Okryplazmina

• Nadwrażliwość na okryplazminę lub substancje pomocnicze
• Podejrzenie lub obecność czynnego zakażenia gałki ocznej lub jej okolic

Nie należy stosować okryplazminy w tych przypadkach.

Nie zaleca się stosowania okryplazminy u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią, ponieważ brak jest danych potwierdzających jej bezpieczeństwo w tych grupach. Nie ma informacji o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak ze względu na możliwość przejściowego pogorszenia widzenia należy zachować ostrożność. Nie przewiduje się interakcji z alkoholem. U osób starszych oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania okryplazminy u kobiet w ciąży. Nie zaleca się jej stosowania w tej grupie pacjentek.

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania okryplazminy u dzieci i młodzieży. Nie zaleca się rutynowego stosowania u osób poniżej 18. roku życia.

Okryplazmina może czasowo pogorszyć ostrość widzenia, dlatego należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów lub obsługiwaniu maszyn bezpośrednio po jej podaniu.

Okryplazmina działa poprzez rozpuszczanie białek, które powodują nieprawidłowe przyleganie ciała szklistego do siatkówki. Dzięki temu umożliwia oddzielenie tych struktur i poprawę stanu siatkówki.

• Leczenie trakcji szklistkowo-plamkowej u dorosłych
• Leczenie trakcji szklistkowo-plamkowej związanej z otworem w plamce o średnicy mniejszej lub równej 400 mikronów

Okryplazmina jest przeznaczona dla wybranych pacjentów z określonymi schorzeniami siatkówki.

Zalecana dawka okryplazminy to 0,125 mg w 0,1 ml, podawana w pojedynczej iniekcji do komory ciała szklistego. Nie zaleca się powtarzania dawki do tego samego oka oraz jednoczesnego podawania do obu oczu.

• Koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – każda fiolka zawiera 0,5 mg okryplazminy w 0,2 ml roztworu
• Po rozcieńczeniu – gotowy do użycia roztwór zawiera 0,125 mg okryplazminy na 0,1 ml

Okryplazmina dostępna jest wyłącznie jako lek do podania bezpośrednio do oka (iniekcja do komory ciała szklistego), nie występuje w połączeniu z innymi substancjami czynnymi.

• Męty ciała szklistego
• Ból gałki ocznej
• Fotopsje (błyski świetlne)
• Krwotok spojówkowy
• Zmniejszona ostrość widzenia
• Zaburzenia widzenia
• Krwotok siatkówkowy
• Odwarstwienie siatkówki

Działania niepożądane dotyczą głównie oka i najczęściej mają łagodny, przemijający charakter.

Przypadkowe podanie zbyt dużej dawki może powodować pogorszenie ostrości widzenia, przekrwienie spojówek, stan zapalny gałki ocznej i zwężenie źrenicy. W razie przedawkowania należy prowadzić ścisłą obserwację pacjenta i stosować leczenie objawowe.