowo bezpieczny, jednak może zwiększać ryzyko infekcji, zwłaszcza zakażeń górnych dróg oddechowych oraz kandydozy jamy ustnej. W przypadku pojawienia się objawów zakażenia należy skontaktować się z lekarzem. Leku nie powinno się rozpoczynać przy obecności aktywnego zakażenia. Kobiety w ciąży i karmiące powinny stosować bimekizumab wyłącznie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza. Bimekizumab nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii. Osoby starsze mogą być bardziej podatne na niektóre działania niepożądane, takie jak kandydoza jamy ustnej.
Ciąża i laktacja
Bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu u kobiet w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Stosowanie leku w czasie ciąży powinno odbywać się tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność bimekizumabu u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone. Obecnie brak jest dostępnych danych dotyczących tej grupy pacjentów.
Prowadzenie pojazdów
Bimekizumab nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, dlatego osoby leczone tym lekiem mogą normalnie wykonywać te czynności.
Jak działa
Bimekizumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które selektywnie wiąże się z cytokinami IL-17A, IL-17F oraz IL-17AF, blokując ich oddziaływanie z receptorami w organizmie. Cytokiny te odgrywają istotną rolę w wywoływaniu i podtrzymywaniu stanów zapalnych w chorobach takich jak łuszczyca i zapalenie stawów. Przez zahamowanie ich działania, bimekizumab pomaga zmniejszyć stan zapalny, co przekłada się na poprawę objawów klinicznych.
Wskazania
- Łuszczyca plackowata o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego
- Łuszczycowe zapalenie stawów czynne, zwłaszcza po nieskuteczności lub nietolerancji innych leków
- Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych oraz zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
- Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
Dawkowanie
Najczęściej stosowana dawka bimekizumabu w leczeniu łuszczycy plackowatej to 320 mg podawane podskórnie w tygodniach 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni. W łuszczycowym zapaleniu stawów zwykle podaje się 160 mg co cztery tygodnie, z możliwością zwiększenia dawki do 320 mg co cztery tygodnie u pacjentów z towarzyszącą łuszczycą o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. W leczeniu spondyloartropatii osiowej stosuje się 160 mg co cztery tygodnie. Przy ropnym zapaleniu gruczołów potowych dawka wynosi 320 mg co dwa tygodnie do 16. tygodnia, a następnie co cztery tygodnie. Leczenie powinno być oceniane po 16 tygodniach, a w przypadku braku poprawy można rozważyć przerwanie terapii.
Dostępne postaci
- Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: 160 mg w 1 ml
- Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: 320 mg w 2 ml
- Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym: 160 mg w 1 ml
- Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym: 320 mg w 2 ml
Bimekizumab dostępny jest wyłącznie jako roztwór do wstrzykiwań podskórnych. Dawka 320 mg może być podawana jako jedno wstrzyknięcie 320 mg lub dwa wstrzyknięcia po 160 mg. Pacjenci mogą samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia po odpowiednim przeszkoleniu, zmieniając miejsce podania (uda, brzuch, ramiona) i unikając wstrzyknięć w obszarze zmian chorobowych lub uszkodzonej skóry.
Działania niepożądane
- Zakażenia górnych dróg oddechowych
- Kandydoza jamy ustnej i gardła
- Ból głowy
- Wysypka, zapalenie skóry, wyprysk, trądzik
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, obrzęk, zaczerwienienie)
- Zmęczenie
- Neutropenia (zmniejszenie liczby niektórych krwinek białych)
- Nieswoiste zapalenie jelit
Większość działań niepożądanych ma łagodny lub umiarkowany charakter i nie wymaga przerwania leczenia. Zgłaszanie działań niepożądanych jest ważne dla monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Przedawkowanie
W badaniach klinicznych stosowano dawki nawet do 640 mg bez poważnych skutków toksycznych. W przypadku przedawkowania należy monitorować pacjenta pod kątem objawów niepożądanych i w razie potrzeby wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
Nazwy i synonimy
- Nazwa łacińska (INN)
- bimekizumabum
Źródła i aktualność danych
-
Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026
Centralna Baza Leków
Rekord z opisem.
-
Preparaty i skład akt. 15.09.2026
Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków
1 pozwolenie → 1 wariant w 1 preparacie.
-
Refundacja akt. 15.09.2026
Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków
Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.
-
Interakcje akt. 29.07.2026
Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)
52 pary, w tym 19 zweryfikowanych.
-
Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 15.09.2026
Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie
Podstawa: 1 preparat jednoskładnikowy (po jednym rekordzie na produkt); najszersze zagadnienie ma ocenę w 1 z nich.
-
Zagregowane wskazania akt. 15.09.2026
Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie
1 z 1 preparatów jednoskładnikowych ma zapisane wskazania rejestracyjne.
Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.