Luspatercept

• Nadwrażliwość na luspatercept lub którykolwiek ze składników pomocniczych.
• Ciąża.

• Luspatercept nie jest zalecany do stosowania w ciąży.
• Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa u kobiet karmiących piersią.
• Nie wykazano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, jednak niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy zmęczenie, mogą obniżać sprawność.
• Brak danych o interakcjach z alkoholem.
• Luspatercept może być stosowany u osób starszych, a u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami pracy nerek i wątroby nie wymaga się zmiany dawki początkowej.

Luspatercept jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na możliwe ryzyko dla płodu.

Nie zaleca się stosowania luspaterceptu u dzieci i młodzieży w leczeniu zespołów mielodysplastycznych oraz u dzieci poniżej 6 miesięcy w leczeniu beta-talasemii. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci powyżej 6 miesięcy w leczeniu beta-talasemii.

Nie stwierdzono bezpośredniego wpływu luspaterceptu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak objawy takie jak zmęczenie lub zawroty głowy mogą wpłynąć na sprawność podczas prowadzenia samochodu.

Luspatercept wspomaga dojrzewanie czerwonych krwinek w szpiku kostnym poprzez wpływ na określone białka, co poprawia produkcję zdrowych krwinek i zmniejsza potrzebę transfuzji.

• Leczenie dorosłych z niedokrwistością wymagającą transfuzji, związaną z zespołami mielodysplastycznymi o niskim i średnim ryzyku oraz obecnością pierścieniowatych syderoblastów, u których inne terapie nie przyniosły skutku lub nie mogą być zastosowane.
• Leczenie dorosłych z niedokrwistością wymagającą transfuzji, spowodowaną beta-talasemią.

Luspatercept podaje się podskórnie, zwykle co 3 tygodnie. Początkowa dawka wynosi 1 mg na każdy kilogram masy ciała. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 1,75 mg/kg (w MDS) lub 1,25 mg/kg (w beta-talasemii), dostosowując ją do efektów leczenia i poziomu hemoglobiny.

• Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań podskórnych – dostępny w fiolkach po 25 mg i 75 mg luspaterceptu.
• Po rozpuszczeniu każda fiolka zawiera 50 mg luspaterceptu w 1 ml roztworu.

Luspatercept występuje wyłącznie w postaci leku do podawania podskórnego i nie jest dostępny w połączeniach z innymi substancjami czynnymi.

• Zmęczenie, biegunka, osłabienie, nudności, zawroty głowy, ból pleców, ból głowy.
• Ból kości i stawów, szczególnie u pacjentów z beta-talasemią.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak obrzęk czy świąd.
• Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zwłaszcza u pacjentów po usunięciu śledziony i z dodatkowymi czynnikami ryzyka.

Przedawkowanie luspaterceptu może prowadzić do nadmiernego wzrostu poziomu hemoglobiny. W takiej sytuacji leczenie należy przerwać do czasu, aż poziom hemoglobiny wróci do wartości ≤ 11 g/dl.