Ublituksymab należy do grupy selektywnych leków immunosupresyjnych i jest przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko limfocytom B. Jego działanie polega na niszczeniu tych komórek, które są związane z aktywnością rzutowej postaci stwardnienia rozsianego, pomagając ograniczyć liczbę rzutów i postęp choroby.
Profil bezpieczeństwa
Brak skróconej oceny na poziomie produktów.
Żaden z 1 jednoskładnikowych preparatów nie ma wypełnionej oceny. To nie znaczy, że substancja jest bezpieczna — znaczy, że nie mamy czego zsumować.
Zestawienie ocen produktowych, nie monografia substancji. O wydaniu rozstrzyga ChPL konkretnego preparatu.
Preparaty zawierające ublituksymab
1 preparat w 1 wariancie (1 jednoskładnikowy, 0 złożonych), zgrupowane z 1 pozwolenia w rejestrze.
1 wariant w rejestrze
Preparaty pozajelitowe · pozajelitowo1
Lista nie jest potwierdzeniem zamienności — moc, postać i droga podania bywają różne. Dopłata pochodzi z wykazu refundacyjnego i nie jest ceną detaliczną.
Interakcje z ublituksymabem52
Zweryfikowanych: 16 z 52 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.
-
Monitorowanie stężenia leków immunosupresyjnych w osoczu. Jednoczesne stosowanie z sirolimusem i ewerolimusem jest przeciwwskazane lub niezalecane.
-
Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia. Wskazana kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie pod kątem objawów nasilonej immunosupresji i mielosupresji oraz kontrola parametrów krwi.
-
Kontrola kliniczna pod kątem działań niepożądanych związanych z immunosupresją. W przypadku działań niepożądanych
-
Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w osoczu oraz monitorowanie funkcji nerek. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie objawów zakażenia. W razie wystąpienia objawów zakażenia odpowiednie leczenie.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii.
-
Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
Pokaż pozostałe interakcje (44)
-
Monitorowanie pacjentów po zakończeniu leczenia lekami immunosupresyjnymi lub po zmniejszeniu ich dawki pod kątem nasilenia działania fentanylu lub jego toksyczności. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w surowicy oraz kontrola kliniczna działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie stężenia leku immunosupresyjnego w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie kontroli objawów miastenii. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii ublituksymabem podczas jednoczesnego stosowania z werapamilem. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie ze względu na zwiększone ryzyko działań toksycznych.
-
Monitorowanie czynności nerek.
-
Stosowanie jednoczesne tylko w sytuacjach, gdy przewidywana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów toksyczności.
-
Kontrola kliniczna pod kątem objawów infekcji i rozwoju nowotworów.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Kontrola kliniczna pod kątem objawów nadmiernej immunosupresji oraz zespołu limfoproliferacyjnego.
-
Jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi nie jest zalecane.
-
Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie bilansu korzyści i ryzyka. Kontrola kliniczna oraz monitorowanie parametrów krwi i czynności nerek.
-
Możliwość obniżonej skuteczności szczepienia u pacjentów poddawanych terapii immunosupresyjnej ublituksymabem.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych efektów immunosupresji.
-
Monitorowanie skuteczności szczepień u pacjentów otrzymujących ewerolimus.
-
Monitorowanie stanu immunologicznego pacjenta.
-
Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu w celu oceny skuteczności immunizacji.
-
Monitorowanie objawów mielosupresji podczas terapii skojarzonej.
-
Ryzyko interakcji ogólnoustrojowych jest ograniczone ze względu na minimalną przezskórną absorpcję imikwimodu. Monitorowanie skuteczności terapii.
-
Monitorowanie pacjentów w trakcie leczenia i po jego zakończeniu pod kątem reakcji niepożądanych.
-
Monitorowanie pod kątem objawów nadmiernej immunosupresji.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych efektów immunosupresyjnych, szczególnie przy długotrwałej terapii lub stosowaniu na dużą powierzchnię skóry.
-
Obserwacja objawów przedawkowania leków immunosupresyjnych oraz monitorowanie ich stężenia w osoczu.
-
Monitorowanie skuteczności terapii lekami immunosupresyjnymi podczas jednoczesnego stosowania z makrogolem 4000.
-
Monitorowanie skuteczności terapii immunomodulującej.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem odpowiedzi immunologicznej po podaniu szczepionki podczas stosowania leczenia immunosupresyjnego.
-
Monitorowanie stężenia witaminy B6.
-
Stosowanie odstępu czasowego pomiędzy podawaniem sukralfatu i leków immunosupresyjnych.
-
Dostosowanie harmonogramu szczepień w celu uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej.
-
Uwzględnienie możliwości osłabionej odpowiedzi immunologicznej przy ocenie skuteczności szczepienia. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej.
