Selineksor
Selineksor należy do grupy leków przeciwnowotworowych, a jego główne działanie polega na blokowaniu białka eksportyny 1 (XPO1), co prowadzi do zatrzymania wzrostu komórek nowotworowych i ich śmierci. Stosowany jest u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, najczęściej w połączeniu z innymi lekami, gdy wcześniejsze terapie nie przyniosły oczekiwanych rezultatów.
Interakcje z selineksorem75
Zweryfikowanych: 25 z 75 par. Kolejność: najpierw zweryfikowane, potem najwyższy poziom istotności.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperwitaminozy A.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Zahamowanie czynności szpiku stanowi przeciwwskazanie do stosowania chloropromazyny.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie objawów toksyczności, szczególnie w zakresie szpiku kostnego.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. W przypadku terapii skojarzonej: monitorowanie skuteczności leczenia przeciwnowotworowego oraz obserwacja działań niepożądanych, szczególnie toksyczności hematologicznej.
-
Monitorowanie nasilonych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji. Unikanie szczepień w trakcie leczenia cytostatykami. Możliwe zastosowanie alternatywnych metod immunizacji oraz ustalenie optymalnego czasu…
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych.
Pokaż pozostałe interakcje (67)
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie mitomycyny z innymi cytostatykami. Czasowy związek podawania mitomycyny z innymi cytostatykami stanowi przeciwwskazanie względne. Monitorowanie parametrów hematologicznych.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów morfologii krwi.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz ocena czynności szpiku kostnego.
-
Monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania eksemestanu z selineksorem.
-
Ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiego połączenia.
-
Monitorowanie morfologii krwi oraz stanu błon śluzowych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie stężenia leku przeciwnowotworowego w surowicy, jego działania terapeutycznego oraz działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie występowania działań niepożądanych. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Rozważenie modyfikacji dawkowania.Monitorowanie stężenia selineksoru w osoczu.
-
Monitorowanie głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Monitorowanie parametrów morfologii krwi. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Kontrola skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej. Rozważenie modyfikacji dawkowania.
-
Brak szczególnych zaleceń.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na istotne zwiększenie ryzyka powikłań krwotocznych.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych w czasie pierwszych dwóch cykli leczenia. Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny: monitorowanie jej stężenia w surowicy ze względu na ryzyko zaostrzenia drgawek.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie wartości INR podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko torsade de pointes.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR).
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Monitorowanie pod kątem objawów mielosupresji, kardiotoksyczności oraz rozwoju AML lub MDS podczas jednoczesnego stosowania.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na niekorzystne oddziaływanie na szpik kostny.
-
Monitorowanie INR podczas jednoczesnego stosowania, szczególnie u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
-
Jednoczesne stosowanie z innymi retynoidami nie jest zalecane ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z hiperwitaminozą A.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Monitorowanie parametrów hematologicznych.
-
Ostrożność przy stosowaniu szczepionek podczas terapii bendamustyną, szczególnie u pacjentów z immunosupresją związaną z chorobą podstawową.
-
Ocena wyników badań obrazowych pod kątem możliwych zmian w dystrybucji radiofarmaceutyku.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych podczas terapii skojarzonej.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii skojarzonej. Uwzględnienie możliwości znacznego zaburzenia hematopoezy, szczególnie u pacjentów wcześniej leczonych cytostatykami.
-
Niezalecane stosowanie filgrastymu w okresie 24 godzin przed rozpoczęciem podawania oraz 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych.
-
Jednoczesne stosowanie tylko po ocenie korzyści i ryzyka. Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań toksycznych.
-
Kontrola kliniczna i monitorowanie działań niepożądanych, ponieważ mogą występować częściej i mieć cięższy przebieg niż przy stosowaniu samego hydroksykarbamidu.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i mielosupresji.
-
Jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji.
-
Brak danych klinicznych dotyczących potencjalnych interakcji i bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. W wybranych przypadkach połączenie może przynieść korzyści terapeutyczne, w tym zmniejszać ryzyko nawrotu choroby.
-
Przed rozpoczęciem leczenia wykluczenie nowotworowego charakteru choroby, szczególnie gdy dolegliwości dyspeptyczne są nowe lub zmieniły charakter oraz gdy współistnieje chudnięcie.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie. Alternatywnie: monitorowanie pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego i opóźnionego powrotu funkcji oddechowych.
-
Jednoczesne stosowanie wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Kontrola kliniczna oraz monitorowanie parametrów krwi i czynności nerek.
-
Niezalecane jednoczesne stosowanie winorelbiny z innymi cytostatykami. Przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi: monitorowanie INR.
-
Monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR) podczas jednoczesnego stosowania.
-
Kontrola kliniczna oraz monitorowanie pod kątem nasilenia działań niepożądanych.
-
Monitorowanie funkcji oddechowych podczas jednoczesnej terapii.
-
Unikanie jednoczesnego stosowania leków cytotoksycznych na skórę w miejscu aplikacji estrogenu.
-
Monitorowanie pacjenta podczas terapii skojarzonej ze względu na możliwość niezidentyfikowanych interakcji.
-
Monitorowanie obrazu krwi obwodowej podczas jednoczesnego stosowania.
