Foskarbidopa

• Nadwrażliwość na foskarbidopę, foslewodopę lub inne składniki leku.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania.
• Ciężka niewydolność serca.
• Ostra faza udaru.
• Ciężkie zaburzenia rytmu serca.
• Stosowanie nieselektywnych inhibitorów MAO lub inhibitorów MAO typu A.
• Podejrzenie lub występowanie czerniaka złośliwego.
• Niektóre choroby, w których nie wolno stosować leków pobudzających układ adrenergiczny, np. guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią – nie zaleca się stosowania w tych grupach. Stosowanie foskarbidopy może powodować senność i nagłe napady snu, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Ostrożność zalecana jest także u osób starszych oraz z chorobami serca, nerek czy wątroby. Nie ma szczegółowych danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania foskarbidopy u kobiet w ciąży, dlatego nie zaleca się jej stosowania w tym okresie.

Nie zaleca się stosowania foskarbidopy u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności w tej grupie wiekowej.

Foskarbidopa może powodować senność i nagłe napady snu, dlatego podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Foskarbidopa jest prolekiem, który w organizmie przekształca się w karbidopę. Karbidopa hamuje rozkład lewodopy poza mózgiem, dzięki czemu większa ilość lewodopy dociera do mózgu i może zostać zamieniona w dopaminę, co poprawia objawy choroby Parkinsona.

• Leczenie zaawansowanej choroby Parkinsona u osób, u których inne metody leczenia nie są skuteczne i pojawiają się poważne wahania ruchowe lub niekontrolowane ruchy.

Leczenie opiera się na ciągłej infuzji podskórnej przez 24 godziny na dobę. Dawka dobierana jest indywidualnie na podstawie wcześniejszego leczenia lewodopą, a dostosowanie odbywa się pod nadzorem personelu medycznego. Maksymalna dawka dobowa foskarbidopy to 300 mg.

• Roztwór do infuzji podskórnej: 240 mg/ml foslewodopy + 12 mg/ml foskarbidopy (w jednej fiolce 10 ml znajduje się 2400 mg foslewodopy i 120 mg foskarbidopy).

Foskarbidopa występuje zawsze w połączeniu z foslewodopą, nie jest dostępna samodzielnie. W preparacie znajduje się w proporcji 20:1 w stosunku do foslewodopy.

• Podrażnienia w miejscu infuzji (zaczerwienienie, ból, obrzęk, infekcja).
• Omamy i zaburzenia psychiczne.
• Upadki i niepokój.
• Inne możliwe działania niepożądane to m.in. senność, nudności, zaburzenia apetytu.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Objawy przedawkowania mogą przypominać te po lewodopie, np. zaburzenia rytmu serca lub niedociśnienie tętnicze. W razie potrzeby stosuje się leczenie objawowe i monitoruje pracę serca.