Remibrutinib

Monitorowanie skuteczności terapii immunomodulującej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola kliniczna pacjenta oraz ocena skuteczności leczenia miastenii. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii immunomodulującej oraz monitorowanie stężenia leku w surowicy. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stężeń leków immunosupresyjnych w osoczu. Dla części połączeń jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub niezalecane.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko powikłań związanych z nadmierną immunosupresją.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Wykonywanie testów punktowych z histaminą po przerwie w leczeniu immunosupresyjnym, zgodnie z decyzją specjalisty.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie pod kątem nasilonych objawów mielosupresji podczas terapii skojarzonej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Niezalecane ze względu na zwiększone ryzyko działań toksycznych.

Jednoczesne stosowanie wyłącznie wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Kontrola kliniczna pod kątem objawów toksyczności.

Monitorowanie pod kątem objawów nadmiernej immunosupresji oraz rozwoju zaburzeń limfoproliferacyjnych.

Monitorowanie pod kątem zakażeń oraz zaburzeń hematologicznych, w tym trombocytopenii i niedokrwistości.

Kontrola kliniczna pod kątem objawów zakażenia oraz rozwoju nowotworów.

Unikanie jednoczesnego stosowania lub monitorowanie objawów nadmiernej immunosupresji i zespołu limfoproliferacyjnego.

Niezalecane stosowanie inozyny pranobeks w trakcie terapii lekami immunosupresyjnymi.

Dostosowanie harmonogramu szczepień w trakcie leczenia takrolimusem.

Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie bilansu korzyści i ryzyka. Monitorowanie kliniczne oraz kontrola morfologii krwi i funkcji nerek.

Uwzględnienie możliwości osłabionej odpowiedzi immunologicznej przy ocenie skuteczności szczepienia. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej.

Monitorowanie objawów nasilenia immunosupresji.

Monitorowanie pod kątem wystąpienia objawów zakażenia.

Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas stosowania epirubicyny u pacjentów wcześniej leczonych remibrutinibem.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stanu immunologicznego pacjenta pod kątem objawów nadmiernej immunosupresji.

Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.

Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po podaniu szczepionki. Zapoznanie się z informacjami w punkcie 4.4 ChPL szczepionki ADACEL.

Monitorowanie pacjenta w trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu.

Monitorowanie parametrów układu odpornościowego i krwiotwórczego (morfologia krwi).

Monitorowanie pod kątem nasilonych efektów immunosupresyjnych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na dużą powierzchnię skóry.

Monitorowanie skuteczności leczenia podczas jednoczesnego stosowania. Brak szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania poza informacjami o monitorowaniu skuteczności.

Monitorowanie pacjenta po podaniu szczepionki zawierającej pertaktynę u osób leczonych remibrutinibem.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie.

Badanie serologiczne 2–4 tygodnie po ostatnim szczepieniu w celu oceny odpowiedzi immunologicznej. W razie potrzeby dodatkowe dawki szczepionki.

Uwzględnienie możliwości obniżonej skuteczności szczepienia u pacjentów w trakcie terapii immunosupresyjnej.

Brak istotności klinicznej.