Dasiglukagon

• Nadwrażliwość na dasiglukagon lub inne składniki leku.
• Guz chromochłonny (nowotwór nadnerczy).

Dasiglukagon może być stosowany u osób starszych, a także u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, bez konieczności zmiany dawki. Brakuje jednak pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa u osób powyżej 75. roku życia. Stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią wymaga ostrożności i indywidualnej oceny przez lekarza. Substancja nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak sama hipoglikemia może stanowić zagrożenie dla kierowców. Nie stwierdzono interakcji z alkoholem, ale przewlekłe nadużywanie alkoholu może zmniejszyć skuteczność leku.

Stosowanie dasiglukagonu w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza, ponieważ nie ma wystarczających danych na temat bezpieczeństwa w tej grupie pacjentek.

Dasiglukagon jest przeznaczony do stosowania u dzieci od 6. roku życia. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci młodszych niż 6 lat nie zostały potwierdzone.

Dasiglukagon sam w sobie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednak hipoglikemia, która jest wskazaniem do zastosowania leku, może zaburzać tę zdolność.

Dasiglukagon jest analogiem glukagonu. Działa przez pobudzenie receptorów glukagonu w wątrobie, co prowadzi do rozkładu glikogenu i uwolnienia glukozy do krwi, szybko podnosząc jej poziom.

• Leczenie ciężkiej hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, zarówno dorosłych, młodzieży, jak i dzieci od 6. roku życia.

Standardowa dawka dasiglukagonu wynosi 0,6 mg i podawana jest we wstrzyknięciu podskórnym. W razie potrzeby, po 15 minutach można podać kolejną dawkę, jeśli pacjent nie zareaguje na pierwszą.

• Roztwór do wstrzykiwań w jednorazowym wstrzykiwaczu: 0,6 mg dasiglukagonu (w postaci chlorowodorku) w 0,6 ml.
• Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce: 0,6 mg dasiglukagonu (w postaci chlorowodorku) w 0,6 ml.

Dasiglukagon jest dostępny wyłącznie w monoterapii, nie występuje w połączeniach z innymi substancjami czynnymi.

• Nudności.
• Wymioty.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Rumień lub świąd w miejscu wstrzyknięcia.

Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, przyspieszenie tętna i wzrost ciśnienia tętniczego krwi. W przypadku przedawkowania należy monitorować poziom potasu i, jeśli to konieczne, korygować go oraz skontaktować się z pogotowiem ratunkowym.