Fenoksyetanol

• Nadwrażliwość na fenoksyetanol, oktenidynę dichlorowodorek lub inne składniki preparatu.
• Nie stosować do płukania jamy brzusznej, pęcherza moczowego ani na błonę bębenkową.

Fenoksyetanol stosowany miejscowo nie przenika do krwiobiegu i jest uznawany za bezpieczny dla większości pacjentów, w tym kobiet w ciąży oraz karmiących piersią – pod warunkiem stosowania zgodnie z zaleceniami. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Interakcje z alkoholem nie są istotne w przypadku stosowania miejscowego. Osoby starsze oraz pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby mogą bezpiecznie stosować preparaty z fenoksyetanolem, jeśli używane są zgodnie z zaleceniami.

Fenoksyetanol można stosować u kobiet w ciąży miejscowo, zgodnie z zaleceniami. Stosowanie na skórę i błony śluzowe jest uznawane za bezpieczne, jeśli nie przekracza się zalecanych dawek.

Fenoksyetanol może być stosowany u dzieci w każdym wieku, w tym u noworodków (np. do pielęgnacji kikuta pępowinowego). W przypadku wcześniaków z małą masą urodzeniową zaleca się ostrożność, ponieważ mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne.

Fenoksyetanol stosowany miejscowo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.

Fenoksyetanol działa antyseptycznie poprzez zwiększanie przepuszczalności błon komórkowych drobnoustrojów dla jonów potasu. W połączeniu z oktenidyną dichlorowodorkiem zapewnia skuteczne niszczenie bakterii, grzybów oraz niektórych wirusów już w ciągu minuty od zastosowania.

• Odkażanie i wspomagające leczenie małych, powierzchownych ran.
• Dezynfekcja skóry przed zabiegami niechirurgicznymi.
• Wspomagająca antyseptyka błon śluzowych (jamy ustnej, narządów płciowych, odbytu).
• Pielęgnacja kikuta pępowinowego u noworodków.
• Leczenie pomocnicze grzybicy międzypalcowej.

Fenoksyetanol stosuje się miejscowo, zazwyczaj raz lub kilka razy dziennie, w zależności od postaci leku. Najczęściej produkt nanosi się na leczony obszar przez spryskanie, przetarcie gazikiem lub nałożenie żelu, zapewniając dokładne pokrycie i czas działania co najmniej 1 minutę przed założeniem opatrunku.

• Płyn do stosowania na skórę, zawierający 2 g fenoksyetanolu na 100 g płynu, często w połączeniu z oktenidyną dichlorowodorkiem.
• Aerozol na skórę, roztwór: dostępny w stężeniach 2 g lub 20 mg fenoksyetanolu na 100 g lub 1 g produktu, zawsze w połączeniu z oktenidyną dichlorowodorkiem (0,1% lub 1 mg/g/ml).
• Roztwór na skórę: 2 g lub 20 mg fenoksyetanolu na 100 g lub 1 g produktu, również w połączeniu z oktenidyną dichlorowodorkiem.
• Żel do stosowania miejscowego: zawierający 10 mg fenoksyetanolu na 1 g żelu, zawsze z oktenidyną dichlorowodorkiem (1 mg/g).

Fenoksyetanol występuje wyłącznie w preparatach złożonych, najczęściej z oktenidyną dichlorowodorkiem, co zwiększa skuteczność antyseptyczną produktu.

• Pieczenie, zaczerwienienie, świąd lub uczucie ciepła w miejscu podania.
• Rzadko reakcje alergiczne, np. przemijające zaczerwienienie skóry.
• Przejściowy gorzki smak w jamie ustnej po płukaniu.

Przedawkowanie fenoksyetanolu przy stosowaniu miejscowym jest bardzo mało prawdopodobne. W razie użycia nadmiernej ilości leku należy przemyć leczony obszar wodą lub roztworem Ringera. Przypadkowe połknięcie niewielkiej ilości preparatu nie stanowi zagrożenia, ale spożycie większych dawek może spowodować podrażnienie przewodu pokarmowego.