Fluoroetylo-l-tyrozyna (18f)

• Nadwrażliwość na fluor (18F) lub inne składniki preparatu.
• Ciąża (dotyczy fluorocholiny (18F)).

Fluor (18F) i jego pochodne są przeznaczone do stosowania wyłącznie u dorosłych. W przypadku kobiet w ciąży oraz matek karmiących piersią stosowanie jest ograniczone lub przeciwwskazane, ze względu na ryzyko narażenia na promieniowanie. Substancja nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. U osób starszych zwykle nie jest konieczna zmiana dawki. U osób z niewydolnością nerek lub wątroby należy zachować szczególną ostrożność z powodu ryzyka zwiększonej ekspozycji na promieniowanie.

Stosowanie fluoru (18F) u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko związane z promieniowaniem.

Fluor (18F) nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w większości wskazań. Bezpieczeństwo i skuteczność u tej grupy nie zostały potwierdzone.

Nie ma dowodów, by fluor (18F) wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługę maszyn.

Fluor (18F) działa jako znacznik emitujący promieniowanie, które umożliwia zobrazowanie konkretnych zmian w organizmie. W zależności od związku, fluor (18F) wiąże się np. z płytkami β-amyloidu, białkiem tau, komórkami nowotworowymi lub innymi strukturami. Pozwala to na precyzyjne wykrycie schorzeń takich jak choroba Alzheimera czy nowotwory.

• Obrazowanie złogów β-amyloidu w mózgu u dorosłych z zaburzeniami poznawczymi (np. podejrzenie choroby Alzheimera).
• Wykrywanie wznowy raka gruczołu krokowego przy podwyższonym PSA.
• Obrazowanie raka wątrobowokomórkowego oraz innych nowotworów z wysokim poborem choliny.
• Ocena obecności splątków białka tau w mózgu u dorosłych z zaburzeniami funkcji poznawczych.

Najczęściej stosowana dawka dla dorosłych to 370 MBq podawane dożylnie. W zależności od związku fluoru (18F) i wskazania, objętość oraz dokładna dawka mogą się różnić, ale zawsze są dobierane przez personel medyczny zgodnie z masą ciała i potrzebami diagnostycznymi.

• Florbetapir (18F): roztwór do wstrzykiwań, dostępny w stężeniach 800 MBq/ml i 1900 MBq/ml; fiolki zawierają od 800 MBq do 28 500 MBq.
• Florbetaben (18F): roztwór do wstrzykiwań 300 MBq/ml; fiolki od 300 MBq do 3000 MBq.
• Flucyklowina (18F): roztwór do wstrzykiwań 1600 MBq/ml i 3200 MBq/ml; fiolki od 1600 MBq do 32 000 MBq.
• Fluorocholina (18F): roztwór do wstrzykiwań 1 GBq/ml; fiolki od 0,5 GBq do 10 GBq.
• Flortaucypir (18F): roztwór do wstrzykiwań 800 MBq/ml i 1900 MBq/ml; fiolki od 800 MBq do 28 500 MBq.

Fluor (18F) występuje w różnych połączeniach z innymi substancjami, co pozwala na obrazowanie konkretnych chorób, takich jak choroba Alzheimera, nowotwory czy zmiany w gruczole krokowym.

• Ból głowy.
• Zaburzenia smaku.
• Nudności.
• Reakcje w miejscu podania, takie jak zaczerwienienie, ból lub wysypka.

Ekspozycja na promieniowanie jonizujące wiąże się z niskim ryzykiem rozwoju nowotworów lub wad wrodzonych.

Przedawkowanie jest mało prawdopodobne ze względu na niewielkie ilości podawanej substancji. W razie podania zbyt dużej dawki, zaleca się zwiększenie eliminacji z organizmu przez częste oddawanie moczu i stolca.