-
Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie. Zmiana harmonogramu szczepień może być brana pod uwagę.
-
Badanie serologiczne w celu oceny odpowiedzi immunologicznej po zakończeniu szczepienia. W razie niewystarczającej odpowiedzi immunologicznej podanie dodatkowych dawek szczepionki.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
- Nie należy stosować ublituksymabu razem z innymi lekami immunosupresyjnymi (poza kortykosteroidami w określonych przypadkach).
- Nie zaleca się podawania szczepionek żywych podczas leczenia i do czasu odnowy limfocytów B.
Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.
Klasyfikacja ATC
- L Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące
- L04 Leki immunosupresyjne
- L04A Podgrupa farmakologiczno-terapeutyczna
- L04AG Podgrupa chemiczna
- L04AG14 Substancja czynna
Inne substancje z grupy L04AG7
- AlemtuzumabL04AG06
- AnifrolumabL04AG11
- BelimumabL04AG04
- OfatumumabL04AG12
- OkrelizumabL04AG08
- RozanoliksyzumabL04AG16
- WedolizumabL04AG05
Ta sama grupa ATC nie oznacza bezpośredniej zamienności. Substancje z jednej podgrupy chemicznej różnią się dawkowaniem, interakcjami i zarejestrowanymi wskazaniami.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na ublituksymab lub składniki pomocnicze.
- Ciężkie aktywne zakażenia.
- Ciężkie obniżenie odporności.
- Stwierdzone aktywne nowotwory złośliwe.
Środki ostrożności
Stosowanie ublituksymabu w ciąży nie jest zalecane ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo. Nie zaleca się także podawania niemowlętom szczepionek żywych, jeśli matka przyjmowała lek w ciąży. Ublituksymab nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność w razie wystąpienia reakcji związanych z infuzją. Lek nie wymaga dostosowania dawki u osób starszych, z zaburzeniami nerek lub wątroby.
Ciąża i laktacja
Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ublituksymabu w czasie ciąży. Stosowanie leku przez kobiety w ciąży nie jest zalecane.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania ublituksymabu u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone.
Prowadzenie pojazdów
Ublituksymab nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak reakcje związane z infuzją mogą przejściowo pogorszyć samopoczucie.
Jak działa
Ublituksymab działa poprzez selektywne niszczenie limfocytów B, które posiadają na swojej powierzchni antygen CD20. Prowadzi to do ograniczenia aktywności układu odpornościowego, która odpowiada za rozwój stwardnienia rozsianego.
Wskazania
- Leczenie dorosłych pacjentów z rzutową postacią stwardnienia rozsianego z aktywną chorobą potwierdzoną klinicznie lub obrazowo.
Dawkowanie
Najczęściej stosowany schemat obejmuje pierwszą infuzję 150 mg, drugą infuzję 450 mg po 2 tygodniach, a następnie infuzje 450 mg co 24 tygodnie. Dawka nie jest zmieniana w zależności od wieku dorosłego pacjenta lub łagodnych zaburzeń pracy nerek czy wątroby.
Dostępne postaci
- Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej: 150 mg w 6 mL (25 mg/mL).
Po rozcieńczeniu podawany jest w różnych stężeniach w zależności od etapu leczenia (0,6 mg/mL dla pierwszej infuzji, 1,8 mg/mL dla kolejnych).
Działania niepożądane
- Reakcje związane z infuzją, takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy, nudności.
- Zakażenia górnych dróg oddechowych.
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych.
- Neutropenia (obniżenie liczby neutrofilów).
Przedawkowanie
W przypadku podania zbyt dużej dawki mogą pojawić się nasilone reakcje związane z infuzją. W takiej sytuacji należy natychmiast przerwać infuzję i obserwować pacjenta.
Nazwy i synonimy
- Nazwa łacińska (INN)
- ublituximabum
- Nazwa angielska
- ublituximab
Źródła i aktualność danych
-
Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026
Centralna Baza Leków
Rekord z opisem.
-
Preparaty i skład akt. 15.09.2026
Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków
1 pozwolenie → 1 wariant w 1 preparacie.
-
Refundacja akt. 15.09.2026
Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków
Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.
-
Interakcje akt. 29.07.2026
Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)
52 pary, w tym 16 zweryfikowanych.
-
Zagregowany profil bezpieczeństwa akt. 15.09.2026
Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie
Podstawa: 1 preparat jednoskładnikowy (po jednym rekordzie na produkt); najszersze zagadnienie ma ocenę w 0 z nich.
-
Zagregowane wskazania akt. 15.09.2026
Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie
0 z 1 preparatów jednoskładnikowych ma zapisane wskazania rejestracyjne.
Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.