Cefazolina

• Nadwrażliwość na cefazolinę lub inne antybiotyki z grupy cefalosporyn.
• Ciężka reakcja alergiczna na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe w przeszłości.
• Nie stosować u noworodków i niemowląt poniżej 1 miesiąca życia.

Cefazolina nie jest zalecana dla kobiet w ciąży ani karmiących piersią, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Może wywoływać senność lub zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie ma wyraźnych informacji o interakcjach z alkoholem, ale podczas leczenia należy zachować ostrożność. Osoby starsze oraz pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby powinni być pod szczególną kontrolą, gdyż może być konieczne dostosowanie dawki.

Stosowanie cefazoliny w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Lekarz podejmuje decyzję o leczeniu tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Cefazolina nie jest zalecana u noworodków i niemowląt poniżej 1 miesiąca życia ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo jej stosowania w tej grupie wiekowej. U starszych dzieci dawkę ustala się indywidualnie według masy ciała.

Cefazolina może powodować zawroty głowy lub senność, dlatego podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Cefazolina działa poprzez blokowanie budowy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia. Dzięki temu wykazuje silne działanie bakteriobójcze przeciwko wielu bakteriom odpowiedzialnym za zakażenia skóry, kości i innych tkanek.

• Zakażenia skóry i tkanek miękkich.
• Zakażenia kości i stawów.
• Profilaktyka okołooperacyjna, szczególnie w zabiegach o podwyższonym ryzyku zakażenia.
• W niektórych preparatach – zakażenia układu moczowego, dróg żółciowych, dróg oddechowych, posocznica, zapalenie wsierdzia.

Najczęściej stosowane dawki dla dorosłych to 1–2 g na dobę, podzielone na 2–3 dawki, w zależności od ciężkości zakażenia. W ciężkich przypadkach dawka może być zwiększona do 6 g na dobę. Dawkowanie u dzieci ustala się na podstawie masy ciała. W profilaktyce okołooperacyjnej zwykle podaje się 1 g na 30–60 minut przed zabiegiem.

• Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (dożylnie lub domięśniowo) – najczęściej w fiolkach po 1 g i 2 g.
• Nie występuje w tabletkach, syropach ani innych formach doustnych.
• Cefazolina dostępna jest w postaci soli sodowej, co należy wziąć pod uwagę u osób na diecie niskosodowej.

Lek może być podawany samodzielnie lub, w szczególnych przypadkach, w połączeniu z innymi antybiotykami, zwłaszcza podczas operacji wysokiego ryzyka zakażenia.

• Biegunka, nudności, wymioty.
• Wysypka, świąd skóry, reakcje alergiczne.
• Ból w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie.
• Zaburzenia czynności nerek lub wątroby (rzadko).
• Kandydoza jamy ustnej lub narządów płciowych (przy długotrwałym stosowaniu).

Przedawkowanie cefazoliny może prowadzić do objawów takich jak bóle głowy, zawroty głowy, drgawki oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie przerwać podawanie leku i zastosować leczenie objawowe, a w ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa.