Moksetumomab

Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie skuteczności terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy oraz obserwacja działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak danych o potencjalnych interakcjach. Monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania.

Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia moksetumomabu w osoczu.

Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Kontrola kliniczna podczas jednoczesnego stosowania. Uwaga na możliwe zmiany ekspozycji na leki przeciwnowotworowe.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.

Monitorowanie parametrów hematologicznych w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Uwaga na możliwość zaostrzenia drgawek u pacjentów przyjmujących fenytoinę.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.

Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych w przypadku jednoczesnej terapii.

Ostrożność przy stosowaniu szczepionek podczas terapii bendamustyną, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością układu odpornościowego.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.

Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas jednoczesnego stosowania.

Niezalecane jednoczesne stosowanie w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem podawania do 24 godzin po zakończeniu podawania leku cytostatycznego.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji. Unikanie szczepień podczas leczenia cytostatykami lub alternatywne metody immunizacji.

Jednoczesne stosowanie tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Monitorowanie pod kątem nasilonych działań toksycznych.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych, które mogą występować częściej i mieć cięższy przebieg niż przy stosowaniu samego hydroksykarbamidu.

Monitorowanie działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem czynności szpiku kostnego i stanu błon śluzowych.

Monitorowanie pod kątem nasilenia działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.

Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych.

Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.

Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, szczególnie przy nowych lub zmienionych dolegliwościach dyspeptycznych oraz gdy towarzyszy im chudnięcie.

Profilaktyka przeciwzakrzepowa podczas jednoczesnego stosowania tamoksyfenu i leków cytotoksycznych.

Jednoczesne stosowanie jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Monitorowanie stanu pacjenta.

Monitorowanie parametrów hematologicznych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu mielosupresyjnym.

Niezalecane jednoczesne stosowanie winorelbiny z innymi cytostatykami. Przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi: monitorowanie INR.

Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR).

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej.

Monitorowanie wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku.

Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem. Kontrola kliniczna pod kątem potencjalnych interakcji.

Unikanie jednoczesnego stosowania moksetumomabu na skórę w miejscu aplikacji estrogenu. Aplikacja estrogenu w innym miejscu niż to, gdzie stosowany jest lek cytotoksyczny.

Monitorowanie pacjenta podczas leczenia cytotoksycznego ze względu na możliwość wystąpienia niezidentyfikowanych interakcji.

Kontrola obrazu krwi obwodowej.

Monitorowanie wartości INR, szczególnie u pacjentów jednocześnie stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe. Informacja o ryzyku zakrzepicy.

Monitorowanie pod kątem nasilonych działań niepożądanych. Kontrola parametrów morfologii krwi.

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub możliwe wyłącznie w uzasadnionych sytuacjach klinicznych. Monitorowanie morfologii krwi.

Monitorowanie pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych moksetumomabu.

Monitorowanie kliniczne pod kątem nasilenia działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie wyników badań diagnostycznych oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań u pacjentów otrzymujących moksetumomab.

Monitorowanie odpowiedzi klinicznej podczas jednoczesnego stosowania tych leków.

Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego mięśnie podczas jednoczesnego stosowania.

Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.

Uwzględnienie możliwości fałszywie negatywnych wyników scyntygrafii pęcherzyka żółciowego u pacjentów otrzymujących chemioterapię przez tętnicę wątrobową. W razie potrzeby — alternatywne metody diagnostyczne.

Kontrola kliniczna podczas znieczulenia z użyciem suksametonium oraz monitorowanie funkcji oddechowych po zabiegu.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.

Brak istotności klinicznej.

Brak szczególnych zaleceń.