Pegaspargaza

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak danych klinicznych dla jednoczesnego stosowania.

Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy, jego działania terapeutycznego oraz działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w osoczu.

Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na istotne zwiększenie ryzyka powikłań krwotocznych.

Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny: monitorowanie jej stężenia w surowicy ze względu na ryzyko zaostrzenia drgawek.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie wartości INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko torsade de pointes.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR) ze względu na ryzyko interakcji.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie pod kątem objawów mielosupresji, kardiotoksyczności oraz rozwoju AML lub MDS podczas jednoczesnego stosowania.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na niekorzystne oddziaływanie na szpik kostny.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych związanych z zahamowaniem czynności szpiku kostnego.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie z innymi retynoidami nie jest zalecane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych.

Ostrożność przy stosowaniu szczepionek podczas terapii bendamustyną, ze zwróceniem szczególnej uwagi na pacjentów z upośledzoną czynnością układu odpornościowego w związku z chorobą podstawową.

Ocena wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych.

Niezalecane stosowanie filgrastymu w okresie 24 godzin przed rozpoczęciem podawania oraz 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych.

Jednoczesne stosowanie tylko po ocenie korzyści i ryzyka. Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych.

Monitorowanie nasilonych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności szpiku, podrażnienie żołądka i zapalenie błon śluzowych.

Monitorowanie objawów nasilonych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji i biegunki.

Jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji.

Brak danych klinicznych dotyczących potencjalnych interakcji i bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. W wybranych przypadkach połączenie może przynieść korzyści terapeutyczne, w tym zmniejszać ryzyko nawrotu choroby.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Czasowy związek podawania mitomycyny z innymi cytostatykami stanowi przeciwwskazanie względne.

Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, szczególnie gdy dolegliwości dyspeptyczne są nowe lub zmieniły charakter oraz gdy współistnieje chudnięcie.

Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Kontrola kliniczna oraz monitorowanie parametrów krwi i czynności nerek.

Niezalecane jednoczesne stosowanie winorelbiny z innymi cytostatykami. Przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi: monitorowanie INR.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR) podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych.

Monitorowanie funkcji oddechowych podczas jednoczesnej terapii.

Kontrola kliniczna pod kątem mielotoksyczności, szczególnie po wcześniejszej chemioterapii lub radioterapii.

Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów wcześniej otrzymujących leki cytotoksyczne.

Unikanie jednoczesnego stosowania pegaspargazy na skórę w miejscu aplikacji estrogenu.

Monitorowanie pacjenta podczas terapii skojarzonej ze względu na możliwość niezidentyfikowanych interakcji.

Monitorowanie obrazu krwi obwodowej podczas jednoczesnego stosowania.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie dotyczących szpiku kostnego i błon śluzowych, u pacjentów leczonych obecnie lub w przeszłości lekami przeciwnowotworowymi albo napromienianiem.

Monitorowanie działań niepożądanych oraz kontrola parametrów morfologii krwi.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych leków onkologicznych.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych związanych z terapią przeciwnowotworową.

Monitorowanie pacjenta oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań diagnostycznych u pacjentów otrzymujących chemioterapię.

Monitorowanie odpowiedzi klinicznej.

Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego mięśnie podczas jednoczesnego stosowania tych leków.

Uwzględnienie możliwości fałszywie ujemnego wyniku scyntygrafii pęcherzyka żółciowego u pacjentów poddawanych chemioterapii dotętniczej wątroby. Wybór alternatywnych metod diagnostycznych.

Kontrola kliniczna pod kątem zmian skuteczności lub toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z innymi cytostatykami, szczególnie z docetakselem, irynotekanem i doksorubicyną.

Monitorowanie funkcji oddechowych po podaniu suksametonium u osób leczonych lekami cytotoksycznymi. Możliwe wydłużenie wspomagania oddechowego do czasu pełnego powrotu funkcji oddechowych.

Możliwość zastosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas jednoczesnej chemioterapii z tamoksyfenem.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Monitorowanie parametrów hematologicznych. Większa uwaga przy skojarzeniu z innymi lekami o działaniu mielosupresyjnym.

Brak istotności klinicznej.

Brak istotności klinicznej.