-
Monitorowanie działań niepożądanych oraz kontrola parametrów morfologii krwi.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilenia działań niepożądanych leków onkologicznych.
-
Kontrola kliniczna pod kątem nasilonych działań niepożądanych związanych z terapią przeciwnowotworową.
-
Kontrola kliniczna pacjenta oraz uwzględnienie możliwości zmienionych wyników podczas interpretacji badań diagnostycznych u pacjentów otrzymujących chemioterapię.
-
Monitorowanie odpowiedzi klinicznej podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
-
Monitorowanie pacjenta pod kątem przedłużonego działania zwiotczającego mięśnie podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
-
Monitorowanie stężenia elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania.
-
Uwzględnienie możliwości fałszywie ujemnego wyniku scyntygrafii pęcherzyka żółciowego u pacjentów poddawanych chemioterapii dotętniczej wątroby. W razie potrzeby alternatywne metody diagnostyczne.
-
Uwzględnienie profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas jednoczesnej chemioterapii z tamoksyfenem.
-
Monitorowanie morfologii krwi.
-
Monitorowanie parametrów hematologicznych. Większa uwaga przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami hamującymi czynność szpiku kostnego.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak istotności klinicznej.
-
Brak istotności klinicznej.
- Silne induktory CYP3A4 mogą zmniejszać skuteczność selineksoru
- Brak istotnych interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 oraz paracetamolem
Baza interakcji może nie obejmować wszystkich możliwych połączeń. Brak wyniku nie oznacza braku interakcji.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na selineksor lub jakikolwiek składnik pomocniczy leku
Środki ostrożności
Selineksor nie jest zalecany kobietom w ciąży ani karmiącym piersią. Może powodować zawroty głowy lub splątanie, dlatego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów. Nie wykazano istotnych interakcji z alkoholem, ale należy zachować ostrożność. Osoby starsze oraz pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie wymagają zwykle zmiany dawki, jednak bezpieczeństwo u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nie jest potwierdzone.
Ciąża i laktacja
Selineksor nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży ani przez kobiety planujące ciążę, ponieważ może być szkodliwy dla płodu.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność selineksoru u dzieci i młodzieży nie zostały potwierdzone, dlatego lek nie jest zalecany w tej grupie wiekowej.
Prowadzenie pojazdów
Podczas leczenia selineksorem mogą wystąpić zawroty głowy lub splątanie, dlatego należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów lub obsłudze maszyn.
Jak działa
Selineksor blokuje eksportynę 1 (XPO1), co prowadzi do zatrzymania w jądrze komórek białek hamujących rozwój nowotworu i wywołuje śmierć komórek nowotworowych.
Wskazania
- Leczenie dorosłych ze szpiczakiem mnogim w połączeniu z bortezomibem i deksametazonem, po przynajmniej jednym wcześniejszym leczeniu
- Leczenie szpiczaka mnogiego u dorosłych w połączeniu z deksametazonem, po wcześniejszych kilku terapiach, jeśli choroba jest oporna na inne leki
Dawkowanie
Najczęściej stosowane dawki selineksoru to 100 mg raz w tygodniu w połączeniu z bortezomibem i deksametazonem lub 80 mg dwa razy w tygodniu w połączeniu z deksametazonem. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od tolerancji i występowania działań niepożądanych.
Dostępne postaci
- Tabletki powlekane 20 mg selineksoru (przeznaczone do stosowania doustnego)
Selineksor jest podawany w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem lub tylko z deksametazonem. W terapii stosuje się różne schematy dawkowania, zależnie od zestawienia leków.
Działania niepożądane
- Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi)
- Nudności i wymioty
- Zmęczenie
- Niedokrwistość
- Biegunka
- Zmniejszenie apetytu i spadek masy ciała
- Neuropatia obwodowa (zaburzenia czucia, mrowienie)
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, odwodnienie, splątanie, obniżenie stężenia sodu, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz spadek parametrów krwi. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie i leczenie objawowe.
Nazwy i synonimy
- Nazwa łacińska (INN)
- selinexorum
- Nazwa angielska
- selinexor
Źródła i aktualność danych
-
Opis i farmakologia substancji akt. 28.07.2026
Centralna Baza Leków
Rekord z opisem.
-
Preparaty i skład
Rejestr Produktów Leczniczych (URPL) przez Centralną Bazę Leków
0 pozwoleń → 0 wariantów w 0 preparatach.
-
Refundacja
Obwieszczenie Ministra Zdrowia (wykaz leków refundowanych) przez Centralną Bazę Leków
Żaden z wariantów w rejestrze nie ma refundowanego opakowania.
-
Interakcje akt. 29.07.2026
Baza interakcji DrWidget (Centralna Baza Leków)
75 par, w tym 25 zweryfikowanych.
-
Zagregowany profil bezpieczeństwa
Oceny produktowe z Centralnej Bazy Leków, liczone na tej stronie
Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.
-
Zagregowane wskazania
Wskazania rejestracyjne produktów (Centralna Baza Leków), liczone na tej stronie
Brak preparatu jednoskładnikowego — agregatu nie liczymy.
Informacje dotyczące konkretnego produktu należy weryfikować w jego aktualnej Charakterystyce Produktu Leczniczego.