Dzieci i młodzież. Osoby o mc. 15-30 kg. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 150 µg. U dzieci o mc. mniejszej niż 15 kg nie można zapewnić podania z wystarczającą dokładnością dawki mniejszej niż 150 µg, z tego względu nie zaleca się µstosowania produktu leczniczego u tych dzieci, chyba że w stanach zagrożenia życia i na wyraźne zalecenie lekarza. U dzieci i młodzieży o mc. powyżej 30 kg należy zalecić stosowanie produktu leczniczego o mocy 300 µg. Stosowanie u dorosłych pacjentów o mc. powyżej 30 kg. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 300 µg. U dorosłych o większej mc. może być konieczne podanie więcej niż 1 wstrzyknięcia w celu odwrócenia skutków ciężkiej reakcji alergicznej. Pacjentom o mc. 15-30 kg należy zalecić stosowanie produktu leczniczego o mocy 150 µg. Pierwszą dawkę należy podać możliwie najszybciej po rozpoznaniu objawów anafilaksji. Skuteczna dawka zazwyczaj mieści się w zakresie 0,005-0,01 mg/kg mc., ale w niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie większej dawki. W razie braku poprawy stanu klinicznego lub jego pogorszenia, po 5-15 minutach po pierwszym wstrzyknięciu może być podane drugie wstrzyknięcie dodatkowym wstrzykiwaczem produktu leczniczego. Zaleca się przepisywanie pacjentom 2 wstrzykiwaczy produktu leczniczego, które powinni mieć zawsze przy sobie.

Podanie domięśniowe. Do jednorazowego użycia. Produkt leczniczy jest przeznaczony do podania domięśniowego w przednio-boczną część uda. Jest on zaprojektowany tak, aby mógł być wstrzyknięty przez ubranie lub bezpośrednio przez skórę. Zaleca się rozmasowanie miejsca wstrzyknięcia leku, aby przyspieszyć wchłanianie produktu leczniczego. Należy poinformować pacjenta i/lub opiekuna, że po każdym użyciu produktu leczniczego: należy natychmiast zadzwonić po pomoc medyczną, wezwać karetkę i zgłosić wystąpienie reakcji anafilaktycznej, nawet jeśli objawy ustępują; przytomnych pacjentów należy ułożyć płasko z uniesionymi nogami, lub, w przypadku trudności z oddychaniem, w pozycji siedzącej. Pacjentów nieprzytomnych należy położyć na boku w pozycji bocznej ustalonej; jeśli to możliwe, pacjent powinien pozostać z inną osobą aż do przybycia pomocy medycznej.

Nie są znane bezwzględne przeciwwskazania do stosowania produktu leczniczego w nagłych reakcjach alergicznych.

Nie wolno zdejmować żółtej nakładki ochronnej, dopóki wstrzykiwacz nie jest gotowy do użycia. Produkt leczniczy należy podawać w przednio-boczną część uda. Wstrzyknięcie podane jest natychmiast po silnym dociśnięciu czarnej osłonki igły automatycznego wstrzykiwacza do skóry lub innej powierzchni. Pacjentom należy zalecić, aby nie wstrzykiwali produktu leczniczego do mięśnia pośladkowego wielkiego, ze względu na ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia dożylnego. Należy poinstruować pacjenta, żeby niezwłocznie po podaniu pierwszej dawki zadzwonił pod numer alarmowy 112, poprosił o przysłanie karetki i zgłosił reakcję anafilaktyczną wymagającą natychmiastowej pomocy medycznej w celu umożliwienia dokładnej obserwacji, i w razie konieczności, dalszego leczenia pacjenta. Należy poinformować pacjenta i/lub opiekuna o możliwości wystąpienia dwufazowej reakcji anafilaktycznej, która charakteryzuje się początkowym ustąpieniem objawów a następnie ich nawrotem kilka godz. później. U pacjentów z astmą może występować zwiększone ryzyko ciężkiej reakcji anafilaktycznej. Ten produkt leczniczy zawiera sodu pirosiarczyn, który rzadko u podatnych osób, szczególnie u osób z astmą w wywiadzie, może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym objawy anafilaksji oraz skurcz oskrzeli. Pacjenci z tymi stanami powinni zostać dokładnie poinformowani w jakich okolicznościach należy stosować produkt leczniczy. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg)/dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami układu krążenia, w tym z dławicą piersiową, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, zaburzeniami rytmu serca, sercem płucnym, miażdżycą i nadciśnieniem tętniczym, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu adrenaliny. Szczególną ostrożność należy również zachować u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, jaskrą wąskiego kąta przesączania, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gruczolakiem gruczołu krokowego prowadzącym do zalegania moczu, hiperkalcemią, hipokaliemią i cukrzycą. Należy również zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku i kobiet w ciąży. Jeśli wstrzyknięcie wykonywane jest przez opiekuna, należy poinstruować pacjenta, aby nie poruszał się, a podczas wstrzyknięcia należy zapewnić unieruchomienie nogi pacjenta, aby zmniejszyć ryzyko zranienia. Produkt leczniczy przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku i nie można go ponownie zastosować. U pacjentów z grubą warstwą podskórnej tkanki tłuszczowej istnieje ryzyko podania adrenaliny do tkanki podskórnej, co może spowodować wolniejsze wchłanianie adrenaliny i nieoptymalne działanie. Może być konieczne wstrzyknięcie dodatkowej dawki produktu leczniczego. Niedokrwienie obwodowe po przypadkowym wstrzyknięciu produktu leczniczego w dłonie lub stopy może prowadzić do zmniejszonego dopływ krwi do sąsiednich obszarów z powodu zwężenia naczyń krwionośnych. Wszystkich pacjentów, którym przepisuje się produkt leczniczy, należy dokładnie poinstruować w zakresie wskazań do stosowania oraz właściwego sposobu podawania. Usilnie zaleca się przeszkolenie osób z najbliższego otoczenia pacjenta (np. rodziców, opiekunów, nauczycieli) w zakresie poprawnego stosowania produktu leczniczego w przypadku konieczności udzielenia pomocy w nagłej sytuacji. Często, czas pomiędzy zaopatrzeniem pacjenta w produkt leczniczy, a wystąpieniem reakcji alergicznej, wymagającej zastosowania adrenaliny, jest długi. Należy zalecić pacjentom regularne sprawdzanie produktu leczniczego i dopilnowanie, aby został on wymieniony przed upływem jego terminu ważności. Należy ostrzec pacjentów o czynnikach wywołujących alergię oraz o konieczności wykonywania badań, kiedy jest to możliwe, w celu określenia specyficznych alergenów. Produkt leczniczy nie ma wpływu lub ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednakże, pacjentom nie zaleca się prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn po podaniu adrenaliny, ponieważ objawy wstrząsu anafilaktycznego mogą mieć wpływ na stan pacjenta.

Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących leki mogące uwrażliwiać serce na zaburzenia rytmu, w tym glikozydy naparstnicy i chinidynę. Działanie adrenaliny może być zwiększone przez trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO) i inhibitory katecholo-O-metylotransferazy (inhibitory COMT), hormony tarczycy, teofilinę, oksytocynę, leki parasympatykolityczne, niektóre leki przeciwhistaminowe (difenhydramina, chlorfeniramina), lewodopę i alkohol. Adrenalina hamuje wydzielanie insuliny, zwiększając stężenie glukozy we krwi. U pacjentów z cukrzycą otrzymujących adrenalinę może być konieczne zwiększenie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Działanie pobudzające receptory α- i β-adrenergiczne adrenaliny może być hamowane przez jednoczesne leczenie lekami α- i β-adrenolitycznymi, a także parasympatykomimetykami.

Doświadczenie kliniczne dotyczące leczenia anafilaksji podczas ciąży jest ograniczone. Adrenalinę należy stosować podczas ciąży tylko wówczas, jeżeli potencjalna korzyść z leczenia jest większa niż potencjalne ryzyko dla płodu. Adrenalina nie jest biodostępna po podaniu doustnym. Nie należy się spodziewać, aby jakakolwiek ilość adrenaliny, która przenika do mleka matki wpływała na niemowlę karmione piersią. Brak danych klinicznych dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodność.

Działania niepożądane związane z aktywacją receptorów α- i β -adrenergicznych mogą obejmować działania niepożądane ze strony układu krążenia, jak również działania niepożądane z ośrodkowego układu nerwowego. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperglikemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna. Zaburzenia układu nerwowego: drżenie, zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedoczulica. Zaburzenia serca: kołatanie serca, tachykardia, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, kardiomiopatia indukowana stresem, omdlenie. Zaburzenia naczyniowe: niedokrwienie obwodowe, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: drżenie mięśni. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: reakcje w miejscu wstrzyknięcia, astenia, nadmierne pocenie się, dyskomfort w klatce piersiowej, szczegóły patrz ChPL. Produkt zawiera pirosiarczyn sodu, który rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym objawy anafilaksji oraz skurcz oskrzeli.

Przedawkowanie lub przypadkowe donaczyniowe wstrzyknięcie adrenaliny może spowodować krwotok mózgowy lub komorowe zaburzenia rytmu serca, spowodowane gwałtownym zwiększeniem ciśnienia tętniczego krwi. Może również wystąpić niedokrwienie i martwica mięśnia sercowego oraz zaburzenia czynności nerek. Może również dojść do zgonu z powodu obrzęku płuc spowodowanego skurczem naczyń obwodowych i jednoczesnym pobudzeniem pracy serca. Obrzęk płuc może być leczony lekami α -adrenolitycznymi, takimi jak fentolamina. W przypadku zaburzeń rytmu serca można stosować leki β-adrenolityczne.

Adrenalina jest aminą katecholową, która działa pobudzająco na współczulny układ nerwowy (zarówno na receptory α , jak i β), co prowadzi do zwiększenia częstości pracy serca, rzutu serca oraz krążenia wieńcowego. Przez działanie na receptory β w mięśniach gładkich oskrzeli, adrenalina powoduje rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, co zmniejsza świsty i duszność.

1 wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony dostarcza jedną dawkę 0,15 ml lub 0,3 ml roztw. do wstrzyk., zawierającą 150 µg lub 300 µg adrenaliny (w postaci winianu).