Inotersen

• Nadwrażliwość na inotersen lub składniki pomocnicze.
• Liczba płytek krwi poniżej 100 x 10⁹/l przed leczeniem.
• Wskaźnik białka do kreatyniny w moczu ≥ 113 mg/mmol przed leczeniem.
• Szacowany wskaźnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) < 45 ml/min/1,73m².
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Inotersen nie jest zalecany dla kobiet w ciąży oraz kobiet karmiących piersią ze względu na ryzyko związane z niedoborem witaminy A i brakiem wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy ból głowy, mogą pogorszyć koncentrację. Osoby starsze nie wymagają modyfikacji dawki, natomiast lek nie jest przeznaczony dla osób z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.

Lek nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży. Istnieje ryzyko dla płodu, szczególnie związane z niedoborem witaminy A.

Bezpieczeństwo i skuteczność inotersenu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostały określone.

Inotersen nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, ale niektóre działania niepożądane mogą wpłynąć na koncentrację i czas reakcji.

Inotersen to lek, który działa na poziomie genetycznym. Wiąże się z materiałem genetycznym odpowiedzialnym za produkcję białka transtyretyny, powodując jego rozkład i w efekcie zmniejszenie ilości tego białka w organizmie.

• Leczenie polineuropatii (uszkodzenia nerwów) w stadium 1 lub 2 u dorosłych z rodzinną amyloidozą transtyretynową (hATTR).

Najczęściej stosowana dawka to 284 mg podskórnie raz w tygodniu. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od wyników badań krwi, zwłaszcza liczby płytek krwi.

• Roztwór do wstrzykiwań podskórnych: 284 mg w ampułko-strzykawce.

Nie występuje w połączeniu z innymi substancjami czynnymi.

• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, opuchnięcie).
• Nudności.
• Ból głowy.
• Gorączka, dreszcze.
• Obrzęk obwodowy.
• Małopłytkowość (obniżenie liczby płytek krwi).

Przedawkowanie inotersenu może prowadzić do poważnych zaburzeń, szczególnie związanych z liczbą płytek krwi i czynnością nerek. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować stan zdrowia.